ဗုဒၶဘာသာဝင္တိုင္း သံဃိကစိတ္ထား ေမြးျမဴသင့္ပါတယ္။

ရဟန္းတစ္ပါးနဲ႔ေတြ႔ျပီဆိုရင္ မၾကည္ညိဳတဲ့အခ်က္ကေလး ကိုယ္သေဘာမက်တဲ့အခ်က္ကေလး တစ္ခ်က္ေတြ႔တာနဲ႔ ဒီကိုယ္ေတာ္ေတာ့ အလကားပါ။
ဒီကိုယ္ေတာ္ သီလလည္းမရွိဘူး။
ၾကည္ညိဳစရာလည္း လုံးဝမရွိဘူး။ ၾကည့္လို႔ကိုမရဘူး။
ဘာမွမလွဴခ်င္ပါဘူး။
ဒီကိုယ္ေတာ္ကို လွဴလိုက္မယ့္အစား ေခြးေကြ်းလိုက္တာကမွ ေကာင္းဦးမယ္လို႔ တစ္ခ်ိဳ႕
ဒီလို ကြယ္ရာမွာ ေျပာေလ့ရွိၾကတယ္။
ဒါ စိတ္ထားမတတ္လို႔ ျဖစ္တာပါ။

ခုေခတ္ သီလမရွိဘူးဆိုတာဟာ သာသနာေႏွာင္းပိုင္း သကၤန္းဟန္းခ်ိန္းေလး
ဝတ္ထားတဲ့အခ်ိန္ေလာက္ေတာ့ မဆိုးေသးပါဘူး။
သင္းပိုင္ ဧကသီ အျပည့္အစုံနဲ႔ ေခါင္းေတြလည္းရိတ္လို႔ သာသနာ့ယူနီေဖာင္း အျပည့္အစုံရွိပါေသးတယ္။
အဲဒါကို အရိယာသံဃာကို အာရုံျပဳၿပီး လွဴဒါန္းလိုက္မယ္ဆိုရင္
ဘယ္ေလာက္ အကိ်ဳးေက်းဇူးႀကီးမလဲ။

ကိုယ္ကစိတ္ထားမတတ္လို႔ ေျပာဆိုျပစ္မွားမိေတာ့
ကိုယ္ပဲအကုသိုလ္ေတြျဖစ္ ကိုယ္ပဲသံသရာမွာ ဆိုးက်ိဳးေတြျဖစ္ရမယ္။
တစ္ခ်ိဳ႕ ဒါနေတြျပဳလိုက္တာ ဒုကၡေတြလည္းေရာက္လိုက္တာ။
ငါတို႔ကုသိုလ္ေတြျပဳရက္သားနဲ႔
ဘာလို႔ ဆိုးက်ိဳးေတြျဖစ္ေနတာလဲ
ဘာလို႔မ်ား ဒုကၡေတြ ေရာက္ေရာက္ေနတာလဲလို႔ ေျပာတတ္တယ္။
ကုသိုလ္ျပဳတဲ့အခ်ိန္မွာ
စိတ္ထားေလးေတြ နိမ့္က်သြားလို႔
စိတ္ဓာတ္ေလးေတြ လိုအပ္သြားလို႔ပါပဲ။

အထူးသျဖင့္ ရဟန္း သံဃာကို စိတ္နဲ႔ (သို႔)ႏႈတ္နဲ႔
ျပစ္မွားတဲ့ အကုသိုလ္ကံရွိေနရင္ တစ္ဖက္က
ကုသိုလ္ကံေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲလုပ္လုပ္ ကံတား လာဘ္တားျဖစ္ၿပီး အဆင္မေျပမႈေတြ စိတ္ဆင္းရဲမႈေတြနဲ႔ ေတြ႔ၾကဳံေနရမွာပါပဲ။

တစ္ခ်ိဳ႕ကလည္းရွိပါေသးတယ္ ဒုႆီလရဟန္းတစ္ပါးကို လွဴဒါန္းေထာက္ပ့ံလို႔ရွိရင္ အဆိပ္ပင္ ေရေလာင္းသလို ျဖစ္ေနလိမ့္မယ္
ဒီလို ေျပာေလ့ရွိၾကပါတယ္။
ဒါက လွဴဒါန္းတဲ့ပုဂၢိဳလ္ရဲ႕ စိတ္ေစတနာအေပၚမွာ မူတည္ပါတယ္။

ကိုယ္က ကိုယ္က်င့္တရားပ်က္ျပားေနတဲ့ ရဟန္းတစ္ပါးကို ကိုယ္က်င့္တရား ခ်ိဳးေဖာက္တဲ့အလုပ္ကို ဆက္ၿပီးလုပ္ႏိုင္ပါေစလို႔ တြန္းအားေပးတဲ့သေဘာ အားေပးတဲ့သေဘာနဲ႔ မေကာင္းတဲ့အလုပ္ေတြ
ရဟန္းနဲ႔ မအပ္စပ္တဲ့အလုပ္ေတြ
လုပ္ဖို႔အတြက္ အသက္ဆက္ေပးတဲ့သေဘာနဲ႔ အသက္ဆက္ေပးမယ္ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔
လွဴဒါန္းတယ္ဆိုရင္ေတာ့ အဆိပ္ပင္ေရေလာင္းသလို ျဖစ္မွာေပါ႔။
ကိုယ့္ေစတနာကိုက သူမေကာင္းတာေတြ ဆက္လုပ္ေစခ်င္တဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ ရွိေနတယ္ဆိုရင္ေတာ့ အဆိပ္ပင္ ေရေလာင္းရာေရာက္ပါတယ္။

အဲဒီလိုမွမဟုတ္ပဲနဲ႔ သူ႔ဘာသာသူ သီလမရွိတာ
ကိုယ္နဲ႔ဘာမွမဆိုင္ဘူး သူ႔အပိုင္းပဲ ကိုယ့္တာဝန္ကေတာ႔ ကိုယ့္ထံေရာက္လာတဲ့
အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ကို အရိယာသံဃာေတာ္အေပါင္းကို
ရည္စူးျပီးေတာ့ လွဴဒါန္းရမွာပဲဆိုၿပီး လွဴဒါန္းလိုက္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ အဆိပ္ပင္ေရေလာင္းရာ မေရာက္ပါဘူး။
ကုသိုလ္ရသြားပါတယ္။

သီလမရွိတဲ့ရဟန္းတစ္ပါးျဖစ္ေနေပမယ့္ က်န္တဲ့အခ်ိန္မွာ မၾကည္ညိဳတာထားလိုက္
မလဲြမေရွာင္သာလို႔ လွဴရေတာ့မယ့္ အခြင့္အလမ္းမ်ိဳးၾကံဳေနၿပီ အေျခအေနမ်ိဳးၾကံဳေနၿပီဆိုရင္
"အရိယာသံဃာ
ေတာ္အေပါင္းအားလွဴဒါန္းပါတယ္"ဆိုၿပီးေတာ့
သံဃာ့ဂုဏ္နဲ႔ သံဃာေတာ္ကို စိတ္ထဲက
ထပ္ကာထပ္ကာ အာရံုျပဳၿပီးေတာ့လွဴပါ။

ကိုယ့္ေရွ႕မွာရွိတဲ့ ကိုယ္မၾကည္ညိဳတဲ့ပုဂၢိဳလ္ရဲ႕
မ်က္ႏွာကိုမၾကည့္ပါနဲ႔။ သူ႕ရဲ႕မေကာင္းတဲ့အခ်က္အလက္ေတြကိုလည္း
အာရံုမျပဳပါနဲ႔။
သူ႔ကိုလွဴတာမဟုတ္ဘူး။
ကိုယ့္ေရွ့မွာေတြ႔ေနတဲ့ ဒုႆီလရဟန္းေတာ္ဟာ
အရိယာသံဃာအားလံုးရဲ႕ ကိုယ္စားအျဖစ္နဲ႔ ၾကြေရာက္ၿပီး အလွဴခံတယ္လို႔ သေဘာထားလိုက္ရံုပါပဲ။

ဒါေၾကာင့္ မိမိေရွ့ေမွာက္မွာေရာက္ေနတဲ့ ရဟန္းေတာ္ဟာ သာသနာေတာ္မွာ ရွိရွိသမ်ွေသာ
အရိယာသံဃာအားလံုးရဲ႕ ကိုယ္စားမ်ွသာျဖစ္တယ္လို႔ ႏွလုံးသြင္းၿပီးေတာ့
အရိယာသံဃာကိုု အာရံုျပဳၿပီး လွဴဒါန္းလိုက္မယ္ဆိုရင္
ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္တစ္ပါးကို လွဴဒါန္းရတာထက္ေတာင္မွပဲ မေရမတြက္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ပုိၿပီးေတာ့ အကိ်ဳးေပး ႀကီးက်ယ္ပါတယ္။

ဒါ႔ေၾကာင့္ သံဃိကစိတ္ထားဆိုတာ အင္မတန္ လိုအပ္ပါတယ္။
ရုပ္ပြားေတာ္ ဆင္းထုေတာ္ေတြကတစ္ဆင့္ သက္ေတာ္ထင္ရွား
ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကို အာရံုျပဳ ၾကည္ညိဳႏိုင္ၾကသလို
ကိုယ့္မ်က္ေမွာက္မွာ ျမင္ေတြ႔ေနရတဲ့ ရဟန္းေတာ္ေတြၾကည့္ျပီး အရိယာသံဃာေတာ္ေတြကို အာရုံျပဳ ၾကည္ညိဳႏိုင္ေအာင္ အေလ့အက်င့္
ျပဳလုပ္ေပးၾကရပါမယ္။

(အရွင္ဆႏၵာဓိက၏ေဆာင္းပါးမွေကာက္ႏုတ္ခ်က္)

……………………………………………………………
လွဴလည္းလွဴၿပီး ကုသိုလ္တစ္ပဲ ငရဲတစ္ပိႆာအျဖစ္ကို အေရာက္မခံၾကပါနဲ႔။
သံဃိကစိတ္ထားမ်ားမ်ား ေမြးျမဴႏိုင္ၾကပါေစ။

Credit - original uploader.
ဓမၼေရခ်မ္းစင္