Our social:

Latest Post

Tuesday, December 27, 2016

ခြင့္ လႊတ္ပါ ဆရာမ။ (အျပာစာေပဇာတ္လမ္းေကာင္း)


လြန္ခဲ႔ေသာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္က ဤရြာ
ဤေက်ာင္းကို စာသင္ေပးခဲ႔သည့္ ျမိဳ႕ႀကီးသူ
ဆရာမျကီးေဒၚန ုန ုေထြး ယခု ဤရြာကို
အလည္လာသျဖင့္ တပည့္ အ ေဟာင္းေတြ
တျပံဳးျပံဳး တရႊင္ ရႊင္ သြားကန္ေတာ့ၾကပါသည္။
သို ့ေသာ္ ထိုအထဲ၌ တပည့္ေဟာင္းတ ေယာက္
ျဖစ္သည့္ ေအာင္ သိန္းက ေတာ့ မပါဝင္ေခ်။
ေဟ့ ေအာင္ သိန္း ။ ဆရာမႀကီး ေဒၚေထြးေထြး
အလည္လာသကြ။ ငါတို ့သြားကန္ေတာ့မလို ့။
မင္းေရာ မလိုက္ေသးဘူးလား။
ထိုသို ့ သူငယ္ခ်င္းေတြက ေမးသည့္အခါတိုင္း
ေအး ။ ေနာက္ေန ့မွ သြားမယ္ကြာ
ဟူ၍ ေအာင္ သိန္းက ေျဖပါသည္။
သို ့ေသာ္ သူသည္ ဆရာမႀကီးကို သြားကန္ေတာ့
ဘို ့စိတ္ကူးမရွိပါ။
အဘယ္ေၾကာင့္နည္း။
သူ ့၌ ဆရာမႀကီးကို နာက်ည္းစရာ ရွိေန၍ပါေလာ။
မဟုတ္ပါ။
xxx
အတိတ္ကိုေဆာင္ ရမည္ဆိုေသာ္ ႕႕႕
ေအာင္ သိန္းသည္ ဆယ္တန္း ဒုတိယႏွစ္ ေက်ာင္း
သား။ ေက်ာင္းစာ တြင္ စိတ္မပါ။ ရြာထဲက အရပ္
သားေတြႏွင့္ ေဘာလံုးကန္သည္။ရြာပတ္ဝန္းက်င္
ဇာတ္ပြဲ အျငိမ့္ပြဲ မွန္သမ်ွ ညလံုးေပါက္ သြားျကည့္
သည္။ စင္ စစ္ သူသည္ ေက်ာင္းသားတပိုင္း အရပ္
သား လူပ်ိဳေပါက္ တပိုင္း ျဖစ္ေခ်သည္။
ျပီးေတာ့ သည္တႏွစ္လည္း စာေမးပြဲ က်ဦးမည္
ဟု အမ်ားက သတ္မွတ္ထားသည့္အ ေကာင္။
ထိုအခ်ိန္မွာ သူတို ့ေက်ာင္းကို ဆရာမ အသစ္
ေရာက္လာ၏။ရြာႏွင့္မိုင္ တရာေက်ာ္ေဝးသည့္
ၿမိဳ႕က ဆရာမကို ေက်ာင္းေကာ္မတီက ငွားလာ
ခဲ႔သည္။ အမည္ မနဳနဳေထြး။ စာအသင္ ေကာင္း
လြန္းလွ၍ ငွားခက အမ်ားျကီးပိုေပးရသည္တဲ႔။
စာသင္ ေကာင္းမ ေကာင္းေတာ့ မသိ။ လွတာ
ေတာင့္တာက ေတာ့ ရက္ ရက္စက္စက္ပင္။
ေအာင္ သိန္းလည္း ေက်ာင္းမွန္မွန္ ျပန္တက္ပါ
ေတာ့၏။
ဆရာမ အရမ္းလွ ေပမဲ႕ သူ စိတ္နဲ႕ေတာင္ မျပစ္
မွားခဲ႔ပါ။ ရိုေသသည္။ ခ်စ္သည္။ စာသင္ ရတာ
လည္းေပ်ာ္သည္။ သူ စာမွား၍ ဆရာမက သူ ့ဗိုက္
ေက်ာ ဆြဲလိမ္ေသာ္လည္း သူ မနာပါ။
xxx
သို ့ေသာ္
အထက္တြင္ ဆိုခဲ႕သည့္အတိုင္း သူ ့မွာ ႏွစ္ဘဝ
ရွိသည့္ႏွယ္။ ေက်ာင္းသားေအာင္ သိန္း အ ေန
ႏွင့္ တပည့္လိမၼာ ပီသ ေသာ္လည္း အရပ္သား
ေအာင္ သိန္း အ ေနႏွင့္က်ေတာ့ တမ်ိဳးျဖစ္ေခ်၏။
သူ ့ေဘာ္ဒါ လူပ်ိဳေပါက္ လူပ်ိဳသိုး မုဆိုးဖို က်ား
ႀကီးေတြက စကားဝိုင္း အရက္ဝိုင္းေတြမွာ ဆရာ
မကို တစ္တစ္ခြခြ ပါးစပ္အရသာခံ ေျပာျကပါသည္။
"ေတာက္ ၊ နဳနဳေလး ဖင္ျကီးေတြက ကားထစ္ေန
တာဘဲ။ နိဳ႕ႀကီးေတြကလည္း ဟဲဗီးေတြ။ အသားက
ေဖြး ညက္လို ့။ဒါမ်ိဳး ႏႊာလိုက္ ရလို ့က ေတာ့ ကြာ။
၂ လ ေလာက္ ျခင္ေထာင္ ထဲကကို မထြက္ဘူး။"
"အံမာ ငါက ေတာ့ ဆရာမ ကိုယ္တံုးလံုး ခြ်တ္ထား
တာ ျမင္ ရံုနဲ႕ ၿပီးသြားမွာဗ်။"
" ဟီ ဟီ ။ကိုယ္တို ့က ေတာ့ ေပါင္ျဖဴျဖဴေလးကို
လွ်ာနဲ႕ ေျဖးေျဖး ေျဖးေျဖးခ်င္း လ်က္ခ်င္ တာကြ။"
"႕႕႕႕႕႕႕႕ "
ထိုထိုေသာ တဏွာ ရမၼက္ အျမွဴ အဆြ စကားေတြ
ျကားရဖန္မ်ားေတာ့ လူပ်ိဳေပါက္ ေအာင္ သိန္း စိတ္
ေတြ မရိုးမရြ ျဖစ္လာပါသည္။
ဆရာမ အတန္းေရွ႕ထြက္ စာသင္ ရင္း ေျမျဖဴက်
လို ့ ကုန္းေကာက္တာမ်ိဳး ေတြ႕လွ်င္ ဟိုကိုယ္ေတာ္
ျကီးေတြ စကား ျပန္၍ ၾကားေယာင္ လာျပီး ဆရာမ
တကိုယ္လံုးကို ေသ ေသခ်ာခ်ာ ျကည့္မိေတာ့၏။
အင္း သူတို ့ေျပာတာ နည္းေတာင္ နည္းေန ေသး
တယ္။ ဆရာမက အရမ္းကို ဆြဲေဆာင္ နိဳင္ တဲ႔
ေဘာ္ဒီ ရွိပါလား ဟု ေတြးမိသည္။ ျပီးေတာ့ သူ ့
ေပါင္ျကားကဟာက ထ လာသျဖင့္ ကပ်ာကယာ
အာရံုလႊဲရပါ၏။
xxx
သည္လိုႏွင့္ တည ႕႕႕။
ေအာင္ သိန္း သခ်ၤာ တပုဒ္ နားမလည္၍ ဆရာမ
ထံ ေမးဘို ့သြားသည္။ ည ၉ နာရီေလာက္။
ဆရာမက တပည့္မ ေလး ၃ ေယာက္ႏွင့္ စာျကည့္
သင္းထဲ မွာေနသည္။ သူ ေရာက္ေတာ့ ဝင္းတံခါး
ေစ့ထားတာ ေတြ႕၏။ သူ အသာ တြန္းဝင္ ခဲ႕သည္။
စာျကည့္သင္းထဲ ေရာက္ေတာ့ တိတ္ဆိတ္ေန၏။
ဆရာမ အ ေဖာ္ ဆယ္တန္းေကာင္ မ ေလးေတြ
တ ေယာက္မွမရွိ။
ဆရာမလည္း ရွိပံုမရ ၍ ျပန္မည္အလုပ္ ဆရာမ
အခန္းဆီမွ အင့္ကနဲ အသံသဲ႔သဲ႔ၾကားသျဖင့္ သူ
ေရွ႕တိုး ျကည့္လိုက္သည္။
ေအာ္ ! ဆရာမ အိပ္ေပ်ာ္ေနပါလား။
သည္ေန ့ တည ေနလံုး ေက်ာင္း သန္ ႔ရွင္းေရး လုပ္
ခဲ႔သျဖင့္ ဆရာမ ပင္ ပန္းသြားလို ့ျဖစ္မည္။
ေအာင္ သိန္းျပန္ ရ ေကာင္းမလား စဥ္းစား၏။
ၿပီးေတာ့ ဟိုေကာင္ မ ေတြ ဘယ္သြားျကသလဲ။
သည္ည ရြာဦး ဘုရားဝင္းထဲမွာ ဆီမီး တ ေထာင္
ပူေဇာ္ပြဲ ရွိ၍ သြားေငးျကတာျဖစ္မည္ ကို လည္း
သူေတြးမိျပန္သည္။
ထိုသို ့ သူ တ ေယာက္ထဲ ဇ ေဝဇဝါ ျဖစ္ေနစဥ္
လံုခ်ည္ ရင္ လ်ားႏွင့္ အိပ္ေပ်ာ္ေနသည့္ ဆရာမ
သည္ ပက္လက္မွ သည္ဘက္ကို လွိမ့္လိုက္၏။
ေလွ်ာကနဲ လံုခ်ည္ ေျပက်သြားျပီး ဝင္းဝါ ထြားမို ့
သည့္ နိဳ႕အိအိႀကီးေတြ တဝက္တပ်က္ ေပၚလာ
သည္။
ေအာင္ သိန္း မ်က္ေတာင္ ခတ္ ဘို ့ပင္ေမ့သြား
သည္။ လွလိုက္တဲ႕ နိဳ႕ႀကီးေတြပါလား။ အံုေတြ
က ျကီးသည္။ ေတာင္ ပူစာလို မို ့ေမာက္ေနသည္။
သူ တခါမွ မျမင္ ဘူးပါ။ ဆရာမက ေဘာ္လီ ထူထူ
ျကီးနဲ႔ ဖံုးဖိ၊ အ ေပၚကရင္ ဖုံးအက်ၤ ီထပ္ဝတ္ေနက်
မို႔ သူမ နိဳ႕ေတြ ဒီ ေလာက္ျကီးမည္ဟု သူမထင္ ခဲ႔။
ေအာင္ သိန္း ရဲ႕ ကိုယ္ထဲ ေက်ာင္းသား ဝိဥာဥ္
ေပ်ာက္သြားျပီး အရပ္သား ဝိဥာဥ္ ဝင္ ပူးလာေခ်
သည္။
တကိုယ္လံုး ကတုန္တယင္ျဖစ္ကာ လုပ္ခ်င္ စိတ္
ေတြ တညီးညီး ေတာက္ေလာင္ လာ၏။ သူ ့ဟာ
က လည္း တအားဆာေလာင္ မာန္ထ လာသည္။
အ ေျခ အ ေနကလည္း သူ ့ဘက္ ပါေနသည္။
စာျကည့္သင္းထဲမွာ သူနဲ႕ ဆရာမ ၂ ေယာက္ထဲ။
တရြာလံုး ပြဲကို မဲေနျကခ်ိန္။ အခ်ိန္သည္ ၁ နာရီ
ေကာင္းေကာင္း ရမည္။ ျပီးေတာ့ ဆရာမ အိပ္ေပ်ာ္
ေနတာက လည္း သူ ့အတြက္ ဂြင္ ျဖစ္ေနျပန္၏။
ေအာင္ သိန္း စိတ္ မထိမ္းနိဳင္ေတာ့ပါ။
စာျကည့္သင္း တံခါးကို တိတ္တိတ္ေလးသြားပိတ္
လိုက္သည္။
ဆရာမ အခန္းထဲ ေျခ ေဖာ့ ဝင္၊ ကုတင္ နား ကပ္
၏။ လက္တကမ္းပင္ မ ေဝးေတာ့။ ဝင္းဝါ ျကီးမား
ေသာ နိဳ႕အံုျကီးေတြ ၊ ကားစြင့္ ေန ေသာ တင္ျကီး
ေတြကို အနီးကပ္ျကည့္ျပီး ရမၼက္ခိုးေတြ ဟုန္းဟုန္း
ထ လာေခ်သည္။
သူ ့ ပုဆိုး အက်ၤ ီကို အသံမျမည္ေအာင္ ခြ်တ္၍
ကုတင္ ေပၚ အသာတက္သည္။
ထို ့ေနာက္ ဆရာမ လံုခ်ည္ကို ေအာက္စ မွညင္ သာ
စြာ အ ေပၚ ဆြဲ လွန္၏။ လံုခ်ည္က ကြ်တ္ေနသည္မို ့
အလြယ္ပင္။ ခါးေပၚေရာက္ေအာင္ ဆြဲလွန္လိုက္
ေတာ့ ဆရာမ၏ အရင္းတုတ္ အဖ်ားသြယ္ေသာ
ေပါင္ တံ ေခ်ာေခ်ာျကီးေတြ မိေမြးတိုင္း ဖ ေမြးတိုင္း
ေပၚလာပါသည္။ ထိရက္ ကိုင္ ရက္စရာမရွိ။
ေဘးေစာင္းအိပ္ေန ေသာ ဆရာမသည္ အ ေပၚ
က ေပါင္ ကို ေရွ႕သို ့ကား ဆန္ ့ထားသျဖင့္ သူမ
ေပါင္ျကားက ဟာက အ ေတာ္ေလး လြတ္လပ္စြာ
ေပၚေနသျဖင့္ ေအာင္ သိန္း ကံေကာင္းေခ်ေတာ့၏။
သူမ ေပါင္ျကားထဲ ၿဖစ္သလို ေနရာယူျပီး စိုရႊဲေနသည့္
သူ ့ဟာအဖ်ားကို အ ေသအခ်ာ ေတ့ သြင္းလိုက္၏။
အင္ ႕႕႕ အင္ ။
ဆရာမ အိပ္ခ်င္ မူးတူး အသံထြက္လာသည္။
ေအာင္ သိန္း အျမန္လုပ္မွ ျဖစ္ေတာ့မည္ဟု သ ေဘာ
ေပါက္ကာ ဆရာမ ခါးကို ကိုင္၍ အျမဳပ္သြင္းထည့္
လိုက္သည္။
ဟင္ ႕႕႕ ဘယ္သူလဲ ။
အို႕႕႕႕ဘာလုပ္တာလဲ။
ဆရာမ ဝူးဝူးဝါးဝါး အထိတ္တလန္ ့ျဖစ္သြားသည္။
ရုန္းဘို ့ျကိုးစားသည္။
သို ့ေသာ္ ေနာက္က်သြားေလျပီ။
ေအာင္ သိန္းက ခါးကို တင္းျကပ္စြာ ေပြ႕ဖက္ထားျပီး
ဆရာမ ဟာထဲ ဝင္ေနသည့္ သူ ့ဟာကို ကြ်တ္ထြက္
မသြားေအာင္ ဖိကပ္ထား၏။
ပါးစပ္ကလည္း
ခြင့္လႊတ္ပါ ဆရာမရယ္။ က် က်ေနာ္ တကယ္ခ်စ္
လို ့ပါ ဟု တတြတ္တြတ္ ေျပာ၏။
ဟင္ ! နင္ နင္ ေအာင္ သိန္း။
မလုပ္နဲ႕။ ကိုယ့္ဆရာမကို ဒီလို မလုပ္ ရဘူး။
ဆင္း ႕႕႕ ဆင္းစမ္း။
ငါ့စကား နားေထာင ္စမ္း။
ဟာ ႕႕႕႕ ဒုကၡပါဘဲကြာ ႕႕။
ဆရာမ တ ေျဖးေျဖး နားလည္လိုက္ျပီ။
အ ေျခအ ေနသည္ အ ေတာ္ေလး ဆိုးေနျပီမဟုတ္
လား။
သူမ ဝမ္းနည္းစြာ တအီအီ က်ိတ္ငိုပါေတာ့သည္။
ေအာင္ သိန္းမွာ ဆရာမကို သနားေသာ္လည္း
ေနာက္ မဆုတ္ နိဳင္ေတာ့။ တခါမွ မျကံုဘူးေသာ၊
ဘယ္လိုမွ မ ေတြးဘူးေအာင္ ေကာင္းလွသည့္
အထိအ ေတြ႕ ေနာက္ အရူးအမူး လိုက္ေလ ေတာ့
သည္။
ဆရာမ၏ ျဖဴေဖြး ကားစြင့္ေနသည့္ ဖင္ျကီးေတြကို
လက္နဲ႕အျပည့္ ဆုပ္ညွစ္ကာ ေဆာင့္သြင္းေလ၏။
ႁပြတ္ ႕႕႕႕ ႁပြတ္ ႕႕႕႕။ အင့္ ႕႕႕႕႕႕ အား ။
ေကာင္းလိုက္တာ ဆရာမရယ္။ အရမ္းေကာင္း
တယ္ဗ်ာ ။
က်ေနာ္ တကယ္ခ်စ္လို ့ပါဗ်ာ။
ဘယ္လိုမွ မ ေနနိဳင္ လို ့ပါ ေနာ္ ။
ဆရာမ ဘာမွ ျပန္မ ေျပာေတာ့ ။ ရုန္းလည္း မရုန္း
ေတာ့။ တရႈပ္ ရႈပ္ ငို၍သာ ေနပါေတာ့သည္။
ေအာင္ သိန္း အ ေပၚက ေန ျဖစ္ကတတ္ဆန္း လုပ္
ရ ေသာ္လည္း ပထမဆံုး အ ေတြ႕အျကံု ျဖစ္ေသာ
ေျကာင့္ ၁၅ မိနစ္ေလာက္နဲ႕ ၿပီးသြားသည္။
ဒါေပမဲ႕ ေဇာက သန္ေန သျဖင့္ ခ်က္ခ်င္း သူ ့ဟာ
ျပန္ထ လာသည္။
ျဖတ္ကနဲ ဆရာမ ေပါင္ျကားက ထလိုက္ကာ
ဆရာမ ကို ပက္ လက္ဆြဲလွန္ျပီး ခ်က္ခ်င္း အ ေပၚ
က တက္ခြ ျပန္သည္။
ဆရာမက ကိ်တ္ ငိုေနဆဲ။ အားေလွ်ာ့လိုက္သည့္
အလား ေအာင္ သိန္းျပဳသမွ် ျငိမ္ခံေတာ့သည္။
သို ့ေသာ္ သူမသည္ စိတ္နာ၍ေလာမသိ။ သူမ မ်က္
ႏွာကို ေစာင္ျဖင့္ဖုံး ထားေခ်သည္။
ေအာင္ သိန္းက နမ္းဘို ့ဆြဲလွပ္ေသာ္လည္း မရ။
ေအာင္ သိန္းသည္ ဆရာမ ေပါင္ ႏွစ္ေခ်ာင္းကို ဖ်ဲ
ၿပီး က်က်နန ေနရာယူသည္။ ေနာက္ သူ ့ဟာ ညိဳ
မဲမဲႀကီးကို ဝင္းဝါ နဴးညံ႕ေနသည့္ ဆရာမဟာထဲ
ထည့္လိုက္သည့္။ သူ ့အ ေကာင္ မာန္ဖီ၍ ဝင္ သြား
ပံုက ျကက္သီးထ စရာပင္။
ပထမ ေျဖးေျဖးခ်င္း သြင္း ထုတ္ လုပ္သည္။
ဆရာမ၏ ရင္ ဘတ္လွလွေပၚက နိဳ႕ထြားျကီးေတြ
ကို အားရပါးရ ကိုင္ သည္။ စို ့သည္။ အသီးေလး
ေတြကို နယ္ေခ် ကစားသည္။
သို ့ေသာ္ ေအာက္က ဆရာမ က ေတာ့ ငွက္ေပ်ာ
တုန္းသဖြယ္ ။ မလႈပ္ မယွက္။
ဒုတိယ အခ်ီသည္ သူ ့အတြက္ အရမ္းအရသာ ပို
ရွိသည္။ စိတ္တိုင္းက် ရွယ္ လုပ္ခြင့္ရသည္မဟုတ္
လား။ ပထမ တခ်ီလို အျမန္လည္း မျပီးေခ်။
ဆရာမ ငိုသံ တ ေျဖးေျဖး စဲသြားသည္။
တခ်က္ တခ်က္ သူ ေဆာင့္အသြင္း အင့္ကနဲ အင့္
ကနဲ အသံ သဲ႔သဲ႔ ေပၚလာသည္။
နာရီဝက္ ေလာက္ျကာေတာ့ သူ ့ဟာက ထြက္ခ်င္
လာ၏။ ထိမ္းေပမဲ႔မရ။ ၾကာရင္ လူမိမွာလည္းစိုး
သျဖင့္ သူအျပီး သတ္ တအား ေဆာ္ထည့္ေတာ့
သည္။
ဆရာမ ေပါင္ လွလွႀကီးေတြကို ဒူးဆစ္ေကြးက ကိုင္
ဖိျပီး အသားကုန္ အုပ္ထည့္လိုက္သည္။တ ေဖာင္း
ေဖာင္းအသံေတြျကားမွာ ဆရာမ ညည္းသံ တအအ
လည္းျကားလိုက္ ရ ပါေလသည္။
xxx
ေနာက္ေန ့ေတြ
အတန္းထဲမွာ သူ ့ကို ပံုမွန္ ဟန္မပ်က္ ဆရာမက
ေျပာဆိုဆက္ဆံေပမဲ႔၊ တျခားအခ်ိန္ အထူးသျဖင့္
ႏွစ္ေယာက္ထဲ ျမင္ေတြ႕ခ်ိန္မွာေတာ့ ဆရာမ မ်က္
ႏွာက တင္းမာ လွေခ်သည္။
သူ မွားသြားျပီ။
ေနာင္ တ ရ မဆံုးေတာ့ျပီ။
ေနာက္ ႏွစ္ ဆရာမ သူတို ့ရြာ မလာေတာ့ပါ။
သူက ေတာ့ ဆယ္တန္း ပြတ္ကာ သီကာ ေအာင္
ခဲ႔ပါ၏။
သိပ္မျကာခင္ ဆရာမ ျမိဳ႕မွာ အိမ္ေထာင္ က်ျပီလို ့
လည္း ျကားရျပန္သည္။
xxx
မ ေမွ်ာ္လင့္ေသာ ယခု အခ်ိန္က်မွ
ဆရာမ ဤရြာကို အလည္ေရာက္လာပါသည္။
သို ့ေသာ္ သူက ေတာ့ ဆရာမ၏ တင္းမာေနဦးမည့္
မ်က္ ႏွာကို ရင္ မဆိုင္ ရဲသျဖင့္
ေရွာင္ ၍ ပင္ ေနလိုက္ပါေတာ့၏။
၁၀ ရက္ေလာက္ျကာေတာ့ ဆရာမ ျပန္သြားသည္။
အဲ႔ဒီ ည ေနမွာဘဲ သူ ့ငယ္ေပါင္း တ ေယာက္ သူ ့
ဆီ ေရာက္လာ၏။
ေအာင္ သိန္းရာ ။ဆရာမ အ ေပၚ မင္း အ ေတာ္စိမ္း
တာဘဲ။ ဆရာမက ျဖင့္ မင့္ လာေတြ႕မလားလို ့တ
ေမွ်ာ္ေမွ်ာ္နဲ႕ကြ။ ေရာ့ ဒါ ဆရာမက တပည့္ေတြကို
တ ေယာက္တအုပ္စီ ေဝတဲ႔ေမတၲာပို ့ စာအုပ္။
သူငယ္ခ်င္းျပန္သြားမွ စာအုပ္ေလးကို ဖြင့္ျကည့္
လိုက္သည္။ ပထမ စာမ်က္ႏွာမွာ ဆရာမ၏ လက္
ေရးလွလွ ကိုေတြ႕ရပါ၏။
တပည့္ ေမာင္ေအာင္ သိန္းသို ့
ဆရာမ၏ လက္ေဆာင္
နဳနဳေထြး တဲ႕။
ေအာင္ သိန္း မ်က္ ရည္ က်မိပါေတာ့သည္။
(ၿပီးပါၿပီ)

အရမး္ၾကမ္းတာပဲကိုကိုရယ္ အ၀ိုင္းေလးေပၚႏွိပ္ၾကည့္ကြာ


ႏို႔လွန္ၿပီး လဘက္ရည္ခြက္ထဲ ညွစ္ထည့္တဲ့ စားပြဲထိုးမေလး အြန္လိုင္းတြင္နာမည္ႀကီး

ေက်ာင္းသူေလးတေယာက္ဗီြဒီယိုဖိုင္ အြန္လိုင္းတြင္နာမည္ႀကီး

ေမတၱာ ေလ့က်င့္ခန္း


ေမတၱာဟာ မိမိရဲ.သႏၱာန္မွာ ပင္ကိုယ္က ရွိေနေပမယ္.လို. ေလ.
က်င္.ေပးမွ အစြမ္းထက္မယ္၊ မေလ.က်င္.ရင္ အစြမ္းမထက္ဘူး။

အဲဒီေတာ. ေမတၱာဆိုတဲ. သေဘာတရားကို ဘာနဲ.ေလ.က်င္.ရမလဲ၊ အာရုံနဲ.ပဲ ေလ.က်င္.ရမယ္။ စိတ္တစ္ခုကို ထက္ျမက္လာေအာင္ ေလ.က်င္.ခ်င္ရင္ အာရုံနဲ.ေလ.က်င္.ရမယ္။ ဓားထက္ေအာင္ ဘာနဲ.လုပ္ရမလဲ၊ ေက်ာက္နဲ.ေသြးရတယ္၊ ေက်ာက္ေပၚတင္ျပီးေသြးမွ ဓားထက္တယ္။ ထို.အတူပဲ ဒီ ေမတၱာစိတ္ဓာတ္ေလးဟာ ခိုင္မာၾကီးထြားလာေအာင္ ဘာနဲ.လုပ္ရမလဲ၊ အာရုံေပၚတင္ျပီးေတာ. ေလ.က်င္.ရမယ္။

ေမတၱာကို ေလ.က်င္.ခန္းလုပ္တဲ. နည္းတစ္ခု။ သာမာန္ကုသိုလ္ရရုံပို.တဲ.ေမတၱာမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး၊ သာမာန္ကုသိုလ္ရရုံ ပို.တဲ.ေမတၱာကေတာ. “သေဗၺ သတၱာ အေ၀ရာ ေဟာႏၱဳ” ဆိုတာေပါ.။ ဘုရားရွိခိုးရင္လည္း ေမတၱာပို.တာပဲေလ၊ သတၱ၀ါေတြခ်မ္းသာၾကပါေစ၊ အဲဒီဟာမ်ိဳးကို ေျပာတာမဟုတ္ဘူး။
ေမတၱာေလ.က်င္.ခန္း၀င္ျပီဆိုတာ meditation အလုပ္ကို လုပ္ရမွာကိုေျပာတာ။ meditation ပံုစံနဲ.ေမတၱာကို အာရုံနဲ.ေလ.က်င္.ရမယ္။ အာရုံဆိုတာဘာလဲ၊ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းစတဲ. သက္ရွိသတၱ၀ါနဲ. ေလ.က်င္.ရမယ္။ ေသသြားတဲ.သူနဲ. ေလ.က်င္.လို.မရဘူး။ ဒီဘ၀မွာ ရွိေနတဲ. ပုဂၢိဳလ္နဲ.ေလ.က်င္.ရမယ္။

ေကာင္းျပီ၊ ေလ.က်င္.မယ္ဆိုလို.ရွိရင္ ပုဂၢိဳလ္ကို ေရြးခ်ယ္ရလိမ္.မယ္၊ နံပါတ္(၁) အသက္ရွင္ဆဲပုဂၢိဳလ္၊ ေသတဲ.ပုဂၢိဳလ္ဆိုျပီး နွစ္ဦးရွိတဲ.အထဲမွာ ေသတဲ. ပုဂၢိဳလ္ကိုမေရြးနဲ. ၊ဘယ္ေတာ.မွ မေအာင္ျမင္ဘူးတဲ.၊ ေသသြားတဲ. ပုဂၢိဳလ္အေပၚမွာ ေမတၱာမပို.နဲ.။ ေမတၱာကိုေလ.က်င္.ျပီးေတာ. ယူခ်င္တယ္ဆိုရင္ ေသတဲ.ပုဂၢိဳလ္ကို ဖယ္ထားလိုက္၊ “အသက္ထင္ရွားရွိေနတဲ. ပုဂၢိဳလ္”ကို ေရြးပါတဲ.။
အဲဒီလို ေရြးတဲ.အခါမွာလည္းပဲ လူကို ၃ မ်ိဳးေလာက္ခြဲလိုက္။ တစ္ဦးက ကိုယ္နဲ႕အင္မတန္ ခင္မင္ရင္းနွီးတဲ.ပုဂၢိဳလ္ ဒါက တစ္ဦး၊ ေနာက္တစ္ဦး ခင္လည္းမခင္ဘူး၊ မုန္းလည္းမမုန္းတဲ. သာမာန္ပုဂၢိဳလ္၊ ေနာက္တစ္ဦးက မုန္းတဲ. ကိုယ္.ရန္သူလို. ၃ မ်ိဳးခြဲလိုက္၊ ပုဂၢိဳလ္ ၃ စားရွိတယ္။ လူတိုင္း လူတိုင္းဟာ အမ်ားအားျဖင္. ဒီလို ၃ စားရွိေနမွာပဲ။ ဒါက ေယဘုယ် အားျဖင္.ေျပာတဲ. စကားေပါ.။

အဲဒီထဲမယ္ ဘယ္ပုဂၢိဳလ္ကို ေရြးရမလဲ၊ ေမတၱာစျပီးေတာ. ပ်ိဳးေတာ.မယ္ဆိုလို.ရွိရင္ ကိုယ္နဲ. ခင္လည္းမခင္၊ မုန္းလည္းမမုန္းတဲး. ပုဂၢိဳလ္ကို သြားေရြးမယ္ဆိုလို.ရွိရင္ ေမတၱာပ်ိဳးဖို.ခက္လိမ္.မယ္။ ဘာျဖစ္လို.တုန္း သူ.အေပၚမွာ ခင္မွမခင္တာကိုး၊ သူ.ကို ပထမအေနနဲ. ေရြးလို.မျဖစ္ဘူး။ ရန္သူကို ေရြးမလားဆိုေတာ. ရန္သူကို သြားေရြးရင္ ေဒါသျဖစ္မွာပဲ။ ေမတၱာပ်ိဳးလို.မရဘူး၊ ဒါေၾကာင္.မို. ရန္သူကိုလည္း မေရြးနဲ.။ အဲဒီေတာ. ပိယပုဂၢလ ဆိုတာ ကိုယ္ခင္မင္ ခ်စ္ခင္တဲ.ပုဂိၢဳလ္ကို ေရြးလိုက္ပါတဲ.။

ေမတၱာပို.ေတာ.မယ္ဆိုရင္ အဲဒါကစမယ္၊ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ကိုေရြး၊ ဒီလို ေရြးတဲ.ေနရာမွာလည္းပဲ ေနာက္တစ္ခု သတိထားစရာက လိင္တူကိုပဲ ေရြးရမယ္တဲ.၊ လိင္ကြဲကို သြားမေရြးရဘူး။ ဆိုလိုတာက ေမတၱာပို.မယ္.ပုဂၢိဳလ္သည္ အမ်ိဳးသားဆိုရင္ အမ်ိဳးသားသူငယ္ခ်င္းထဲကေရြး၊ အမ်ိဳးသမီးဆိုရင္ အမ်ိဳးသမီးထဲကေရြး၊ အမ်ိဳးသားက အမ်ိဳးသမီးကို သြားေရြးမယ္၊ အမ်ိဳးသမီးက အမ်ိဳးသားကို သြားေရြးမယ္၊ လိင္မတူတာကို ေရြးလို.ရွိရင္ ေမတၱာျဖစ္မယ္.အစား တဏွာရာဂေတြ ျဖစ္လာတတ္တယ္၊ အႏၱရာယ္ရွိတယ္။ ဒါေၾကာင္.မို. အဲဒီလို မေရြးရဘူး။
အမ်ိဳးသားဆိုရင္ အမ်ိဳးသားထဲက ခ်စ္ခင္တဲ. ပုဂၢိဳလ္ကိုေရြး၊ အမ်ိဳးသမီးဆိုရင္ အမ်ိဳးသမီးထဲက ခ်စ္ခင္တဲ.ပုဂၢိဳလ္ကိုေရြးတဲ.။ အဲဒီလို ေရြးျပီးေတာ. စိတ္ဓာတ္ကို ေလ.က်င္.ေပးရမယ္၊ ေမတၱာစိတ္ကို ေလ.က်င္.ေပးရမယ္။

အဲဒီလို ေလ.က်င္.ေတာ.မယ္ဆိုရင္ အစပထမ ဘာလုပ္ဖို.လိုလဲ၊ ႏိႈင္းယွဥ္မႈဟာ အင္မတန္မွ အေရးၾကီးတယ္။ ျမန္မာလိုေျပာရင္ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားဆိုတာ ရွိတယ္။ ကိုယ္ခ်င္းစာတရား ထားတတ္ဖို.အတြက္ ကိုယ္.ကိုယ္ကို အရင္ဆံုးစဥ္းစားျပီး ေမတၱာပို.လိုက္ဦး၊ ကိုယ္.ကိုယ္ကို ေမတၱာပို.တာကေတာ. ဘာ၀နာအတြက္ မဟုတ္ဘူး၊ လြယ္ေအာင္လို. ျပင္ဆင္လိုက္တဲ.သေဘာပဲ။
ဆိုပါစို.- ေမတၱာပို.တဲ.အခါမွာ “ခ်မ္းသာပါေစ” လို. ေျပာခ်င္တာလား သို.မဟုတ္ "က်န္းမာပါေစ"လို. ေျပာခ်င္တာလား သို.မဟုတ္ "အဆင္ေျပပါေစ" လို. ေျပာခ်င္တာလား၊ တစ္ခုခုကို ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ.ဟာနဲ. ေျပာလို.ရတယ္။ "က်န္းမာပါေစ"လို. ေျပာေျပာ၊ "ခ်မ္းသာပါေစ"လို.ေျပာေျပာ၊ "အရာခပ္သိမ္း ဆင္ေျပပါေစ"လို. ေျပာေျပာ၊" ေအာင္ျမင္ၾကီးပြားပါေစ"လို. ေျပာေျပာ ဘာပဲေျပာေျပာေပါ.၊ အဲဒီအေတြးေလးကို ထိုပုဂၢိဳလ္အေပၚမွာ ပ်ိဳးရမယ္တဲ.။

ဆိုပါစို.- ေယာက်ာ္းဆိုရင္ ေယာက်ာ္းကေလး သူငယ္ခ်င္း၊ မိန္းကေလးဆိုရင္ မိန္းကေလးသူငယ္ခ်င္းေပါ.။ ေရြးျပီးတဲ.အခါ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္းေနတဲ. အခ်ိန္ေလးမွာ ထိုပုဂၢိဳလ္ရဲ.မ်က္နွာ စိတ္ထဲမွာ ေပၚလာေအာင္ ပံုေဖာ္လိုက္၊ ပံုေဖာ္လို.မရဘူးဆိုလို.ရွိရင္ ဓာတ္ပံုေလးတစ္ခု ကိုယ္.ေရွ.မွာထားျပီးေတာ. ပံုေဖာ္၊ စိတ္ထဲမွာ ပံုေဖာ္လို.ရရင္ စိတ္ထဲမွာ ပံုေဖာ္လိုက္၊ သူ.ရဲ.ျပံဳးရႊင္ေနတဲမ်က္နွာ၊ ၾကည္နူးေနတဲ.မ်က္နွာေလးကို ၾကည္.ျပီးေတာ. အစဥ္ထာ၀ရ ျပံဳးနိုင္ပါေစ၊ က်န္းမာပါေစ၊ ရႊင္လန္းပါေစ ဆိုျပီး ကိုယ္လိုခ်င္တဲ.စကားလံုးေလးတစ္ခုနဲ. အသံုးခ်ျပီးေတာ. အဲဒီစိတ္ကေလး ထပ္တလဲလဲ ျဖစ္ေနေအာင္ repeatation လုပ္ေနတာလို.ေခၚတယ္။ ထပ္ထပ္ ထပ္ထပ္ျပီးေတာ. ျဖစ္ေနတာ၊ တစ္ခါတည္းမဟုတ္ဘူး။
ခုေခတ္သီခ်င္းဆိုတဲ.အခါ repeation ထပ္ေက်ာ.ျပီးေတာ. ဆိုတာတာေလ။ အဲဒီေတာ. ေမတၱာထပ္ေက်ာ.ေနရတယ္၊

ဘယ္နွစ္ျပန္ထပ္ေက်ာ.ရမတုန္းဆိုရင္ တစ္နာရီလုပ္ရင္ တစ္နာရီလံုး ထပ္ေက်ာ.ေနရမယ္။ အဲဒီလို ဓားမ်ားေသြးတဲ.အခါမွာ ေက်ာက္နဲ. ပြတ္ေနသလိုပဲ၊ ဒီခ်မ္းသာပါေစဆိုတဲ. စိတ္ကေလးနဲ. ခုနက ပိယပုဂၢိဳလ္နဲ. ပြတ္ေပးေနရမယ္၊ အဲဒါ ေလ.က်င္.ေနတာေခၚတယ္။
အဲဒီလို ပြတ္ေပးေနလိုက္တဲ.အခါမွာ ဘယ္လိုအေနအထားထိေအာင္ ေရာက္လာသလဲဆိုရင္ ဘယ္ေနရာသြားသြား ဒီပုဂၢိဳလ္္ရဲ.မ်က္နွာပဲ ျမင္ေနမယ္၊ မ်က္စိထဲက ဒီပုဂၢိဳလ္မ်က္နွာ မထြက္ဘူး၊ အိပ္မယ္-အိပ္မေပ်ာ္ေသးခင္လည္း သူ.မ်က္နွာပဲ ျမင္ေနတယ္၊ တျခားဟာ သိပ္မျမင္ဘူး။ စိတ္က အဲဒီအေပၚမွာပဲ ျငိမ္က်လာတယ္ေပါ.။ အဲဒီလို ျငိမ္က်လာတဲ.အေပၚမွာ ေမတၱာစိတ္ကေလးနဲ. ထပ္ထပ္ျပီးေတာ. ပြတ္ေပးေနလို.ရွိရင္ ေနာက္ဆံုးမွာ သမာဓိစြမ္းအားေတြ ေကာင္းလာလို.ရွိရင္ စ်ာန္ေတာင္ရနိုင္တယ္။

ျမန္မာေတြက စ်ာန္ဆိုရင္ ေကာင္းကင္ပ်ံတာခ်ည္းပဲ ေအာင္ေမ.ေနတယ္။ ဒါေကာင္းကင္ပ်ံတာကိုေျပာတာ မဟုတ္ဘူး။ စ်ာန္ရတယ္ဆိုတာ အဲဒီ အာရုံေပၚကို စူးစိုက္ျပီးေတာ.ေနတဲ. စြမ္းအားသတၱိေလးရလာတာကို ေျပာတာ။ ပထမ စ်ာန္ဆိုတဲ. စြမ္းရည္သတၱိ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ.အရွိန္ေလး ရလာမယ္၊ စ်ာန္ဆိုတာဘာကိုေျပာတာလဲဆိုလို.ရွိရင္ ခုနက သူငယ္ခ်င္းရဲ.မ်က္နွာေပၚမွာ စိတ္ကေလး အျမဲေရာက္ေနေအာင္ ပို.ေပးေနတဲ. ၀ိတက္လို.ေခၚတဲ. သေဘာတရား၊ Initial application တဲ.။ စိတ္က ခြာလို.မရေလာက္တဲ. အေနအထားမ်ိဳး ျဖစ္ေနတယ္။ Sustained application ေခၚတဲ. ၀ိစာရ ။

ေမတၱာစ်ာန္

၀ိတက္ ဆိုတာ အာရုံေပၚ စိတ္ကေလးကို ပို.တင္ေပးေနတာ။ ၀ိစာရ ဆိုတာ အာရုံနဲ. စိတ္ကေလး ကြာမသြားေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေပးေနတဲ.သေဘာ၊ အဲဒီ အာရုံေလးနဲ. စိတ္ေက်နပ္ေနတာက ပီတိ၊ စိတ္ေက်နပ္ေနသလို စိတ္ထဲမွာ ျငိမ္းခ်မ္းေနတာက သုခ၊ အဲဒီ အာရုံေလးကို စိတ္က ခြာလို.မရတာက ဧကဂၢတာ၊ အဲဒီ ၅ ခုဟာ ဟန္ခ်က္ညီညီ အလုပ္လုပ္ေနျပီ ဆိုလို.ရွိရင္ ပထမစ်ာန္လို.ေခၚတယ္။ ပထမစ်ာန္ ရျပီေပါ.။ သူငယ္ခ်င္းရဲ.မ်က္နွာေပၚမွာ အာရုံစိုက္ျပီး အလုပ္လုပ္ေနျပီ၊ ခ်မ္းသာပါေစ၊ ရႊင္လန္းပါေစ က်န္းမာပါေစဆိုတဲ. စိတ္ဓာတ္ေလး ပြားျပီးေတာ. အလုပ္လုပ္ေနျပီ၊ အဲဒီလို အလုပ္လုပ္ေနလို.ရွိရင္ ခုနက အဂါၤရပ္ေတြ ျပည္.စံုလာရင္ ပထမစ်ာန္ပဲ။

ဒီထက္ စြမ္းအားျမွင္.လိုက္တဲ.အခါက်ေတာ. ေတြးေနစရာ မလိုေတာ.ဘူး၊ ၀ိတက္ဆိုတာ မလိုေတာ.ဘဲနဲ. အာရုံေလးက ခြာလို.မရတာရယ္၊ စိတ္ထဲက ေက်နပ္တာရယ္၊ ခ်မ္းေျမ.ေနတာရယ္၊ တည္ျငိမ္ေနတာရယ္၊ ဒီသေဘာေလး ၄ မ်ိဳးနဲ. ဖြဲ.စညး္လိုက္တာက်ေတာ. ဒုတိယစ်ာန္အဆင္.လို.ေခၚတယ္။

ေနာက္တစ္ခါ ဒီထက္ သမာဓိစြမ္းအားေတြ ျမွင္.လိုက္အခါက်ေတာ. အာရုံနဲ.စိတ္ တြယ္ကပ္ေအာင္ လုပ္ေပးစရာမလိုေတာ.ဘဲ ထိုအာရုံေလးေပၚမွာ ေက်နပ္ေနတာရယ္၊ နွစ္သက္ေနတာရယ္၊ တည္ျငိမ္ေနတာရယ္ ဒီအေျခအေန ၃ ရပ္ကေလးနဲ. ထုိအာရုံေပၚမွာ ရပ္တည္ေနလို.ရွိရင္ တတိယစ်ာန္လို.ေခၚတယ္။

ေမတၱာပြားတဲ. ပုဂၢိဳလ္ဟာ အဲဒီလို စ်ာန္ ၃ ဆင္.ထိေအာင္ ရနိုင္တယ္။ အဲဒီ စ်ာန္ ၃ ဆင္. ရသြားမွ ေစေတာ၀ိမုတၱိ လို.ေခၚတယ္။ စိတ္ေလးဟာ ဗ်ာပါဒက လြတ္သြားျပီ၊ အဲဒီအခ်ိန္မွာ စိတ္က ေဒါသက လံုး၀လြတ္ေနတဲ. စိတ္တဲ.၊ ေစေတာ၀ိမုတၱိ ဆိုတာ ဒီလံုး၀လြတ္ေျမာက္လာတဲ. အေနအထားတစ္ခု ေရာက္ေလာက္ေအာင္ ေလ.က်င္.ယူထားတဲ. ေမတၱာကိုေျပာတာ။
သာမန္ ေမတၱာကို ေမတၱာလို.ပဲ သံုးတယ္၊ ေစေတာ၀ိမုတၱိဆိုတဲ. စကားလံုးေလး ထည္းသံုးလိုက္လို.ရွိရင္ ထိုေမတၱာသည္ စ်ာန္အေျခအေနထိေအာင္ ေရာက္ေနတဲ. ေမတၱာမ်ိဳးလို. ဒီလိုေျပာတာ။

ေကာင္းျပီ၊ ပိယပုဂၢလ လို.ေခၚတဲ. ကိုယ္ခ်စ္ရတဲ. ခ်စ္ခင္တဲ.ပုဂၢိဳလ္နဲ. ေလ.က်င္.လိုက္လို. ေအာင္ျမင္သြားတဲ. ေမတၱာေလးကို ဒီအတိုင္းမထားနဲ.ဦး၊ ေမတၱာကို ျဖန္.က်က္ၾကည္.ဦး၊ ထိုေမတၱာေလးကို transfer လုပ္ရမယ္၊ ဘယ္သူ.အေပၚ transfer လုပ္မလဲဆိုရင္ ခ်စ္လည္းမခ်စ္ မုန္းလည္းမမုန္းတဲ. ကိုယ္မသိတဲ.ပုဂၢိဳလ္အေပၚမွာ ေျပာင္းၾကည္.လိုက္တဲ.။ ေျပာင္းၾကည္.လိုက္လို.ရွိရင္ ဒီေမတၱာသေဘာတရားေလးဟာ ေလ်ာ.က်မသြားဘူး၊ ကိုယ္ခ်စ္ခင္တဲ. ပုဂၢိဳလ္ေပၚမွာ ထားတဲ. စိတ္အေျခအေနဟာ မုန္းလည္းမမုန္း ခ်စ္လည္းမခ်စ္တဲ. ပုဂၢိဳလ္အေပၚမွာ သြားထားလိုက္လို အေျခအေနေျပာင္းလဲသြားတယ္ဆိုလို.ရွိရင္ ဒါ ဒုတိယအဆင္.အေနနဲ. အဆင္ေျပသြားျပီ။ ျပီး ေနာက္တစ္ေယာက္အေပၚမွာ ေျပာင္းၾကည္.။ အဲဒီပုဂၢိဳလ္က ကိုယ္နဲ.မတည္.တဲ. မုန္းတီးတဲ. ကိုယ္.ရဲ.ရန္သူ၊ ရန္သူဆိုတဲ. ပုဂၢိဳလ္ေပၚကို ေျပာင္းၾကည္.လိုက္၊ ေျပာင္းၾကည္.လိုက္လို. ေဒါသျဖစ္လာလို.ရွိရင္ ေမတၱာဟာ မၾကံ.ခိုင္ေသးဘူး၊ ျပန္ျပီးေတာ. ေမတၱာကို ေလ.က်င္.ဦး။ ျပန္ေလ.က်င္.ျပီးတဲ.အခါ တစ္ခါျပန္ စမ္းသပ္ၾကည္.လိုက္၊ အာရုံေျပာင္းျပီးေတာ. ကိုယ္နဲ.မတည္.တဲ.လူအေပၚမွာ ေမတၱာထားၾကည္.၊ ထားလို.ရသြားျပီဆိုလို.ရွိရင္ေတာ. ဒီေမတၱာဟာ ေတာ္ေတာ္ခိုင္မာသြားျပီလို.ေျပာရမယ္။

အဲဒီလိုလုပ္ျပီးေတာ. တစ္ေလာကလံုးမွာရွိတဲ. သတၱ၀ါေတြေပၚမွာ ေမတၱာထားနိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစား။ ေနာက္ဆံုးမွာ လူ ၄ ေယာက္၊ နံပါတ္တစ္က မိမိကိုယ္တိုင္၊ နံပါတ္နွစ္က ကိုယ္ခ်စ္ခင္တဲ.ပုဂၢိဳလ္၊ နံပါတ္သံုးက ခ်စ္လည္းမခ်စ္ မုန္းလည္းမမုန္းတဲ. သာမန္ ပုဂၢိဳလ္၊ နံပါတ္ေလးက ၇န္သူ၊ ထိုပုဂၢိဳလ္ေလးေယာက္သည္ အပိုင္းအျခားေတြ။ လူဆိုတာ ကိုယ္.ကိုယ္ကို ပိုခ်စ္တတ္တယ္၊ အဲဒီ ၄ ေယာက္ကို ရန္သူလို.လည္း မျမင္ေတာ.ဘူး၊ ကိုယ္.ကိုယ္လို.လည္း မျမင္ေတာ.ဘူး၊ ကိုယ္.မိတ္ေဆြလို.လည္း မျမင္ေတာ.ဘူး၊ ကိုယ္နဲ.မသိတဲ. ပုဂၢိဳလ္လို.လည္း မျမင္ေတာ.ဘူး၊ ကုိယ္.ရန္သူလုိ.လည္း မျမင္ေတာ.ဘူး၊ အားလံုး ဒီ ၄ ေယာက္စလံုးဟာ တစ္မ်ိဳးတည္း တစ္ခုတည္းလို.ျမင္သြားျပီဆိုရင္ ဒီလူရဲ. ေမတၱာဟာ အစြမ္းထက္ဆံုးအဆင္. ေရာက္သြားျပီ။

အဲဒါကို ဥပမာေလးတစ္ခုေပးထားတယ္၊ ဒီ ပုဂၢိဳလ္ ၄ ေယာက္ကို - ဆိုပါစို.- ေရွးတုန္းက လူကိုသတ္ျပီးေတာ. ယဇ္ပူေဇာ္တဲ. အေလ.အထရွိတယ္၊ ေတာထဲမွာေနတဲ.ရဟန္းေတြ ဒီလိုပဲ ယဇ္ပူေဇာ္တာခံလိုက္ရတာမ်ိဳးေတြရွိတယ္။ အဲဒီမွာ လာျပီးေတာ. ေတာင္းမယ္၊ ယဇ္ပူေဇာ္ဖို.အတြက္ တစ္ေယာက္လိုက္ခဲ.ပါေပါ.၊ တစ္ေယာက္လိုက္ခဲ.ပါဆိုလို.ရွိရင္ အတူေနတာက မိမိကိုယ္တိုင္ရယ္၊ ကိုယ္.မိတ္ေဆြရယ္၊ သာမန္ ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္ရယ္၊ ကိုယ္.ရဲ.ရန္သူရယ္ေလးေယာက္ရွိတယ္။ အဲဒီ ၄ ေယာက္ထဲက ဘယ္သူ.ေပးမလဲ၊ ဘုန္းၾကီးတို. စဥ္းစားၾကည္.ၾက၊ တစ္ေယာက္ေယာက္ေတာ.လိုက္ရမယ္၊ ကိုယ္စိတ္ထဲက ဘယ္သူ.ေပးမလဲ၊ ေၾသာ္ သူတို. ၃ ေယာက္ေတာ. ေနရစ္ပါေစ၊ ငါပဲ အနစ္နာခံလိုက္ပါ.မယ္ဆိုရင္ ကိုယ္.ကိုယ္.ကိုအေပၚမွာ ေမတၱာပ်က္ရာေရာက္တယ္၊ သူ.ေမတၱာက မဟုတ္ေသးဘူး၊ မမွ်တဘူးလို. ေျပာရမယ္။
အဲဒီလို မဟုတ္ဘဲနဲ. ငါနဲ. မတည္.တဲ.ေကာင္လိုက္သြား ဆိုလို.ရွိရင္ ရန္သူေပၚမွာ အမုန္းစိတ္မေပ်ာက္ေသးတာပဲ။ အဲဒီ ၄ ေယာက္စလံုးကို တစ္ေယာက္မေပးနိုင္ဘူး၊ အားလံုးဟာ အတူတူပဲျဖစ္ေနတယ္၊ ဘယ္သူ.ကိုမွ ေရြးလို.မရေတာ.ဘူး ဆိုရင္ အဲဒီေမတၱာဟာ ကန္.သတ္ခ်က္ေတြကို ေက်ာ္ျဖတ္သြားတဲ. အင္မတန္ခိုင္မာတဲ. ေမတၱာတရား ျဖစ္သြားျပီတဲ. -ဒီလိုဆိုလိုတာ။

အဲဒီလို ေလ.က်င္.ျပီးတဲ.အခါမွာ တစ္ေလာကလံုးမွာရွိတဲ. သတၱ၀ါေတြအေပၚမွာ ေမတၱာတရားကို ျဖန္.က်က္ျပီး ေနမယ္ဆိုလို.ရွိရင္ ေဒါသဆိုတာ လံုး၀လာလို.မရေတာ.ဘူး။ ေနာက္ဆံုးမွာ ထိုေမတၱာကို အေျခခံျပီးတဲ.အခါမွာ ဘာလုပ္ရမလဲ၊ ထုိေမတၱာစိတ္ဓာတ္မွာပါတဲ. သဘာ၀တရားေတြကို ရႈမွတ္ဆင္ျခင္ျပီး ၀ိပႆနာတရား ပြားမ်ားအားထုတ္ရတယ္။ ေမတၱာနဲ.ယွဥ္ျပီး ျဖစ္ေပၚလာတဲ. စိတ္အေျခအေနေတြက နာမ္တရား၊ ထုိေမတၱာရဲ.တည္ရာနွလံုးသားက ရုပ္တရား၊ ရုပ္နဲ.နာမ္နဲ. ဒီနွစ္မ်ိဳးရွိတယ္ဆိုတာကို သေဘာေပါက္လာလို.ရွိရင္ ဒါ၀ိပႆနာလမ္းေၾကာင္းထဲ စ၀င္လာတာပဲ။ ဒါ သမထကေန ၀ိပႆနာေျပာင္းတယ္လို.ေခၚတယ္

ေမတၱာစိတ္ဓာတ္ကို ရႈတာဟာ နာမ္တရားကို ရႈတာ၊ ထုိေမတၱာစိတ္ဓာတ္ရဲ. တည္ရာမွီရာ နွလံုးသားရုပ္တရားကို ရႈတာဟာ ရုပ္ကိုရႈတာ၊ ဒီလို ရုပ္နဲ.နာမ္နဲ.ကြဲသြားျပီးဆိုလို.ရွိရင္ နာမရူပပရိေစၧဒဥာဏ္။
အဲဒီရုပ္နာမ္နွစ္ခု ခြဲျခားသိျပီးတဲ.အခါမွာ ဒီရုပ္ဒီနာမ္ေတြဟာ ဘာေၾကာင္.ျဖစ္တာတုန္းလို. အေၾကာင္းတရားကို ေလ.လာသံုးသပ္နိုင္တဲ. အသိဥာဏ္တစ္မ်ိဳးထပ္ဆင္.ရလာျပီဆိုလို.ရွိရင္ ပစၥယပရိဂၢဟဥာဏ္။
အဲဒီဥာဏ္နွစ္မ်ိဳးကို အေျခခံျပီး ဒီရုပ္နာမ္ဓမၼသခါၤရေတြနဲ. ဆက္ျပီးေတာ. အလုပ္လုပ္တဲ.အခါမွာ မျမဲတဲ.သေဘာေတြ ေတြ.လာတယ္၊ ျဖစ္ျပီးပ်က္သြားတဲ. သေဘာေတြ ေတြ.တယ္၊ ျဖစ္ပ်က္မႈေတြက အျမဲတမ္းနွိပ္စက္ေနတဲ. ဒုကၡသေဘာေတြ ေတြ.လာတယ္၊ မျဖစ္ရေအာင္ မပ်က္ရေအာင္ ကိုယ္.မွာစြမ္းအင္သတၱိေတြမရွိဘူးဆိုတာ သိလာတယ္၊ ကိုယ္.ဆႏၵအတိုင္းမျဖစ္ဘူးဆိုတာ သိလာတယ္၊ အနတၱသေဘာေတြ ေပၚလာတယ္။

ဒီလို ေမတၱာနဲ.ပက္သက္ျပီးေတာ. ရုပ္တရား နာမ္တရားေတြအေပၚမွာ အနိစၥလို.လည္း ရႈနိုင္လာတယ္၊ ဒုကၡလို.လည္း ရႈနိုင္လာတယ္၊ အနတၱလို.လည္း ရႈနိုင္လာတယ္၊ ဒီလို ရႈလာနိုင္တာက သမၼသနဥာဏ္ လို.ေခၚတယ္။

အဲဒီကေန ဆက္လက္ျပီး ျဖစ္တာပ်က္တာေလးေတြကိုပဲ အာရုံစိုက္မိလာတဲ.အခါ ဥဒယဗၺယဥာဏ္၊ ထိုဥဒယဗၺယဥာဏ္ ရင္.သန္လာတဲ.အခါ ျဖစ္တယ္ဆိုတာကို အာရုံမျပဳေတာ.ဘူး၊ ပ်က္ေနတာေတြက ျမန္လြန္းအားၾကီးသည္. အတြက္ေၾကာင္. အပ်က္အပ်က္ အပ်က္ပဲ ျမင္ေနတာကို ဘဂၤဥာဏ္ လို.ေခၚတယ္။ အဲဒီလို ပ်က္တာခ်ည္းပဲ ျမင္ေနသည္. အတြက္ေၾကာင္. ဥာဏ္ထဲမွာ ဘာေပၚလာလဲဆိုေတာ. ပ်က္ေနတာဟာ ေၾကာင္စရာၾကီးပါလားလို. ေတြးလာတယ္၊ အဲဒါ ဘယဥာဏ္လို.ေခၚတယ္။

ေၾကာက္စရာလို. ျမင္လာတဲ.အခါ ျဖစ္ပ်က္မႈေတြက နွိပ္စက္လို. စိတ္ပ်က္စရာ၊ ျငီးေငြ.စရာခ်ည္းပါလားဆိုျပီး အျပစ္ေတြကို ျမင္လာတယ္၊ ပ်က္ေနတဲ.အရာၾကီးဟာ တြယ္တာစရာ မေကာင္းဘူးလို. အျပစ္ေတြကို ျမင္လာတယ္။ ဒါက အာဒီန၀ဥာဏ္။

အျပစ္ေတြ ျမင္လာတဲ.အခါ မလိုခ်င္ေတာ.ဘူး၊ ျငီးေငြ.လာတယ္၊ စြန္.လႊတ္ခ်င္လာတယ္- နိဗၺိဒဥာဏ္၊ ျငီးေငြ.လာတဲ.အခါ လြတ္ခ်င္လာတယ္၊ ဒါေတြက လြတ္ခ်င္လာတယ္၊ မုစၥိတုကမ်တာဥာဏ္၊ လြတ္ဖို.ရာအတြက္ လြတ္ရာလြတ္ေၾကာင္းကို ျပန္ဆင္ျခင္စဥ္းစားတာ ပဋိသခါၤဥာဏ္၊ ျပန္လည္စဥ္းစားရင္းက သခါၤရတရားေတြရဲ. သဘာ၀ေပၚမွာ ေနသားတက်ျဖစ္သြားျပီး စိတ္လႈပ္ရွားမႈေတြ နည္းသြားျပီး တည္ျငိမ္မႈေတြ ရလာျပီး အသိဥာဏ္ေတြ လႊမ္းမိုးလာျပီဆိုရင္ သခါၤရုေပကၡာဥာဏ္လို.ေခၚတယ္။

အဲဒီ သခါၤရုေပကၡာဥာဏ္ ရင္.သန္သြားျပီ ဆိုလို.ရွိရင္ ဗ်ာပါဒ ဆိုတဲ. သဘာ၀တရားကို အဆင္.ဆင္.ပယ္ရွားသြားနိုင္တဲ. ေသာတာပတၱိမဂ္၊ ေသာတာပတၱိဖိုလ္၊ သကဒါဂါမိဖိုလ္၊ အနာဂါမိမဂ္ ဆိုတာလည္းေပၚလိုက္ေရာ ေဒါသ ဗ်ာပါဒ ဆိုတာ ဘယ္ေတာ.မွ ျပန္မလာတဲ.လမ္း ေရာက္သြားတယ္။

ေမတၱာပြားလို.ရွိရင္ အမုန္းတရားဟာ ျပန္ထလာနိုင္ေသးတယ္။ အခုေခတ္ ေရာဂါစစ္သလို စစ္ၾကည္.လို.ရွိရင္ positive ျဖစ္ေနဦးမယ္။ နွလံုးသားထဲမွာ အမုန္းရွိေသးသလားလို. ေဆးစစ္သလို စစ္ၾကည္.ရင္ positive ေတြ.လိမ္.မယ္။ အနာဂါမိမဂ္ ရသြားတာနဲ. တျပိဳင္နက္ Negative ျဖစ္သြားျပီ၊ လံုး၀မရွိေတာ.ဘူး၊ အဲဒါက်ေတာ. ေဒါသဆိုတဲ. စိတ္ရဲ.လႈပ္ရွားမႈ၊ စိတ္ရဲ.ပူပန္ေစတတ္တဲ. သဘာ၀တရားရဲ. လံုး၀ထြက္ေပါက္ပဲ။ ေမတၱာတရားကို အေျခခံတဲ. အနာဂါမိမဂ္ဥာဏ္၊ အနာဂါမိဖိုလ္ဥာဏ္ဟာ ေဒါသရဲ. လံုး၀ထြက္ေပါက္ျဖစ္ပါတယ္။ ေဒါသဆိုတာ လာခ်င္လို.ေတာင္ မလာေတာ.ဘူး၊ ေဒါသဆိုတဲ. သဘာ၀တရားဟာ မိမိသႏၱာန္မွာ ဘယ္ေတာ.မွ ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ေတာ.ဘူး။ အစဥ္ထာ၀ရ ျငိမ္းခ်မ္းတဲ. အေျခအေနတစ္ခုကို ရရွိသြားနိုင္တယ္။

ဒါေၾကာင္.မို. ျမတ္စြာဘုရားက ေဟာတယ္။ “ယဒိဒံ ေမတၱာ ေစေတာ၀ိမုတၱိ - စိတ္ရဲ. လြတ္ေျမာက္မႈလို.ဆိုတဲ. ဒီေမတၱာတရားဟာ ၊ ဗ်ာပါဒ ဆိုတဲ. စိတ္ထဲမွာ အလိုမက်ေနတဲ. ေဒါသရဲ. ထြက္ေပါက္ပါပဲ တဲ.။ ဒီနည္းနဲ.သာလွ်င္ စစ္မွန္တဲ. ထြက္ေပါက္ကို ရနိုင္တယ္။

ပါေမာကၡခ်ဳပ္ ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၲ နႏၵမာလာဘိဝံသ
(စိတ္၏ထြက္ေပါက္မ်ား တရားေတာ္မွ ေကာက္နုတ္ပူေဇာ္ပါသည္)

.
Thanks:
#အႏိႈင္းမဲ.စာတိုေပစမ်ား
#Dhammaပီတိ

ေမတၱာစာတမ္း




အၿမင့္ၿမတ္ဆုံး ဘ၀ေနနည္း ေလးမ်ဳိးရွိေၾကာင္း
ဗုဒၶစာေပတြင္ ေဖာ္ၿပထားသည္၊၊

အၿမတ္ဆုံး ဘ၀ေနနည္း ေလးမ်ဳိးဆုိတာ

(၁) ေမတၱာၿဖင့္ ေနၿခင္း

(၂) ကရုဏာၿဖင့္ ေနၿခင္း

(၃) မုဒိတာၿဖင့္ ေနၿခင္း

(၄) ဥေပကၡာၿဖင့္ ေနၿခင္း

တုိ႔ ၿဖစ္သည္၊၊

“ေမတၱာ”အေၾကာင္း စာတမ္းတခုေရးဖုိ႔ အၾကံၿပဳထားပါသည္၊ စာဖတ္သူအားလုံးအတြက္ ပါဠိစာေပ ဗဟုသုတႏွင့္ အက်ဳိးေက်းဇူးမ်ားသည့္ အၾကံေပးခ်က္ၿဖစ္၍ အရွင္ ေမတၱာႏွင့္ ဆက္စပ္သည့္ ပါဠိစာေပ အေထာက္အထား အခ်က္လက္မ်ားကို ရွာေဖြစုစည္းၿပီး “ေမတၱာ စာတမ္း”ကို ေရးလုိက္ပါသည္၊၊

‘ေမတၱာ’ဟူေသာ ပါဠိပုဒ္ကို အဓိပၸါယ္မ်ားစြာ ဖြင့္ဆုိထားသည္ကို ေလ့လာရပါသည္၊၊ စာဖတ္သူအတြက္ အဆင္လည္းေၿပ၊ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆုိခ်က္အားလုံးကိုလည္း ငုံမိေစတဲ့ တစ္လုံးတည္းေသာ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆုိခ်က္ကို အရွင္ ေလ့လာၾကည့္ေသာအခါ "ေမတၱာ"ဟူသည္ “အက်ဳိးလုိလားမႈ” ဟူ၍ ၿဖစ္ပါ သည္၊၊ တပါးသူ၏ အက်ဳိးကို လုိလားမႈကို ေမတၱာဟု ေခၚဆုိေၾကာင္း ေလ့လာရပါသည္၊၊

သတိၿပဳရန္မွာ တခါတရံတြင္ ‘အခ်စ္’က ေမတၱာအသြင္ေဆာင္၍ လူေတြကို လွည့္စားတတ္သည္ဆုိသည့္ အခ်က္ၿဖစ္သည္၊၊ ‘အခ်စ္’ႏွင့္‘ေမတၱာ’မွာ ဘာသာစကားၿခင္းမတူရုံမွ်မက အဓိပၸါယ္လည္း မ်ားစြာ ကြာၿခားေၾကာင္း ေလ့လာရပါသည္၊၊ ဗုဒၶဘာသာတြင္ ေမတၱာပို႔ က်င့္စဥ္တစ္ခု ရွိပါသည္၊၊ ‘ေမတၱာ’ဆုိတာ ပို႔လုိ႔ရပါသလားဟုေမးလ်င္--ရသည္ဟုေၿဖဆုိရပါမည္၊၊ သုိ႔ေသာ္ ေမတၱာပို႔နည္း စနစ္က်ဖုိ႔ေတာ့ အထူးလုိအပ္ပါသည္၊၊

ေမတၱသုတ္တြင္ ေမတၱာပို႔မည့္သူ၌ ထားရွိရမည့္ စိတ္ဓာတ္ကို ဤသုိ႔ေဖာ္ၿပထားပါသည္--“ရင္ေသြး တစ္ဦးတည္းသာရွိေသာမိခင္သည္ ထုိရင္ေသြးကို အသက္ႏွင့္ရင္းႏွီး၍ ေစာင့္ေရွာက္လုိေသာ၊ အက်ဳိး လုိလားေသာ စိတ္ဓာတ္ရွိသသုိ ေမတၱာပို႔လုိသူသည္လည္း မိမိေမတၱာပို႔မည့္ သူအေပၚတြင္ တကယ္ အက်ဳိးလုိလားမႈႏွင့္ ေစာင့္ေရွာက္လုိမႈ ရွိရမည္”ဟု ေဖာ္ၿပထားပါသည္၊၊ ေမတၱာပုိ႔မည့္သူ၏ သႏၱာန္တြင္လည္း မိခင္အရင္းက သားသၼီးကို ေစာင့္ေရွာက္လုိေသာ၊ အက်ဳိးတကယ္လုိလားေသာ စိတ္ဓာတ္မ်ား ေမြးၿမဴ ထားရမည္ ၿဖစ္သည္၊၊

ေမတၱာပို႔လုိသူသည္ ေမတၱာမပို႔ခင္ မိမိေမတၱာပို႔မည့္သူ၏ ရုပ္အသြင္ကို အာရုံတြင္ ၾကည္ၾကည္ လင္လင္ ေပၚလာေအာင္ ၾကည့္ရပါမည္၊၊ ေပၚလာၿပီဆုိမွ စိတ္ပါလက္ပါ ေမတၱာပုိ႔ရမည္ ၿဖစ္ေၾကာင္း ပါဠိစာေပက ဆုိထားပါသည္၊၊ ေမတၱာပို႔ေသာအခါတြင္ ဘယ္သူကစ၍ ေမတၱာပုိ႔ရမည္ကို သိရန္လုိအပ္ ပါသည္၊ ပထမဆုံး မိမိကိုယ္တုိင္ကို စတင္၍ ေမတၱာပို႔ရပါသည္၊၊ မိမိကိုယ္ကို ေမတၱာပို႔သည့္ အခါတြင္ လည္း မိမိရုပ္အသြင္ကို မွန္ေရွ႔မွာရပ္၍ ၾကည့္သလုိ ထင္လာေအာင္ အာရုံတြင္ထင္ေပၚေစၿပီးမွ ေမတၱာပို႔ရပါသည္၊၊

မ်ားေသာအားၿဖင့္ လူအမ်ား ေမတၱာပို႔သည့္အခါ သူတပါးကိုခ်ည္း ေမတၱာပို႔ေနတတ္ၾကသည္၊ မိမိကိုယ္ကို ေမတၱာစၿပီး ပို႔ရေၾကာင္းသိသူ နည္းေနေသးသည္၊၊ ပါဠိစာေပအရ ေမတၱာပို႔သည့္အခါ အစဆုံး မိမိကိုယ္ကို ေမတၱာပို႔ၿပီးမွ ထုိေမတၱာကို အၿခားသူမ်ားသို႔ ၿဖန္႔ေ၀ေပးရၿခင္း ၿဖစ္သည္၊၊ သတိၿပဳသင့္သည့္ အၿခားတစ္ခုမွာ ေသၿပီးသူကို ေမတၱာပို႔၍ မရဆုိသည့္ အခ်က္ၿဖစ္သည္၊၊ ေသၿပီးသူသည္ မည္သည့္ဘုံဘ၀တြင္ မည္သည့္ သတၱ၀ါမ်ဳိးၿဖစ္ေနသည္ဟု အတိအက် မသိရေတာ့သည့္အတြက္ ထုိသူ၏ရုပ္အသြင္ကို အာရုံတြင္ၿမင္ၾကည့္၍ မရေတာ့ပါ၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေသလြန္ၿပီးသူကို ဗုဒၶဘာသာအလိုအရ ေမတၱာ မပို႔ရေတာ့ဘဲ၊ ကုသုိလ္ၿပဳၿပီး အမွ်ေပးေ၀ရန္သာ ၿဖစ္ ပါသည္၊၊

ကြယ္လြန္ၿပီးသည့္ မိဘေဆြမ်ဳိးမ်ားကို က်န္းမာပါေစ ခ်မ္းသာပါေစဟု ေမတၱာပို႔ေနသူမ်ားကို ေတြ႔ခဲ့ရဘူးသည္၊၊ ေသၿပီးသူကို ေမတၱာပို႔၍ မရေၾကာင္း သတိၿပဳရပါမည္၊၊ ေမတၱာစတင္ ပို႔သည့္အခါ တြင္လည္း သိပ္ခ်စ္လြန္းသူမ်ားႏွင့္ သိပ္မုန္းလြန္းသူမ်ားကို ေနာက္ဆုံးထား၍ ေမတၱာပို႔ရပါသည္၊၊ အေၾကာင္းမွာ သိပ္ခ်စ္သူကို အစဆုံးေမတၱာပို႔သည့္အခါ လုိအပ္သည့္ေမတၱာအၿပင္ ဆႏၵေရာသည့္ အခ်စ္စိတ္မ်ား ၿဖစ္ေပၚလာတတ္၍ ၿဖစ္ၿပီး၊ သိပ္မုန္းသည့္သူမ်ားကို ေမတၱာအရင္ပို႔မိလ်င္ ေမတၱာအစား ေဒါသမ်ား ၀င္လာတတ္၍ၿဖစ္သည္ဟု စာေပက ရွင္းၿပပါသည္၊၊

ေမတၱာကို ပထမဆုံး---
မိမိကိုယ္ကို စတင္ပို႔ရပါသည္၊
ဒုတိယအေနၿဖင့္ ေလးစားထုိက္သူမ်ားကို ပို႔ရပါသည္၊
တတိယအေနၿဖင့္ ခ်စ္ခင္သူမ်ားကို ပို႔ရပါသည္၊
စတုတၳအေနၿဖင့္ မခ်စ္ မမုန္းသူမ်ားကို ပို႔ရပါသည္၊
ပဥၥမအေနၿဖင့္ မုန္းသူမ်ားကို ပို႔ရပါသည္၊၊ ဤေမတၱာပုိ႔အစဥ္မွာ ၀ိသုဒၶိမဂ္ပါဠိေတာ္ ညြန္ၾကားခ်က္ႏွင့္ အညီၿဖစ္ပါသည္၊၊ (ေမတၱာပို႔ပုံမ်ားကို ေအာက္ဆုံးတြင္ သီးၿခားေဖာ္ၿပပါမည္)၊၊

သီးၿခားအေနၿဖင့္ ေမတၱာပို႔နည္း သုံးမ်ဳိးရွိေသးေၾကာင္းလည္း
ပါဠိေတာ္တြင္ ေဖာ္ၿပထားပါသည္။

(၁) ေဒသအလိုက္ ေမတၱာပို႔နည္း၊

(၂) ပုဂၢဳိလ္အလိုက္ ေမတၱာပို႔နည္း၊

(၃) ရည္ညႊန္း ေမတၱာပို႔နည္းတုိ႔ ၿဖစ္ပါသည္၊၊

ေဒသအလိုက္ ေမတၱာပို႔နည္းမွာ မိမိ ေမတၱာပို႔မည့္ ၿမဳိ႔၊ ရြာ၊ တုိင္း၊ ႏုိင္ငံနာမည္ကို အတိအက် ေဖာ္ၿပ၍ ေမတၱာပို႔နည္း ၿဖစ္သည္၊၊ ဤနည္းၿဖင့္ ေမတၱာပို႔သည့္အခါ မိမိအိမ္မွစတင္ၿပီး ေဒသအသီးသီး ႏုိင္ငံအသီးသီးကို နာမည္ေဖာ္ၿပ၍ ေမတၱာပုိ႔ရမည္ ၿဖစ္ပါသည္၊၊ ပုဂၢဳိလ္အလိုက္ ေမတၱာပို႔နည္းမွာ မိမိေမတၱာပို႔လုိသူ၏ နာမည္အတိအက်ကို ေဖာ္ၿပ၍ ေမတၱာပို႔နည္း ၿဖစ္ပါသည္၊ ဤနည္းၿဖင့္ ေမတၱာပို႔သည့္အခါတြင္ မိမိနာမည္မွစ၍ အၿခားေမတၱာပို႔လုိေသာ သူမ်ား၏နာမည္မ်ားကို ေဖာ္ၿပၿပီး ေမတၱာ ပို႔ရမည္ ၿဖစ္ပါသည္၊၊ ရည္ညႊန္း ေမတၱာပို႔နည္းမွာ မည္သူမည္၀ါ၊ မည္သည့္ေဒသဟု နာမည္ အတိအက် မေဖာ္ၿပဘဲ စၾကၤာ၀ဠာရွိရွိသမွ် သတၱ၀ါအားလုံးကို ရည္ညႊန္း၍ ေမတၱာပုိ႔နည္း ၿဖစ္ပါသည္၊၊ (ဤနည္းမ်ားၿဖင့္ ေမတၱာပို႔နည္းမ်ားကိုလည္း ေအာက္ဆုံးတြင္ေဖာ္ၿပပါမည္)

ပါဠိစာေပတြင္ “ေမတၱာေစေတာ ၀ိမုတၱိ”ဆုိေသာပုဒ္ တစ္ပုဒ္ရွိပါသည္၊၊ အဓိပၸါယ္မွာ“ေမတၱာမ်ားၿဖင့္ လြပ္လပ္ေနသူ”ဟူ၍ ၿဖစ္သည္၊၊ ေဖာ္ၿပခဲ့ၿပီးေသာ နည္းမ်ားၿဖင့္ ေမတၱာပုိ႔ႏုိင္သူမ်ားသည္ ေမတၱာၿဖင့္ ဘ၀လြပ္လပ္သူဟု ေခၚဆုိႏုိင္ေၾကာင္း သိမွတ္ရန္ၿဖစ္သည္၊၊ ဘယ္အရာေတြမွ ဘ၀လြပ္လပ္သူၿဖစ္ ပါသလဲဆုိလ်င္ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟႏွင့္ မာန၊ အတၱ၊ မစၦရိယ စသည့္ စိတ္အညစ္အေက်းမ်ားမွ လြပ္လပ္သူဟူ၍ ဗုဒၶရွင္ေတာ္က ရွင္းလင္း သင္ၿပထားပါသည္၊၊

ေမတၱာစိတ္နည္းပါးေနသူသည္ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ ရုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ အက်ဥ္းက်ေနသူ ၿဖစ္သည္ဟုေဖာ္ၿပ ထားၿပန္ပါေသးသည္၊ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟႏွင့္ အတၱ မာနေထာင္မ်ားတြင္ အက်ဥ္းစံေနရသူဟု စာေပတြင္ မွတ္တမ္းတင္ထားပါသည္၊၊ ေမတၱာစိတ္ေခါင္းပါးလြန္းလာၿပီဆုိလ်င္ အမ်ားႏွင့္ မဆုိထားဘိ တစ္ေယာက္တည္းေနလွ်က္ပင္ အလိုမက် ရန္ေတြ႔ေနတတ္ပါသည္၊၊ ဤသူမ်ားကို ေဒါသအက်ဥ္းစံမ်ားဟု ေခၚဆုိရမည္ ၿဖစ္ပါသည္၊၊

ေမတၱာ၏ အေစာဆုံးအက်ဳိးေက်းဇူးမွာ“ကိုယ္ စိတ္လြပ္လပ္ေနမႈ”ၿဖစ္ပါသည္၊၊ ကုိယ္ စိတ္လြပ္လပ္ ေပါ့ပါးၿပီး အက်ဳိးလုိလားေသာ စိတ္သက္သက္ၿဖင့္ ေမတၱာပို႔လုိက္လ်င္ ေမတၱာပို႔သူေရာ ေမတၱာအပုိ႔ခံ ယူရသည့္သူပါ ေမတၱာ၏အက်ဳိးကို တကယ္ရရွိႏုိင္ေၾကာင္း ပါဠိစာေပ ေနရာမ်ားစြာတြင္ ဆုိထားပါသည္၊၊

ပါဠိေတာ္တြင္ တုိက္ရုိက္လာသည့္ ေမတၱာပို႔သူ ရရွိႏုိင္ေသာအက်ဳိး ဆယ့္တစ္မ်ဳိး ရွိေၾကာင္းကုိ ေလ့လာ ရပါသည္။

(၁) ေမတၱာရွင္မ်ားသည္ အိပ္စက္၍ လြယ္ကူသည္။

(၂) ေမတၱာရွင္မ်ားသည္ ၾကည္ၾကည္လင္လင္ အိပ္ရာမွ ႏုိးထႏုိင္သည္၊၊

(၃) ေမတၱာရွည္မ်ားသည္ အိပ္မက္ဆုိး ၿမင္မက္မႈ မရွိႏုိင္ပါ၊၏။

(၄) ေမတၱာရွင္မ်ားသည္ အမ်ား၏ ခ်စ္ခင္မႈကို ရရွိသည္။

(၅) ေမတၱာရွင္မ်ားသည္ မၿမင္ရသည့္ ပုဂၢဳိလ္ထူးမ်ား၏ ခ်စ္ခင္ ေစာင့္ေရွာက္မႈကို ရသည္။

(၆) ေမတၱာရွင္မ်ားသည္ နတ္တုိ႔ ခ်စ္ခင္ေစာင့္ေရွာက္မႈကို ရသည္။

(၇) ေမတၱာရွင္မ်ားသည္ မီး အဆိပ္ လက္နက္စေသာ ေဘးအႏၱရာယ္မ်ား မက်ေရာက္ႏုိင္ပါ။

(၈) ေမတၱာရွင္မ်ားသည္ စိတ္ၾကည္လင္ လြယ္ပါသည္။

(၉) ေမတၱာရွင္မ်ားသည္ မ်က္ႏွာအသြင္ တည္ၾကည္ရသည္။

(၁၀) ေမတၱာရွင္မ်ားသည္ သက္တမ္းေစ့ ေနႏုိင္ၿပီး၊
ေသဆုံးသည့္အခါ ခ်မ္းသာစြာ ေသဆုံးႏုိင္သည္။

(၁၁) ေမတၱာရွင္မ်ားသည္ နိဗၺာန္မရေသးခင္၊ ဘ၀သံသရာမ်ားတြင္ အထက္တန္းၾကေသာ ဘ၀မ်ားတြင္ ၿဖစ္ႏုိင္သည္၊၊

ေမတၱာပို႔နည္းႏွင့္ ေမတၱာပို႔မည့္သူ၏ လုိအပ္သည့္စိတ္ထားမ်ားကို တင္ၿပ၍ လုံေလာက္ၿပီဟု အရွင္ယူဆပါသည္၊၊ ယၡဳအခါ ေမတၱာအသီးသီးပုိ႔ပုံ ပို႔နည္းမ်ားကို တင္ၿပ ေဆြးေႏြး သြားပါမည္၊၊
.

⚫️️ မိမိကိုယ္ကို ေမတၱာပုိ႔ပုံ ⚫️

ဘုရားတပည့္ေတာ္ကိုယ္တုိင္ ရန္မရွိၿဖစ္ပါေစ၊ ဆင္းရဲမႈ မရွိၿဖစ္ပါေစ၊ စိတ္ဆင္းရဲမႈ မရွိၿဖစ္ပါေစ၊ ကိုယ္စိတ္ခ်မ္းသာစြာ ေနရပါေစ၊၊
.

⚫️ မိဘႏွစ္ပါးကို ေမတၱာပုိ႔ပုံ ⚫️

ဘုရားတပည့္ေတာ္၏ မိဘႏွစ္ပါး ရန္မရွိၿဖစ္ပါေစ၊ ဆင္းရဲမႈ မရွိၿဖစ္ပါေစ၊ စိတ္ဆင္းရဲမႈ မရွိၿဖစ္ပါေစ၊ ကိုယ္စိတ္ခ်မ္းသာစြာ ေနရပါေစ၊၊
.

⚫️ ခ်စ္ခင္သူကို ေမတၱာပို႔ပုံ ⚫️

ဘုရားတပည့္ေတာ္၏ ဇနီး/ခင္ပြန္း ရန္မရွိၿဖစ္ပါေစ၊ ဆင္းရဲမႈ မရွိၿဖစ္ပါေစ၊ စိတ္ဆင္းရဲမႈ မရွိၿဖစ္ပါေစ၊ ကိုယ္စိတ္ခ်မ္းသာစြာ ေနရပါေစ၊၊ (မွတ္ခ်က္/ ဤနည္းအတုိင္း မခ်စ္ မမုန္းသူႏွင့္ မုန္းသူမ်ားကိုလည္း ေမတၱာပုိ႔ပါ)
.

⚫️ ေဒသအလိုက္ ေမတၱာပို႔ုပုံ ⚫️

ရန္ကုန္မွာေနသည့္ ဘုရားတပည့္ေတာ္၏ မိသားစု ရန္မရွိၿဖစ္ပါေစ၊ ဆင္းရဲမႈ မရွိၿဖစ္ပါေစ၊ စိတ္ဆင္းရဲမႈ မရွိၿဖစ္ပါေစ၊ ကိုယ္စိတ္ခ်မ္းသာစြာ ေနရပါေစ၊၊
အေမရီးကားတြင္ေနသည့္ ဘုရားတပည့္ေတာ္၏ မိခင္ ရန္မရွိၿဖစ္ပါေစ၊ ဆင္းရဲမႈ မရွိၿဖစ္ပါေစ၊ စိတ္ ဆင္းရဲမႈ မရွိၿဖစ္ပါေစ၊ ကိုယ္စိတ္ခ်မ္းသာစြာ ေနရပါေစ၊၊(စသည္ၿဖင့္ ေဒသနာမည္မ်ားကို ေဖာ္ၿပ၍ ေမတၱာပို႔သ နုိင္ပါသည္)
.

⚫️ အရပ္မ်က္ႏွာအလုိက္ ေမတၱာပို႔ပုံ ⚫️

အေရွ႔အရပ္၌ ရွိေသာ အနႏၱစၾကၤာ၀ဠာ အနႏၱသတၱ၀ါတုိ႔ ေဘးရန္ခပ္သိပ္ ၿငိမ္းၾကပါေစ၊ ေၾကာင့္ၾကခပ္သိမ္း ၿငိမ္းၾကပါေစ၊ ဆင္းရဲခပ္သိမ္းၿငိမ္းၾကပါေစ၊ ႏွလုံးစိတ္၀မ္း ေအးခ်မ္းၾကပါေစ။
(ဤနည္းအတုိင္း အရပ္ဆယ္မ်က္ႏွာသုိ႔ ေမတၱာၿဖန္႔ေ၀ရန္ ၿဖစ္သည္)

ေမတၱာႏွင့္ ဆက္စပ္သည့္ မွတ္သားဖြယ္မ်ားကို တင္ၿပလုိ႔အတုိင္းတာ တခုအထိလုံေလာက္ၿပီဟု အရွင္ယူဆပါသည္၊လုံး၀ ၿပည့္စုံသည္ဟုကား မဆုိသာပါ၊၊ ဒီထပ္ပို၍ အေသးစိတ္သိလုိသူမ်ား အရွင့္Gmail မွဆက္သြယ္၍ ေမးၿမန္းႏုိင္ပါသည္၊ စာတမ္းပုံစံၿဖင့္ တင္ၿပေသာအခါ သိပ္ရွည္လြန္းသြားလ်င္ စာဖတ္သူ ၿငီးေငြ႔တတ္သည့္ သဘာ၀ကို စာေရးသူမ်ား နားလည္ရပါသည္၊၊ တုိက္တြန္းခ်က္တခု အေနၿဖင့္ (ဦးသုခ)ေရးေသာ ေမတၱသုတ္ စာအုပ္ကိုလည္း ဖတ္မွတ္ေလ့လာဖုိ႔ တုိက္တြန္းလိုပါသည္၊၊

“အလင္း စက္” စာဖတ္ပရိတ္သတ္မ်ား ေမတၱာၿပည့္၀သူမ်ားၿဖစ္ၿပီး၊ ေမတၱာမ်ားၿဖင့္ ဘ၀အခက္ခဲ၊ သံသရာ ဆင္းရဲမ်ားကို ေက်ာ္ႏုိင္ေသာသူမ်ား ၿဖစ္ပါေစေၾကာင္း ေမတၱာပို႔သလွ်က္ စာတမ္းကို အဆုံးသတ္လုိက္ပါတယ္၊၊
.

အရွင္ေက၀လ(အလင္း စက္)
(၈.၁၀.၂၀၁၀)

(ေမတၱသုတ္ပါဠိေတာ္၊ ဓမၼပဒပါဠိေတာ္၊ ပဋိသမၻိဒါမဂ္ပါဠိေတာ္ႏွင့္
၀ိသုဒၶိမဂ္ပါဠိမ်ားကို ကိုးကား၍ ဤစာတမ္းကို ေရးပါသည္)

.

Thanks:
#မူၾကိဳဆရာ
#Dhamma ပီတိ

သတိတစ္လံုး အဆံုးနိဗၺာန္

ဘုရားဆြမ္းေတာ္ကပ္တာကအစ
အားလံုး သတိႏွင့္, အသိႏွင့္ လုပ္ရတယ္။

ဘုရား႐ွိခိုးရင္းတန္းလန္းက

` ဟိုမွာ ေၾကာင္ဆြဲေနၿပီ၊ ႏြားဝင္ေနလား´

ထ ေအာ္တာ ၾကားဖူးမွာေပါ႕။
သတိ, အသိ ပါရမယ္။
ပါးစပ္ပိတ္ထားရမလား။
သတိတံခါး ပိတ္ရမလား။

အာရံုေတြကို ပယ္တာ မဟုတ္ဘူးေနာ္။
သက္သက္လြတ္ဆိုၿပီး အာရံုေတြပယ္တာကိုး။
သရက္သီး မခ်ိဳေအာင္ စားလို႔ရမလား။
အစြဲကင္းေအာင္ စား။
သတိႏွင့္စားရင္ ငါးက်ည္းလည္း မစူးေတာ႔ပါဘူး။

ကိေလသာဝဋ္ကြၽတ္ရင္
ေနာက္က ကမၼဝဋ္, ဝိပါကဝဋ္ေတြ အလိုလို ကြၽတ္တယ္။

ဗုဒၶသာသနာမွာ
ၾကံၾကံဖန္ဖန္ ႐ွာရွာေဖြေဖြ ကုသိုလ္ေတြ လုပ္ၾကတယ္။
ကုသိုလ္လုပ္လို႔ အျပစ္အႏၱရာယ္ကင္းတယ္။

ကံကုသိုလ္မလုပ္ႏိုင္ရင္ ဥာဏ္ကုသိုလ္ ရေအာင္လုပ္။
သတိပါရင္ ဥာဏ္ပါတယ္။ သတိကင္းၿပီဆိုရင္ ဥာဏ္မျဖစ္ဘူး။
ေက်ာင္းမွာသတိကင္းေနရင္ ပညာသင္လို႔ မရဘူး။
ဆရာမေျပာတာမွ မသိဘဲ။
​ေလာကုတၱရာမွာလည္း သတိလက္လြတ္ျဖစ္ေနသူ ဘာမွ် မရဘူး။

ဘုရားက `အပၸမာေဒန´ အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ထပ္ခါထပ္ခါ
ေဟာသြားတယ္။ ဒါလည္း အားမရေသးဘူး။
ပရိနိဗၺာန္ စံခါနီးထိ ေဟာသြားတာ။

သတိဟာ မဂၢင္ပဲ။ ဓမၼစၾကာမွာ အတိအလင္း ေဟာတယ္။
အဝတ္ကို ပယ္ရမွာလား၊ သာယာမႈကို ပယ္ရမွာလား

`သာယာမႈကို ပယ္ရမွာပါ ဘုရား ´

တပ္မက္သာယာတာေတြ ပယ္ရမွာလား။ သားငါးေတြ ပယ္ရမွာလား။
` တပ္မက္သာယာတာေတြ ပယ္ရမွာပါ ဘုရား´

အစားကို ပယ္ရမွာလား၊ သာယာမႈကို ပယ္ရမွာလား
`သာယာမႈကို ပယ္ရမွာပါ ဘုရား ´

အဝတ္ေတြ စုတ္တီးစုတ္ျပတ္ေနရင္ အထင္ႀကီးတယ္။
အသားမစားရင္ အထင္ႀကီးတယ္။

က်န္းမာေရးနဗင္ ညီၫြတ္ေအာင္ မစားလို႔ေတာ႔ ရပါတယ္။
အသားကို ပယ္တာ မဟုတ္​ဘူး။
ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ ကို ပယ္တာ။

*ကုသိုလ္အေရျခံဳ၊ ေငြေတြကုန႔္၊ ေပ်ာ္ရံုသက္သက္ပဲ။
ကုသိုလ္လြန္ကဲ ေငြကုန္နည္း ဥာဏ္ထဲ ယွဥ္ေစခ်င္။
ဤကုသိုလ္ေရး အက်ိဳးေပး၊ ၿငိမ္းေအးနိဗၺာန္ဝင္တဲ႔။

သတိေလးႏွင့္_အသိေလးႏွင့္ ယွဥ္။
ဝဋ္ဒုကၡေတြ လြတ္ေၾကာင္း ကုသိုလ္လုပ္ၾက။

{ေရႊဥမင္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး}

.
Thanks:

#Words_of_Buddha

အရွင္ဇနကာဘိဝံသ ေဟာၾကားေသာ ေသခါနီးထိ စိတ္ျပင္ပါ


စိတ္ခ်မ္းသာပါေစ၊စိတ္မဆင္းရဲပါေစနွင့္ ၊
စီးပြားကုိရွာပါ ၊ မပ်င္းပါနဲ႔ ၊
ပ်င္းလုိ႔ စီးပြားမရလုိ႔ရွိရင္ စိတ္ဆင္းရဲရပါလိမ့္မယ္ ၊
စိတ္ဆင္းရဲလုိ႔ ရုပ္ကမျဖစ္မေနဘူး ၊
မေကာင္းတဲ့ရုပ္ေတြ ျဖစ္လိမ့္မယ္။

စိတ္ခ်မ္းသာလုိ႔ရွိရင္ ေကာင္းတဲ့စိတ္တၱဇရုပ္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္ ၊
ဒါေၾကာင့္စီးပြားဥစၥာ ရွာရပါတယ္ ၊ မွန္မွန္ရွာရပါတယ္။
ေလာဘအင္မတန္ မႀကီးရပါဘူး ၊
ေဒါသမထြက္ရပါဘူး ၊ ေဒါသျဖစ္တယ္ဆိုလုိ႔ရွိရင္ ေဒါသျဖစ္တဲ့မ်က္နွာကုိ ၾကည့္ပါ ၊
ရုပ္မၾကည္လင္ပါဘူး ၊ စိတၱဇရုပ္ေတြ မေကာင္းျဖစ္ေနတာ။
ဒါေၾကာင့္ ေလာဘမႀကီးပါနဲ႔ ၊ သင့္တင့္ရုံကေလး ေလာဘရွိပါေစ ၊
စိတ္ကုိျပင္ေတာ ေဒါသ မျဖစ္ပါေစနဲ႔ ၊
ဒီေဒါသဟာ သူ႔ေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့ စိတ္ေတြကျဖစ္ေနတာ ၊
မေကာင္းစိတ္ေတြ မေကာင္းရုပ္ေတြ ျဖစ္ေနမွာ။

ဒါေၾကာင့္မိုလုိ႔ စိတ္ကုိျပဳျပင္ေပးပါ။
ဘယ္ေလာက္ထိေအာင္ ျပဳျပင္ရမတုန္း ၊
အခုထိလည္း ျပဳျပင္ေနရမယ္ ၊
ေနာင္ကုိလဲ ေသသည္ထိျပဳျပင္ၾကပါ ၊
စိတ္ဆင္းရဲေအာင္ေတာ့ ဘာကိစၥနဲ႔မွ မျဖစ္ေစရဘူး။

ေက်ာင္းသံဃာေတြကုိ စိတ္မဆင္းရဲေအာင္ ၊
သူတို႔စိတ္ဆင္းရဲရင္ ကုိယ္လည္းစိတ္ဆင္းရဲေနရမယ္ ၊
သူတို႔ေကာင္းေအာင္စည္းကမ္း တင္းက်ပ္သလုိ
ေက်ာင္းဒကာဒကာမေတြကုိလဲ
ေဘးအႏၱရာယ္မရွိေအာင္ သတိေပးေနရတယ္။

သူတို႔ျဖစ္လုိ႔ရွိရင္ ကုိယ့္စိတ္က အရိယာစိတ္မဟုတ္ေတာ့
သူတို႔မခ်မ္းသာလုိ႔ရွိရင္ ကုိယ့္စိတ္လည္း မခ်မ္းသာရွိမွာပဲ ၊
သိပ္ေလာဘ မႀကီးနဲ႔ ၊
မေတာ္တဆ ေျခေခ်ာ္လက္ေခ်ာ္ဆိုရင္ တအိမ္လုံး စိတ္ဆင္းရဲေနရမယ္ ၊
မေကာင္းတဲ့ စိတၱဇရုပ္ျဖစ္ရုံသာမကဘူး ၊
ေဘးပတ္ဝန္းက်င္ရဲ့ အထင္ေသးမႈ အေျပာအဆိုေတြေၾကာင့္မိုလုိ႔ မေကါင္းတဲ့စိတ္ေတြ ထပ္ျပီးေတာ့ျဖစ္တယ္ ၊
အဲဒီအခါ မေကာင္းတဲ့ရုပ္ေတြျဖစ္တာ သိသာလြန္းလုိ႔ ။

#ဘုန္းႀကီးစိတ္ကုိျပဳျပင္ေနတာ
ဘယ္ေလာက္ထိျပဳျပင္ေနရလဲဆိုေတာ့ ေသခါနီးထိ ၊
ဘုန္းႀကီးက ငါ ဘာေရာဂါနဲ႔ေသမလဲဆိုတာ မသိဘူး။

ဘုန္းႀကီးအတြက္ စိတ္ကုိေသခါနီးထိ ေတြးထားတာ ၊
ေသခါနီး မ်က္နွာငယ္ေလးနဲ႔ လာမေမးပါနဲ႔ ၊
ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ခံေနမွာ ၊
သူမ်ားက မ်က္နွာငယ္ေလးနဲ႔လာျပီးေတာ့ , အုိ ျဖစ္မွျဖစ္ရပေလ ဘာညာနဲ႔
လူေတြနားလည္းမလည္ဘူး ၊ စကားလဲမေျပာတတ္ဘူး ၊ မလာၾကနဲ႔။

ငါ့ ေရာဂါဒဏ္နဲ႔ ငါ့ဘာသာငါ ငါ့စိတ္ကုိ ငါစဥ္းစားေနမယ္ ၊
ဗုဒၶျမတ္စြာရင့္မႀကီးေတာင္မွ ပရိနိဗၺာန္ စံေတာ္မူခါနီး ဝမ္းေတာ္လားျပီးေတာ့ စံေတာ္မူရတယ္။

အကယ္၍မ်ား ဘုန္းႀကီး ဒီေရာဂါမ်ိဳးျဖစ္ရင္ ဘုရားကုိအာရုံျပဳေနမွာပါ ၊
ပါရမီရွင္ႀကီး ျမတ္စြာဘုရား ,
ပါရမီျဖည့္ျပီးသား ျမတ္စြာဘုရားေတာင္ ဒီခႏၶာကုိယ္ ဒီရုပ္ခႏၶာနဲ႔ေနသမ်ွ ဝမ္းေတာ္
လားရေသးတာ ၊ ငါ ဘာမိုလို႔တုန္း ျဖစ္ေပါ့။
ဒီေရာဂါ ၊ ဘုန္းႀကီးစိတ္ကုိ အဲဒီထိ ေတြးထားတာ ၊
အရွင္သာရိပုတၱရာ ေသြးေတာ္အန္ျပီးေတာ့ ပရိနိဗၺာန္စံရတယ္ ၊
ဘုန္းႀကီး ဒီေရာဂါအလားတူနီးနီးစပ္စပ္ျဖစ္ျဖစ္ ဒီရုပ္နာမ္ခႏၶာနဲ႔ လာရွိေနသမ်ွ
အရွင္သာရိပုတၱရာမွ ဒုကၡမွမလြတ္ပဲနဲ႔ ငါေကာဘာမိုလုိ႔တုန္း ၊
ငါ့ပါရမီကဘယ္ေလာက္ ရင့္ေသးလုိ႔တုန္း ၊
ျဖစ္ ခံေပါ့ ၊ ဒီေရာဂါလဲပဲ ျမဲတာမဟုတ္ဘူး ၊
ျပီးေတာ့ ဒီေရာဂါလဲပဲ ေသသြားေတာ့ သူ႔ဟာသူ ျပီးသြားတာပဲ။

ဒါေၾကာင့္ ဒီအနိစၥျဖစ္တဲ့ ေရာဂါကုိ အေၾကာင္းျပဳျပီး သူမ်ားကလာျပီး မ်က္နွာငယ္ေလးနဲ႔ လာမၾကည့္
လာနဲ႔ ၊ မလုိခ်င္ဘူး။

အကယ္၍ သူတစ္ပါးရဲ့ ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေၾကာင့္ ေသလုေျမာပါးျဖစ္ေနရင္ တန္ခိုးအင္မတန္ႀကီးတဲ့ အရွင္မဟာေမာဂၢလန္ပုဂၢိဳလ္ႀကီးေတာင္မွ ခုိးသားငါးရာလက္ခ်က္ေၾကာင့္ အရုိးကေလးေတြ
ေၾကမြသြားေလာက္ေအာင္ အရုိက္အနွက္ခံရေသးတာပဲ။

ငါ့ဘာမိုလုိ႔တုန္း ၊ ျဖစ္ပါေစ ခံေပါ့ ၊
ေဟာဒါ ဘုန္းႀကီးက ေသခါနီးထိ စိတ္ကုိတင္းျပီးေတာ့ ဒီစိတ္သက္သက္သာသာနဲ႔ေသဖို႔ရန္
ေစာေစာကတည္းကုိက စီစဥ္ထားတယ္ေလ ၊
ေနရာတိုင္းမွာ ေစာေစာကထဲကကုိက စီစဥ္ထားတယ္။

အခုလူေတြက စိတ္ကုိမျပဳျပင္တတ္လုိ႔ ၊
စိတ္သိပ္ငယ္တယ္။
စိတ္သိပ္ငယ္ေတာ့ ရုပ္ေတြကည့ံလာတယ္ ၊
စိတၱဇရုပ္ေတြည့ံလာတယ္ ၊
စိတၱဇရုပ္ေတြည့ံလာေတာ့ ဘာေရာဂါျဖစ္တယ္၊
နွလုံးဘာျဖစ္တယ္ ၊ အသည္းဘာျဖစ္တယ္ ၊ အဆုတ္ဘာျဖစ္
တယ္ ၊ ဝမ္းထဲေလ်ွာက္ေတာ့ စိတၱဇရုပ္ေတြမဟုတ္လား ၊
ဝမ္းထဲမွာလဲပဲ ႏွလုံးတို႔ အသည္းတို႔ နာမည္တပ္ထားေပမယ့္
ကံေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့ရုပ္ေတြ ,ဥတုေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့ရုပ္ေတြ ၊
ဒီရုပ္ေတြေပါင္းထားတာ ၊ ဒီရုပ္ေတြေပါင္းျပီးေတာ့ နွလုံးတို႔ အဆုပ္တို႔ေက်ာက္ကပ္တို႔ ဒီလုိေခၚေနတာ။

ဒီေတာ့ ကံေၾကာင့္ စိတ္ေၾကာင့္ ဥတုေၾကာင့္ ေပါင္းထားတဲ့ ဒီႏွလုံး အသည္း ေက်ာက္ကပ္စသည္ေတြဟာ စိတ္မေကာင္းလုိ႔ရွိရင္ ေရာဂါျဖစ္ဖို႔လြယ္တာေပါ့ ၊ ေရာဂါျဖစ္လာလုိ႔ရွိရင္ ကုဖို႔ခဲယဥ္းျပန္တာေပါ့။

ဒါေၾကာင့္ ဘုန္းႀကီးက စိတ္ေကာင္းေကာင္းထား ၊
ကံေကာင္းေအာင္လဲ #မေတာ္မတရားေတြမလုပ္ပါနဲ႔ ၊
ေကာင္းတဲ့ကံနဲ႔ ျပဳျပင္စရာရွိတာေတြ ျပဳျပင္လုိ႔ ၊လွဴ သင့္တာကုိလွဴလုိ႔ ၊
စိတ္ကုိလည္း ေကာင္းေကာင္းထားပါ ၊
စိတ္လဲ မငယ္ပါနဲ႔ ၊စိတ္အားမငယ္ပါနဲ႔ ၊
#ေသတာထက္ ဟုိဘက္ ဘာမွမရွိဘူး။

"အမ်ားကေျပာၾကတယ္, ဆိုၾကတယ္ဆိုတာေတြဟာ အလကားပါ ၊
ကုိယ့္ကုိယ္ကုိသာ ပဓါနပါ ၊
ကုိယ္နဲ႔ ရင္းနွီးလူက ပဓါနပါ ၊ ဂရုစုိက္စရာ မရွိပါဘူး ၊
ကံကုိ ေကာင္းေအာင္သာ သတိထားေနပါ။
စိတ္ကုိ အဲဒီနည္းနဲ႔ ျပဳျပင္ပါလုိ႔ ဘုန္းႀကီးကေျပာတယ္ ၊
ဘုန္းႀကီးကလဲ ဒီနည္းနဲ႔ လုပ္ေနတာ ………"
.

(မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္ အရွင္ဇနကာဘိဝံသ)


.

“ဣေျႏၵထိန္းျခင္း ၊ ဣေျႏၵလံုျခင္း ဆုိသည္မွာ 。。。”

မ်က္စိ၊ နား၊ႏွာ၊ လွ်ာ၊ ကိုယ္၊ စိတ္လို႔ေခၚတဲ့
ဣေျႏၵေျခာက္ပါးကို ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ဖို႔လိုတယ္။
“ဣေျႏၵထိန္းတယ္ ဆိုတာ” 。。。
ၾကည့္ခ်င္တာ မၾကည့္ရဘူး၊
နားေထာင္ခ်င္တာ မေထာင္ရဘူး၊
ဒီလိုေျပာတာ မဟုတ္ဘူး။
“ဣေျႏၵ ထိန္းတယ္” ဆိုတဲ့အဓိပၸါယ္က
မ်က္စိက ၾကည့္စရာၾကည့္ၿပီးေတာ့
“ေလာဘ ၊ေဒါသ” မျဖစ္ေစနဲ႔။

●မထိန္းဘူးဆိုရင္ မ်က္စိက ႏွစ္သက္စရာ ျမင္လာ
ရင္ ေလာဘျဖစ္လိုက္တယ္။
မုန္းတီးစရာ ျမင္လို႔ရွိရင္ေဒါသျဖစ္လိုက္တယ္၊
အသိဉာဏ္ ကင္းမဲ့လို႔ရွိရင္ ေမာဟျဖစ္တယ္ဆိုေတာ့
ေဟာ ေလာဘျဖစ္လိုက္၊ေဒါသျဖစ္လိုက္ ၊ေမာဟျဖစ္လိုက္၊
●နားကၾကားလိုက္ရင္ လည္း ေလာဘျဖစ္လိုက္ ၊
ေဒါသျဖစ္လိုက္ ၊ ေမာဟ ျဖစ္လိုက္၊
●ႏွာေခါင္းက အနံ႔ရ (အရပ္ထဲဆို သာဆိုးေသး၊
ဘယ္အိမ္က ငါးပိေၾကာ္တာတုန္း၊
င႐ုပ္သီးေၾကာ္တာက စၿပီးေတာ့ေနာ္ အနံ႔ရလာလို႔ရွိရင္)
ေလာဘ ေဒါသျဖစ္တတ္တယ္ေလ။
ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့ဟာေလးဆို ေမႊးလိုက္တာေပါ့။
မႀကိဳက္တာက်ေတာ့ နံလိုက္တာ။
●ေဟာ - လွ်ာနဲ႔လည္း ေလာဘျဖစ္တတ္တယ္ ၊
ေဒါသ ျဖစ္တတ္တယ္ ၊ ေမာဟေတြျဖစ္တယ္။

“အဘိဇၥ်ာေဒါမနႆ” လို႔ဆိုတဲ့ ဒီအကုသိုလ္ေတြ လာေနတယ္။
စိတ္ထဲက ၾကံေတြးရင္လည္း ဒါမ်ိဳးေတြ လာတတ္တယ္။
ဪ “မ်က္စိ၊ နား၊ ႏွာ၊ ကိုယ္၊ စိတ္” လို႔ေခၚတဲ့
ဆိုင္ရာဆိုင္ရာလႊမ္းမိုးၿပီးေတာ့ ႀကီးစိုးထားတဲ့ဣေျႏၵေျခာက္ပါးကို
အဲဒီ ဣေျႏၵေျခာက္ပါး တံခါးေျခာက္ေပါက္ကေနၿပီးေတာ
အကုသိုလ္ေတြ မျဖစ္ေအာင္ သတိဆိုတာနဲ႔ ဆို႔ပိတ္ၿပီး၊
အသိပညာနဲ႔ ဖယ္ရွား ပစ္ေနရင္ ဒါ ဣေျႏၵကို
လံုေအာင္လုပ္တယ္လို႔ ဒီလို ေျပာတာေနာ္။

■အဲေတာ့ ဒီနည္းစနစ္ကို မသိဘူးဆိုရင္
“ဣေျႏၵ” ဆိုတာ “တစ္ခ်ိဳ႕က မ်က္လႊာႀကီးခ်ၿပီးေတာ့
ေတာင္ၾကည့္၊ေျမာက္ၾကည့္ မၾကည့္ဘဲ ေနတာကို
ဣေျႏၵရွိတယ္” လို႔ ထင္ေနမွာေနာ္။
သူေတြးခ်င္ရာေတြးရင္ “ဣေႁႏၵ မလံုဘူးေလ”၊
အကုသိုလ္ေတြက မ်က္စိကေတာ့ မဝင္ဘူး မွိတ္ထားလို႔၊
မ်က္စိမႈန္ရင္လည္း ဝင္ခ်င္မွဝင္မွာေပါ့ ေနာ္။
နားက မၾကားလို႔ နားက ဝင္ခ်င္မွဝင္မွေပါ့၊
ႏွာေခါင္းက အနံ႔မရတဲ့ေရာဂါျဖစ္လည္း ဝင္ခ်င္မွ ဝင္မွာေပါ့၊
အဲေတာ့ လွ်ာတို႔ ကိုယ္တို႔လည္း ထို႔အတူပဲေပါ့။

■အကယ္၍သာ . . .
မ်က္လႊာႀကီးေအာက္ခ်ေနတာကို ဣေျႏၵရတယ္လို႔
ယူဆမယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ “မ်က္မျမင္ေတြ” ဣေျႏၵရေနတာပဲ။
ၾကည့္မွၾကည့္လို႔မျမင္တာ၊ သူတို႔။
ဣေျႏၵလံုတယ္လို႔ ရဦးမလား (မရပါဘုရား) မရဘူး။

တံခါးေျခာက္ေပါက္ သူ႕ဟာသူ ပိတ္တာပဲရွိတယ္၊
အကုသိုလ္ကေတာ့ ဝင္လို႔မရလို႔သာမဝင္မွာ၊
ဝင္တာက ဘယ္ကဝင္မွာတုန္း၊
ဝင္လို႔ရတဲ့ေနရာကဝင္မွာပဲ၊
ဟုတ္ကဲ့လား၊ (မွန္ပါဘုရား)
ဆိုလိုတာက ဝင္လို႔ရမယ့္ ေနရာေတြ မဝင္ေအာင္လုပ္တာ
ဒါကိုေျပာတာ။ “ဣျႏိၵယဘာဝနာသုတ္” မွာလည္း
ျမတ္စြာဘုရားက ဒါ တိတိလင္းလင္း ေဟာထားတာရွိတယ္။

-【ပါေမာကၡခ်ဳပ္ ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာ နႏၵမာလာဘိဝံသ】

Dhamma Dãna Source ►

Monday, December 26, 2016

ကမၻာ့သေဘာထားအႀကီးဆံုး ႏုိင္ငံအျဖစ္ ျမန္မာႏုိင္ငံ (၃) ႏွစ္ဆက္တုိက္ ရပ္တည္


World Giving Index ရဲ႕စစ္တမ္းေကာက္ယူမႈအရ ျမန္မာႏုိင္ငံဟာ ကမာၻ႔ သေဘာထားအႀကီးဆံုး ႏုိင္ငံအျဖစ္ (၃)ႏွစ္ဆက္တုိက္ ရပ္တည္ေနခဲ့တယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။ တစိမ္းေတြအေပၚအကူအညီေပးမႈ၊ အလွဴအတန္းရက္ ေရာမွဳ နဲ႔ လူမႈေရးလုပ္ငန္းေတြမွာ တက္ၾကြစြာပါ၀င္မႈေတြကုိ စစ္တမ္းေကာက္ယူ ေလ့လာခဲ့တာျဖစ္ၿပီး ျမန္မာႏုိင္ငံဟာ ရမွတ္အားလံုးရဲ႕ (၇၀%) အထိရယူႏုိင္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာႏုိင္ငံဟာ (၂၀၁၄)ခုႏွစ္ မွာ ေကာက္ယူခဲ့တဲ့စစ္တမ္းအရ အေမရိကန္နဲ႔အတူ ထိပ္ဆံုးမွာ ပူးတြဲရပ္တည္ႏုိင္ခဲ့ၿပီး ေနာက္ပုိင္းမွာ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း ကမၻာ့သေဘာထား အႀကီးဆံုးႏုိင္ငံေနရာမွာရပ္တည္ႏိုင္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ေလ့လာမႈစစ္တမ္းအဖြဲ႕က ျမန္မာႏုိင္ငံလူဦးေရရဲ႕ ရာခုိင္ႏႈန္းအမ်ားစုဟာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြျဖစ္ တာေၾကာင့္ အခုလုိ ရပ္တည္ႏုိင္တာျဖစ္တယ္လုိ႔ သံုးသပ္ ထားပါတယ္။

ကမၻာ့သေဘာထားအႀကီးဆံုးႏုိင္ငံမ်ားရဲ႕ ဒုတိယေနရာမွာေတာ့ အေမရိကန္ႏုိင္ငံက ရမွတ္(၆၁%)နဲ႔ ရပ္တည္ေနၿပီး ထိပ္ဆံုး(၁၀)ႏုိင္ငံစာရင္းမွာ ၾသစေၾတးလ်၊ နယူးဇီလန္၊ သီရိလကၤာ ၊ ကေနဒါ ၊ အင္ဒုိနီးရွား၊ ၿဗိတိန္၊ အုိက္စလန္နဲ႔ ယူေအအီးႏုိင္ငံတုိ႔ အစဥ္လုိက္ရပ္တည္ေနတယ္လုိ႔ The Blaze သတင္းမွာေဖာ္ျပထားခဲ့ပါတယ္။

ဓာတ္ပံု - asiancorrespondent
5 Plus News
https://www.facebook.com/5plusnews/

ဘရာ၀တ္ၿပီး အိပ္စက္ ျခင္းႏွင့္ က်န္းမာေရးျပႆနာမ်ား

 
အခ်ိဳ႕ျမန္မာအမ်ိဴးသမီးေတြသည္ပင္လွ်င္ က်န္းမာေရးဗဟုသုတေၾကာင့္ ညစဥ္ အိပ္စက္ တဲ့အခါတုိင္းမွာ ဘရာမ၀တ္ပဲ အလြတ္ အိပ္စက္ မႈေတြ ျပဳလုပ္ေနၿပီျဖစ္ပါတယ္။ အမ်ိဴးသမီးတုိ႔ရဲ႕ ရင္သား ဟာ ႏူးညံ့ေပ်ာ့ေျပာင္းၿပီး ထိန္းသိမ္းရတဲ့ေနရာမွာလည္း ကထိကထ မ်ားပါတယ္။ အရမ္းႀကီး တင္းက်ပ္လြန္းတဲ့ ဘရာကုိ၀တ္ခဲ့မိရင္လည္း အသက္႐ႈၾကပ္သလုိ ခံစားရၿပီး၊ ခ်ဳပ္႐ုိးမေသသပ္တဲ့ ဘရာနဲ႔ဆုိရင္ နာက်င္မႈနဲ႔ ဒဏ္ရာေတြ အမာရြတ္ေတြပါ ေပးႏုိင္တယ္ဆုိတာ အမ်ိဳးသမီးတုိင္း ေကာင္းေကာင္း သေဘာေပါက္မွာပါ။ တစ္ခ်ိဳ႕ကက်ေတာ့ Braless နဲ႔ေတာ့ မေနတတ္ပါဘူး-ဆုိတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔၊ ဒါမွမဟုတ္ ဘရာခၽြတ္ၿပီး အိပ္စက္ရေကာင္းမွန္းမသိေသးတဲ့ ဗဟုသုတ အားနည္မႈေၾကာင့္ သူတုိ႔ ေနၿမဲအတုိင္း ေနၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သုေတသန စစ္တမ္းကို ေလ့လာလုိက္တဲ့အခါမွာေတာ့ ဘရာ၀တ္ၿပီး အိပ္စက္ျခင္းဟာ စိတ္ပိုင္းဆုိင္ရာ ေရာဂါေတြကို ေပး႐ုံသာမက ရင္သားလွပမႈကို ထိခုိက္ေစရာမွာလည္း သက္ေရာက္မႈေတြ ရွိပါတယ္။
 
ဘရာ၀တ္ၿပီး အိပ္တယ္ဆုိတဲ့ အမ်ိဳးသမီး အေယာက္ 30 ကုိ စစ္ေဆးမႈ ျပဳလုပ္ရာမွာ 7 ေယာက္ဟာ စိတ္ပိုင္းဆုိင္ရာ ျပႆနာေတြ၊ ရင္သား အလွပ်က္မႈေတြကုိ ရင္ဆုိင္ေနရပါတယ္။ ဒါဟာ ဘရာ၀တ္ၿပီးအိပ္စက္သူ 100 မွာ 21.6 % ေလာက္အထိ က်န္းမာေရးုျပႆနာေတြ ရင္ဆုိင္ေနရတယ္ဆုိတဲ့ အေျဖလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ Cleveland Clinic ရဲ႕ မန္ေနဂ်င္းဒါ႐ုိက္တာျဖစ္တဲ့ ေဒါက္တာ Holly Pederson ကေတာ့ ” အိပ္ရာ၀င္တဲ့အခါမွာ ဘရာအေပ်ာ့ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အမာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘာကိုမွ မ၀တ္ဆင္သင့္ပါဘူး … ဘယ္ဘရာေနေန က်န္းမာေရး ဆုိးက်ိဳးကို ေပးပါတယ္ ” လုိ႔ အတိအလင္း ရွင္းျပခဲ့ပါတယ္။ Fred Hutchinson Cancer Research Center ရဲ႕ 2014 ခုႏွစ္မွာ ထုတ္ျပန္တဲ့ ရင္သားကင္ဆာစစ္တမ္းမွာလည္း ညစဥ္ဘရာ၀တ္အိပ္စက္ျခင္းေၾကာင့္ ရင္သားကင္ဆာျဖစ္ပြားမႈႏႈန္းဟာ အျခားသာမာန္ ရင္သားကင္ဆာျဖစ္ပြားမႈႏႈန္းေတြနဲ႔ အခ်ိဳးညီမွ်တယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်န္းမာေရး႐ႈေထာင့္က ၾကည့္ရင္ ဘရာဟာ အမ်ိဳးသမီးေတြအတြက္ အဓိက အႏၱရာယ္ဆုိတာ ေသခ်ာပါတယ္။ သြားလာလႈပ္ရွားခ်ိန္မွာ ဘရာကုိ မျဖစ္မေနမုိ႔သာ ၀တ္ဆင္ရေပမယ့္ အခ်ိဳ႕က အလွအပကုိ ဦးစားေပးတဲ့အေနနဲ႔ တင္းတင္းရင္းရင္း ျဖစ္ေစတဲ့ ဘရာေတြကုိ ၀တ္ဆင္ၾကသလုိ၊ အခ်ိဳ႕ကက်ေတာ့ မိမိနဲ႔မေတာ္တဲ့ ဘရာမ်ိဳးကုိေတာင္ လွမလားလုိ႔ ၀တ္ဆင္တာမ်ိဳး ရွိတတ္ပါတယ္။ ေဆးပညာရွင္ေတြ အႀကံျပဳတာကေတာ့ သြားလာလႈပ္ရွားတဲ့အခ်ိန္မွာေတာင္ ရင္သားကုိ ျဖစ္ႏုိင္သမွ် လြတ္လပ္ေစဖုိ႔ သက္ေတာင့္သက္သာ ရွိမယ့္ ဘရာမ်ိဳးကုိသာ ေရြးခ်ယ္၀တ္ဆင္ရန္ ညႊန္ၾကားထားပါတယ္။ Credit:Shwemom

တင္ပါးပုံစံကိုၾကည့္ျပီး လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ က်န္းမာေရးအေျခအေနကိုသိႏုိင္


လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ တင္ပါးပုံစံနဲ႔ အရြယ္အစားက အဲ့ဒီလူရဲ႕ ေယဘုယ် က်န္းမာေရးအေျခအေနနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး အမ်ားၾကီးေျပာႏုိင္ပါတယ္ ။လူေတြယုံၾကည္ေနၾကတဲ့ ခႏၶာကုိယ္ရဲ႕ ဘယ္ေနရာမွာ အဆီေတြစုေနေန ေကာင္းက်ဳိးမျပဳႏုိင္ဘူးလို႔ ယူဆထားၾကတဲ့အခ်က္က လုံးဝ အတိအက်ၾကီးေတာ့ မမွန္ပါဘူး။ ေလးေထာင့္ပုံ တင္ပါး ေလးေထာင့္ပုံစံတင္ပါးရွိတဲ့သူေတြက ႏွလုံးအနီးတစ္ဝိုက္မွာ အဆီအနည္းငယ္ ရွိတယ္ဆုိတာကို ျပျပီး ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္တတ္တဲ့သူျဖစ္ေပမဲ့ က်န္းမာေရးအတြက္ ေကာင္းက်ိဳးသက္ေရာက္ႏုိင္ေလာက္တဲ့အထိေတာ့ မလုပ္တဲ့သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ခါးတစ္ဝုိက္က အဆီေတြကို က်ေစျပီး တင္ပါးၾကြက္သားေတြကို ေတာင့္တင္းလွပေစတဲ့ ေလ့က်င့္ခန္းမ်ဳိးကို ပုိျပီးအေလးေပးလုပ္သင့္တဲ့သူေတြျဖစ္ပါတယ္။ လုံးဝန္းတဲ့တင္ပါး လုံးဝန္းတဲ့တင္ပါးကေတာ့ ေကာင္းမြန္ျပည့္စုံတဲ့ က်န္းမာေရးရွိသူလို႔ ညႊန္ျပႏုိင္ပါတယ္။ ခႏၶာကိုယ္အေပၚပိုင္းမွာ မလုိလားအပ္တဲ့ အဆီပိုအနည္းငယ္ရွိေကာင္းရွိႏုိင္ေပမဲ့ အင္အားအရမ္းစုိက္ထုတ္စရာမလိုဘဲ အလြယ္တကူဖယ္ထုတ္ႏိုင္တဲ့လူစားမ်ဳိးေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ အသည္းပုံတင္ပါး ဒီတင္ပါးပုံစံက တင္ပါးပုံစံေတြထဲမွာ အေကာင္းဆုံး တင္ပါးလို႔ဆုိႏုိင္ပါတယ္။ ေအာက္ပိုင္းနားမွာ ျပည့္တင္းျပီး အေပၚပိုင္းခါးအေရာက္မွာ ေသးသြယ္သြားတဲ့ တင္ပါးမ်ဳိးျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီပုံစံမ်ဳိးက အေပၚဘက္ေပါင္ေနရာေတြမွာ အဆီပိုေတြမ်ားေနတတ္တာကို ျပပါတယ္။ အသက္ရလာတာနဲ႔အမွ် တင္ပါးက အဆီေတြက ဝမ္းဗုိက္နဲ႔ ခါးေနရာေတြမွာ အဆီေတြေရႊ႕သြားတတ္တာေၾကာင့္ ဗုိက္ပူ၊ ခါးတုတ္အမ်ဳိးသမီးၾကီးေတြ ျဖစ္လာႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္အနာဂတ္က်န္းမာေရးအတြက္ အခုကတည္းက အဆီပုိေတြကို ဖယ္ရွားႏုိင္မယ့္ ေလ့က်င့္ခန္း၊ စားေသာက္ပုံေတြနဲ႔ ထိန္းထားတာ အေကာင္းဆုံးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဗြီပုံတင္ပါး အသက္ၾကီးတဲ့အမ်ဳိးသမီးၾကီးေတြမွာ ေတြ႔ရမ်ားတဲ့ တင္ပါးမ်ဳိးျဖစ္ပါတယ္။ အသက္အရြယ္ၾကီးလာတဲ့အမွ် အီစထရုိဂ်င္ေဟာ္မုန္းထုတ္ေပးမႈနည္းလာတာေၾကာင့္ တင္ပါးက အဆီေတြက ခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ တျခားေနရာေတြဆီကို ေရႊ႕သြားျခင္းေၾကာင္း ဗြီပုံသ႑န္ျဖစ္လာတာပါ။ သင့္မွာဒီလုိပုံစံတင္ပါးမ်ဳိးရွိရင္ေတာ့ ႏွလုံးဆီမွာ အဆီမ်ားသြားစုျခင္းကုိ ေရွာင္ႏုိင္ဖို႔အတြက္ ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္ျပီး တားဆီးဖို႔လိုအပ္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ Credit - Org

ဘယ္အခ်ိန္ကတည္းက ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ငက္ပ်က္ေနယဲ မသိဘူး ကစ္စ္စုပ္ခ်က္ကေတာ႔ လြန္းကုိ လြန္လြန္းတယ္

ဘဲက ေနာက္ကေန ကပ္ေစာေနလုိ႔ ဖီးလ္တက္ၿပီး တအားအားေအာ္ေနတဲ႔ ျမန္မာစုံတြဲ အျပည္႔ေနာ္

အရမ္းမူးေနတဲ႔ ေစာအလန္းေလးကုိ တအားထုိးထည္႔ၿပီး လုပ္ေနတဲ႔ ဘဲႀကီး


အလန္းစကီေလးေတြရဲ. ဟာသအလြဲေလးေတြ


၁၀ ႏွစ္သားတဲ့ ေဘာလံုးကၽြမ္းခ်က္က ကိုယ္ေတြ ရူးေလာက္တယ္

“ဒုုတိယရွံကရ(သုုိ့မဟုုတ္)မုုိးျပာဦးဥာဏ”

ဒီစာေလးဖတ္ျပီးေကာင္းမြန္စြာေတြးေတာနိုင္ဖို႕ေမွ်ာ္လင့္မိပါတယ္။
ျမန္မာ့အလင္းသတင္းစာ (၃-၁၂-၂၀၁၆ရက္ စေနေန႔ထုုတ္)မွာ ဦးေန၀င္းဆုုိသူက မုုိးျပာဦးဥာဏရဲ႕ ပစၥဳပၺန္ကမၼ၀ါဒ အယူ၀ါဒေရးရာဆုုိင္ရာ စာအုုပ္စာတမ္း အသံသြင္းေခြမ်ား ထုုတ္ေ၀မယ္၊ ကန္႔ကြက္ႏုုိင္တယ္ဆုုိၿပီးေတာ့ ေၾကျငာခဲ့တယ္။ ညႊန္ၾကားေရးမွဴး (ရန္ကုုန္ တုုိင္းေဒသႀကီးသာသနာေရးမွဴးရံုုး)က ဥပေဒနဲ႔အညီ ကန္႔ကြက္ခဲ့တယ္။ လႊတ္ေတာ္မွာ သာ၀န္ႀကီးကိုုယ္တုုိင္ကလည္း မုုိးျပာဦးဥာဏကိုု တရားစြဲမယ္လုုိ႔ သတင္းေထာက္ေတြကိုု ထုုတ္ေျပာခဲ့တယ္။ ဒီအခါမွာ လစ္ဘရယ္သမားလိုု႔ ကိုုယ့္ကိုုယ္ကုုိယ္ကိုု သတ္မွတ္ထားသူ အခ်ိဳ႕နဲ႔ မုုိးျပာဂုုိဏ္းသားမ်ားက ဒီမုုိေရစီေခတ္မွာ လြတ္လပ္စြာေျပာေရးဆုုိခြင့္မရွိဘူးလိုု႔ အသံထြက္လာၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မုုိးျပာဦးဥာဏနဲ႔ သူ႔အယူ၀ါဒနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေျပာျပခ်င္ တာေလးေတြ ရွိလာတယ္။ ​
သာသနာေတာ္ႏွစ္ (၁၂၀၀)ေက်ာ္ေသာအခါ အိႏၵိယႏုုိင္ငံ ေကရလာျပည္နယ္တြင္ ရွံကရ အမည္ရွိ ျဗဟၼဏပ႑ိတ္တေယာက္ ေပၚေပါက္ခဲ့တယ္။ ရွံကရဟာ ဗုုဒၶဘာသာရဟန္း ေတာ္မ်ားျဖစ္ၾကတဲ့ ဒိႏၷာဂနဲ႔ ဓမၼကိတၱိတိုု႔ ေရးသားစီရင္ထားတဲ့ တကၠေဗဒက်မ္းမ်ားကိုု တ ဖက္ကမ္းခတ္ ေလ့လာတတ္ေျမာက္ထားသူျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ရွံကရဟာ တကၠေဗဒ နည္းက် စကားစစ္ထိုုးရာမွာ ကြ်မ္းက်င္လိမၼာသူျဖစ္တယ္။
ရွံကရဟာ ဗုုဒၶဘာသာဂိုုဏ္းကြဲမ်ားျဖစ္တဲ့ ေယာဂါစာရဂုုိဏ္းနဲ႔ မဇၥ်ိမိကဂုုိဏ္းမ်ားက အေတြး အေခၚသေဘာတရားမ်ားကိုု ကူးယူၿပီး အတၱ၀ါဒ ျဗဟၼဏ၀ါဒ ဖန္ဆင္းရွင္၀ါဒမ်ားကိုု ယုုတၱိ ရွိေအာင္ ျပဳျပင္ေရးသားေပးခဲ့တယ္။ အခ်င္းခ်င္းဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္ေနတဲ့ အတၱ၀ါဒဆုုိင္ရာ က်မ္းမ်ားကိုု ေရွ႕ေနာက္ညီညြတ္ေအာင္ ဖြင့္ဆိုုခ်က္က်မ္းမ်ား ေရးသားေပးခဲ့တယ္။ ဗုုဒၶ ဘာသာ ဘုုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းမ်ားကိုု အတုုယူၿပီးေတာ့ ဟိႏၵဴဘုုန္းႀကီးမ်ားကိုု ေက်ာင္း တုုိက္မ်ားနဲ႔ တစုုတေ၀းထဲေနေစၿပီး စနစ္တက် အယူ၀ါဆုုိင္ရာစာေပမ်ား သင္ၾကားေပးေစ ခဲ့တယ္။
ရွံကရဟာ အိႏၵိယႏုုိင္ငံေတာင္ပိုုင္းျပည္နယ္ရွိ ဘုုရင္မ်ားကိုု သာသနာ့ဒါယကာအျဖစ္ သိမ္း သြင္းၿပီး သာသနာပိုုင္ရဟန္းမင္းအျဖစ္ ဟိႏၵဴဘုုန္းႀကီးေက်ာင္းမ်ားကိုု ကြပ္ကဲအုုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ တယ္။ရွံကရဟာ ဗုုဒၶဘာသာရဟန္းေတာ္မ်ားနဲ႔ အယူ၀ါဒယွဥ္ၿပိဳင္ပြဲမ်ား မၾကာခဏျပဳလုုပ္ဆင္ႏႊဲ ေလ့ရွိတယ္။ ရွံကရဟာ စကားေျပာကြ်မ္းက်င္သူျဖစ္တာေၾကာင့္ရယ္၊ ထိုုအခ်ိန္အခါက စာေပက်မ္းဂန္ ကြ်မ္းတတ္ေျမာက္တဲ့ရဟန္းေတာ္မ်ား အိႏၵိယႏုုိင္ငံေတာင္ပိုုင္းျပည္နယ္ မ်ားမွာ မရွိေတာ့တာေၾကာင့္ ရွံကရကသာ အၿမဲအႏုုိင္ရရွိတယ္။ ရွံကရဟာ သူအႏုုိင္ရရွိတဲ့ အခါမွာ ရံႈးတဲ့ရဟန္းေတာ္မ်ားကိုု ဗုုဒၶဘာသာကိုု စြန္႔လႊတ္ေစၿပီး ဟိႏၵဴဘာသာကိုု ကိုုးကြယ္ ခိုုင္းခဲ့တယ္။ ဟိႏၵဴဘာသာကိုု မကိုုးကြယ္ပါက ပြက္ပြက္ဆူေနတဲ့ ေထာပတ္အိုုးႀကီးထဲ နစ္ သတ္ေစခဲ့တယ္။
ရွံကရဟာ ဘာေၾကာင့္ ဗုုဒၶဘာသာအေပၚ ဒါေလာက္ ရက္ရက္စက္စက္ ျပဳလုုပ္ခဲ့ရတာပါ လဲ။ ရွံကရဟာ တခ်ိန္က ဗုုဒၶဘာသာရဟန္းေတာ္တပါးျဖစ္ခဲ့တယ္။ သူဟာ ပါရာဇိက်တာ ေၾကာင့္ ရဟန္းေကာင္းမ်ားက သူ႔ကိုု လူ၀တ္လဲေစၿပီး သာသနာ့ေဘာင္ကေန ႏွင္ထုုတ္ခဲ့ တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ရွံကရဟာ ဗုုဒၶဘာသာအေပၚ အၿငိဳးတႀကီး ေခ်မႈန္းတုုိက္ခဲ့တာျဖစ္ တယ္။
ျမန္မာႏုုိင္ငံသာသနာ့သမုုိင္းမွာလည္း ဒုုတိယရွံကရေတြ အမ်ားအျပားေပၚေပါက္ခဲ့တယ္။ အထူးသျဖင့္ ပါရာဇိကက်လိုု႔ သာသနာေတာ္ေမာင္းထုုတ္ခံရသူမ်ား၊ ပါရာဇိကက်ၿပီး စိတ္ မလံုုမၿခံဳျဖစ္ေနသူမ်ားဟာ ေထရ၀ါဒပိဋကစာေပမ်ားကိုု ပံုုဖ်က္ၿပီး ေထရ၀ါဒဗုုဒၶဘာသာကိုု အၿငိဳးတႀကီး တိုုက္ခုုိက္တတ္ၾကတယ္။ ယေန႔အခ်ိန္မွာ ဒုုတိယရွံကရအျဖစ္ ထင္ရွားေက်ာ္ ၾကားေနသူကေတာ့ မုုိးျပာဦးဥာဏပဲျဖစ္တယ္။
မုုိးျပာဦးဥာဏကိုု မေကြးတုုိင္းေဒသႀကီး ပခုုကၠဴခရိုုင္ ေဂါင္းကြဲေက်းရြာေန ဦးျမဒင္+ေဒၚလွ ထြန္းတုုိ႔က ၁၃၀၀ျပည့္ႏွစ္ နယုုန္လဆန္း(၃)ရက္ အဂၤါေန႔မွာ ေမြးဖြားခဲ့တယ္။ ၁၃၁၄ခုုႏွစ္ မွာ ေဂါင္းကြဲရြာေတာင္ေက်ာင္းဆရာေတာ္ ဦးပညာထံမွာ ကိုုရင္အျဖစ္ သာသနာ့ေဘာင္ ၀င္ေရာက္ခဲ့တယ္။ ဦးဥာဏဟာ စာေပက်မ္းဂန္မ်ားကိုု မႏၱေလးၿမိဳ႕ မစိုုးရိမ္တုုိက္ေဟာင္း ဂႏၳဓူရေက်ာင္းမွာ သင္ယူခဲ့တယ္။ ပထမငယ္တန္း ပထမလတ္တန္း ပထမႀကီးတန္းမ်ား ေအာင္ျမင္ခဲ့တယ္။ ဓမၼာစရိယတန္းကိုု မေအာင္ျမင္ခဲ့။ အသက္(၂၅)ႏွစ္ထိ ပညာသင္ယူ ၿပီး အသက္(၂၅)ႏွစ္ေက်ာ္တဲ့အခါမွာ ေတာထြက္ၿပီး မႏၱေလးတ၀ိုုက္ရွိ ေတာရမ်ားမွာ တ ရားအားထုုတ္ခဲ့တယ္။
မုုိးျပာဦးဥာဏဟာ မင္းကြန္းရြာအနီး ေရႊျမင္တင္ေတာင္ထိပ္မွာ တပါးေနၿပီး တရားအား ထုုတ္တယ္။ ၁၉၈၃ခုုႏွစ္မွာ ရဟႏၱာျဖစ္ၿပီလိုု႔ ကိုုယ္တုုိင္ေၾကျငာခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ စစ္ ကိုုင္းၿမိဳ႕နယ္သံဃနာယကအဖြဲ႕က ၀ိနည္းဓိုုရ္အဖြဲ႕နဲ႔ စစ္ေဆးတဲ့အခါမွာ ရဟႏၱာမဟုုတ္ ေၾကာင္း စစ္ေဆးေပၚေပါက္လိုု႔ စတုုတၳပါရာဇိကက်တယ္ဆိုုၿပီး လူ၀တ္လဲေစခဲ့တယ္။ တုုိင္း၀ိနည္းဓိုုရ္အဖြဲ႕နဲ႔ ဗဟုုိ၀ိနည္းဓိုုရ္အဖြဲ႔ကလည္း စတုုတၳပါရာဇိကက်တယ္လိုု႔ တညီတ ညြတ္ထဲ ဆံုုးျဖတ္ခဲ့တယ္။
ဒါေၾကာင့္ မုုိးျပာဦးဥာဏက “အ၀ါ၀တ္မွ ဘုုန္းႀကီးမဟုုတ္ဘူး။ အျပာ၀တ္လည္း ဘုုန္းႀကီး ျဖစ္တယ္ကြ” လိုု႔ ေၾကြးေၾကာ္ၿပီး အျပာေရာင္၀တ္စံုုကိုု ၀တ္ဆင္ကာ ေထရ၀ါဒဗုုဒၶဘာသာ ကိုု စတင္တုုိက္ခိုုက္ခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၁၉၈၃ခုုႏွစ္မွာ သာသနာေတာ္ဆုုိင္ရာဥပေဒမ်ားနဲ႔ စစ္ကိုုင္းတုုိင္းသာသနာေရးမွဴးရဲ႕ တရားစြဲဆုုိျခင္းခံရၿပီး ေထာင္က်ခဲ့တယ္။ ၁၉၈၆ခုုႏွစ္မွာ တိပိဋကဓရမင္းကြန္းဆရာေတာ္ဘုုရားႀကီးရဲ႕ေမတၱာရပ္ခံေပးမႈအရ အစုုိးရက ေထာင္က ေနလႊတ္ေပးခဲ့တယ္။ ေထာင္ကေနလြတ္တဲ့အခါမွာလည္း မုုိးျပာဦးဥာဏဟာ ေထရ၀ါဒ ဗုုဒၶဘာသာကိုု အၿငိဳးတႀကီးဆက္လက္တုုိက္ခိုုက္ေနခဲ့တယ္။
မုုိးျပာဦးဥာဏဟာ ေထရ၀ါဒပိဋကစာေပက်မ္းဂန္မ်ားကိုု လိုုသလိုုပံုုဖ်က္ၿပီး ဗုုဒၶအလိုုအရ ေရွ႕ဘ၀ေနာက္ ဘ၀မရွိ၊ သံသရာမရွိ၊ နိဗၺာန္မရွိ၊ ကုုသုုိလ္ေကာင္းမႈမျပဳရ၊ ဥပုုသ္သီလ ေဆာက္တည္ျခင္းသည္ အလကားအလုုပ္၊ သံုုးဆယ့္တဘံုုမရွိ၊ အဘိဓမၼာသည္ဘုုရား ေဟာမဟုုတ္၊ လူကလြဲရင္ ဘယ္သူ႔ကိုုမဆုုိ သတ္ေကာင္းတယ္၊ အမ်ားပုုိင္ပစၥည္း ႏုုိင္ငံပုုိင္ ပစၥည္းကိုု ခုုိးေကာင္းတယ္ သီလမပ်က္ဘူး၊ ေစတနာေကာင္းနဲ႔လိမ္ရင္ မုသာဝါဒကံမထိုက္ဘူး၊ ဘယ္အမ်ိဳးသမီးကိုမဆို အလိုတူဆက္ဆံရင္ ကာေမသုမိစၧာစာရကံမထိုက္ဘူး အလိုဆႏၵျဖည့္ေပးရာေရာက္လို႔ ကုသိုလ္ေတာင္ရေသးတယ္စသျဖင့္ ေဟာေျပာၿပီး ေထရ၀ါဒဗုုဒၶဘာသာကိုု တုုိက္ခုုိက္ခဲ့တယ္။
ဦးဥာဏဟာ ေထာင္က်လိုုက္ ျပန္လႊတ္လိုုက္ ေထရ၀ါဒဗုုဒၶသာသနာေတာ္ကိုု တုုိက္ခုုိက္ လိုုက္နဲ႔ ခ်ာလည္လိုုက္ရင္း အခ်ိန္ကုုန္ေနခဲ့တယ္။ မုုိးျပာဦးဥာဏဟာ သမၼတဦးသိန္းစိန္ရဲ႕ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္နဲ႔ ယခုုအခါမွာ ေထာင္ထဲကေန ျပန္လြတ္လာခဲ့ ျပန္ၿပီျဖစ္တယ္။ မုုိး ျပာဦးဥာဏဟာ ဒီမုုိကေရစီထီးရိပ္ခိုုၿပီး သူ႔အယူ၀ါဒကိုု ထပ္မံအသက္သြင္းဖိုု႔ ႀကိဳးစားလာ ျပန္တယ္။
ဘဒၵႏၱအဂၢဥာဏဦးေဆာင္တဲ့ ဆရာေတာ္ေျခာက္ပါးက မုုိးျပာအယူ၀ါဒကိုု ဓမၼ အဓမၼအျဖစ္ စိစစ္ဆံုုးျဖတ္ေပးဖိုု႔ ႏုုိင္ငံေတာ္သံဃမဟာနာယကအဖြဲ႕ကိုု တုုိင္ၾကားခဲ့တာေၾကာင့္ ၁၃၇၃ခုု ႏွစ္ ျပာသုိလျပည့္ေက်ာ္(၉ )ရက္ (၂၈-၁-၂၀၁၀) ေသာၾကာေန႔မွာ ႏုုိင္ငံေတာ္သံဃမဟာ နာယအဖြဲ႕က ႏုုိင္ငံေတာ္သီးျခား၀ိနည္းဓုုိရ္အဖြဲ႕ အမွတ္(၁၇/၂၀၁၀)ကိုု ဖြဲ႕စည္းေပးၿပီး မုုိး ျပာ၀ါဒကိုု ဓမၼ အဓမၼ၀ါဒအျဖစ္ စိစစ္ဆံုုးျဖတ္ေစခဲ့တယ္။ တည္ဆဲဥပေဒအရ ၀ိနည္းဓုုိရ္ရံုုး မွာ စုုဒိတက(စြပ္စြဲသူ)မ်ားရဲ႕ စြပ္စြဲခ်က္မ်ားကိုု ျပန္လည္ေျဖရွင္းခြင့္ေပးခဲ့ေသာ္လည္း လာ ေရာက္ေျဖရွင္းျခင္း မျပဳခဲ့ဘူး။
မုုိးျပာဦးဥာဏဟာ အဓမၼ၀ါဒအျဖစ္ကေန ေရွာင္လႊဲဖိုု႔အတြက္ သူ႔အယူ၀ါဒသည္ ေထရ၀ါဒ ဗုုဒၶဘာသာအယူ၀ါဒမဟုုတ္၊ ပစၥဳပၺန္ကမၼ၀ါဒဗုုဒၶဘာသာျဖစ္တယ္လိုု႔ ေၾကျငာၿပီး ဗုုဒၶဘာ သာဂုုိဏ္းခြဲတခုုအျဖစ္ တည္ေထာင္လိုုက္တယ္။ သုုိ႔ေသာ္လည္း ၁၉ ၈၀ျပည့္ႏွစ္ ေဖဖ၀ါရီ လ(၁)ရက္ေန႔မွာ ျပ႒ာန္းထားတဲ့ သံဃအဖြဲ႕အစည္းအေျခခံစည္းမ်ဥ္းဥပေဒ အခန္း(၂) အ ပုုိဒ္(၄)အရ ျမန္မာႏုုိင္ငံမွာ ဗုုဒၶဘာသာဂုုိဏ္းခြဲ အသစ္ထပ္မံထူေထာင္ခြင့္ လံုုး၀မရွိေတာ့ ဘူး။ ဥပေဒကိုုလိုုက္နာျခင္းမျပဳပါက ေထာင္ဒဏ္က်ခံရမွာျဖစ္တယ္။
မုုိးျပာဦးဥာဏအေနနဲ႔ သူ႔အယူ၀ါဒဟာ ေထရ၀ါဒဗုုဒၶဘာသာအယူ၀ါဒမဟုုတ္ဘူး။ ပစၥဳပၺန္ ကမၼ၀ါဒဗုုဒၶဘာသာျဖစ္တယ္လိုု႔ ဂုုိဏ္းသီးျခားအျဖစ္ ထမင္းရည္လ ွ်ာပူလႊဲ ေၾကျငာခဲ့ေသာ္ လည္း ေထရ၀ါဒဗုုဒၶဘာသာ ပိဋကစာေပမ်ားကိုု လိုုသလိုုပံုုဖ်က္ၿပီးေတာ့ ၀ါဒျဖန္႔ခ်ိန္ေနျခင္း သာျဖစ္တယ္။
အကယ္၍ မုုိးျပာဦးဥာဏအေနနဲ႔ သဂၤါယနာတင္ ေထရ၀ါဒဗုုဒၶဘာသာ ပိဋကစာေပက်မ္း ဂန္မ်ားကိုု ပံုုဖ်က္ၿပီး အသံုုးမျပဳဘူးဆုုိရင္၊ ဗုုဒၶဘာသာဂုုိဏ္းခြဲမဟုုတ္ပဲ ကုုိယ္ပိုုင္အယူအဆ အျဖစ္ ရပ္တည္မယ္ဆုုိရင္ တည္ဆဲဥပေဒမ်ားနဲ႔ ကင္းလြတ္ခြင့္ရမွာပဲျဖစ္တယ္။ ရွင္းရွင္း ေျပာရမယ္ဆုုိရင္ မုုိးျပာဦးဥာဏအေနနဲ႔ ကရင္ျပည္နယ္က ဖိုုးတေခတ္လိုု ဘာသာအယူ၀ါ ဒ အသစ္တခုု ထူေထာင္လိုုက္မယ္ဆုုိရင္ ေထရ၀ါဒသံဃအဖြဲ႕အစည္းက မည္သုုိ႔မွ ျပဳလုုပ္ မွာ မဟုုတ္ေတာ့ဘူး။ သိုု႔ေသာ္ မုုိးျပာဦးဥာဏအေနနဲ႔ ဖုုိးတေခတ္ေလာက္ေတာင္ ေသြးရွိ ဟန္မတူပါ။
လစ္ဘရယ္ဆုုိသူမ်ားက လြတ္လပ္စြာေျပာေရးဆုုိခြင့္ဟုုဆုုိကာ တစခန္းထၾကျပန္ပါတယ္။ မုုိးျပာဦးဥာဏသည္ လြတ္လပ္စြာေျပာဆုုိေနတာ မဟုုတ္ပါ။ အဖြဲ႕အစည္းအတြင္းေနၿပီး အဖြဲ႕အစည္းရဲ႕စည္းကမ္းကိုု ေဖာက္ဖ်က္ေနျခင္းသာျဖစ္တယ္။ အဖြဲ႕အစည္းအျပင္က ရပ္ တည္ေနသူဟုု ဆုုိျပန္ပါရင္လည္း သူတပါးအဖြဲ႕အစည္းကိုု ဖ်က္စီးတိုုက္ခုုိက္ေနတဲ့သူသာ ျဖစ္တယ္။
ေနာက္ထပ္ လစ္ဘရယ္သမားဆုုိသူမ်ား သတိမထားမိတာ တခုုရွိတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ႏုုိင္ငံေရးေၾကာင့္ ကြဲၿပဲေနတဲ့ႏုုိင္ငံကိုု ဘာသာေရးအကြဲနဲ႔ ကြဲေၾကာင္းဆက္သြားရင္ ဘယ္ ေလာက္ထိ အႏၱရာယ္ႀကီးတယ္ဆုုိတာကိုုပါပဲ။ တခ်ိဳ႕ကလည္း သတိထားေတာ့ ထားမိပါ လိမ့္မယ္။ သိုု႔ေသာ္လည္း အက်ိဳးစီးပြားတခုုခုုေၾကာင့္ မ်က္စိမွိတ္ၿပီး ေျပာေနၾကတာျဖစ္ပါ လိမ့္မယ္။
ေထရ၀ါဒဗုုဒၶဘာသာအဖြဲ႕အစည္းမွာသာမဟုုတ္ အဖြဲ႕အစည္းတိုုင္းမွာ သတ္မွတ္ခ်က္ မူ ေဘာင္စည္းကမ္းဆုုိတာ ရွိတယ္။ မဟာယာနဗုုဒၶဘာသာအဖြဲ႕အစည္းမွာ မူေဘာင္စည္း ကမ္း(၅)ခ်က္ရွိတယ္။
၁။ အာလယ၀ိညာဥ္ – ျပဳသမ ွ်ေသာ ကုုသုုိလ္ကံ အကုုသုုိလ္ကံမ်ိဳးေစ့မ်ား၏ သုုိမွီးသိမ္း စည္းရာဌာနျဖစ္ေသာ အာလယ၀ိညာဥ္ေခၚ ခုုႏွစ္ခုုေျမာက္သတၱမ၀ိညာဥ္ရွိ သေဘာတ ရား။
၂။ တထတာ – အာလယ၀ိညာဥ္၏တည္မွီရာ မူရင္းအေၾကာင္းတရား တထတာကိုု ပရမတၳသစၥာဟုုေခၚသည္။ နိဗၺာန္ဆုုိသည္မွာ တည္ၿငိမ္ေနေသာ တထတာကိုုပင္ေခၚ သည္။
၃။ တထာဂတ – သတၱ၀ါသည္ တထတာ၏အသြင္ေျပာင္းမႈျဖစ္၍ တထတာမွေပၚထြက္ လာ၍ တထာဂတမည္၏။ တနည္းအားျဖင့္ သတၱ၀ါသည္ တထတာအျဖစ္သိုု႔ ျပန္လည္ ေရာက္ရွိသြားေသာေၾကာင့္ တထာဂတမည္၏။ (ေလာကႀကီးတခုုလံုုးဆိတ္ၿငိမ္၍ တထ တာအျဖစ္သုုိ႔ေရာက္ေသာအခါ သတၱ၀ါသည္လည္း တထတာအျဖစ္သုုိ႔ ေရာက္သြား သည္။)
၄။ တထာဂတဂဗၻ – တထတာသည္ပင္လ ွ်င္ တထာဂတေခၚေသာသတၱ၀ါ၏ မူလအစ ကိန္းေအာင္ရာ တုုိက္ခန္း(၀မ္းဗုုိက္)ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ တထာဂတဂဗၻလည္းမည္၏။
၅။ ဓမၼဓာတုု – တထတာမွ အသြင္းေျပာင္းရန္ လႈပ္ခတ္ေခ်ာက္ခ်ားလာေသာအခါ ေပၚ ထြက္လာေသာ လႈပ္ရွားမႈ တစ္ခုုစီ တစ္ခုုစီတုုိ႔၏ လႈပ္ရွားမႈအားလံုုးကိုု စုုေပါင္းေခၚေ၀ၚ ေသာ စၾကာ၀ဠာေလာကဓာတ္ႀကီးသည္ ဓမၼဓာတုုမည္၏။
အထက္ပါမူေဘာင္စည္းကမ္းခ်က္ ငါးခုုကိုုလိုုက္နာလက္ခံမွ မဟာယာနဗုုဒၶဘာသာအျဖစ္ မဟာယာနဗုုဒၶဘာသာအဖြဲ႕အစည္းက အသိအမွတ္ျပဳလက္ခံတာျဖစ္ပါတယ္။ ထိုုမူေဘာင္ စည္းကမ္းခ်က္မ်ားနဲ႔ မကိုုက္ညီပဲ မဟာယာနဗုုဒၶဘာသာအဖြဲ႕အစည္းအျဖစ္ ေၾကျငာရင္ မဟာယာနဗုုဒၶဘာသာအဖြဲ႕အစည္းက ထိုုက္သင့္သလိုုတုုန္႔ျပန္သြားမွာပဲျဖစ္ပါတယ္။
ေထရ၀ါဒဗုုဒၶဘာသာအဖြဲ႕အစည္းမွာလည္းပဲ အေျခခံမူေဘာင္စည္းကမ္းသံုုးခ်က္ ရွိပါ တယ္။ အဲဒါေတြကေတာ့
၁။ ဘုုရားရွင္ေဟာၾကားတာကိုုလည္း မပယ္ရဘူး။
၂။ ဘုုရားရွင္ မေဟာၾကားတာကိုုလည္း ထည့္သြင္းျခင္းမျပဳရဘူး။
၃။ ဘုုရားရွင္ေဟာၾကားခ်က္ကိုု မူလ အရွိပကတိအတုုိင္း လိုုက္နာလက္ခံရမယ္။
ဒီသံုုးခ်က္နဲ႔ မကိုုက္ညီပဲ ေထရ၀ါဒဗုုဒၶဘာသာ အျဖစ္ ေၾကျငာခဲ့ရင္ ေထရ၀ါဒဗုုဒၶဘာသာအဖြဲ႕အစည္းက ထိုုက္သင့္သလိုု တုုန္႔ျပန္သြားၾက မွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
အခ်ဳပ္အားျဖင့္ ေျပာရမယ္ဆုုိရင္ မုုိးျပာဦးဥာဏအေနနဲ႔ ေထရ၀ါဒပိဋကစာေပမ်ား ဖ်က္လုုိ ဖ်က္စီးမျပဳလုုပ္ရင္၊ ဗုုဒၶ၀ါဒထီးရိပ္မွာမခိုုေတာ့ပဲ ကိုုယ္ပိုုင္ဘာသာအသစ္တခုုအျဖစ္ ရပ္ တည္လိုုက္မယ္ဆုုိရင္ ေထရ၀ါဒဗုုဒၶဘာသာအဖြဲ႕အစည္းနဲ႔ ထိပ္တုုိက္မေတြ႔ေတာ့ဘူးဆုုိ တာပါပဲ။
( မုုိးသုု – မႏၱေလး )

သူေတာ္ေကာင္းနွင့္ ေပါင္းသင္းရေသာအက်ိဳး

ကႆပျမတ္စြာဘုရား လက္ထက္ေတာ္အခါက ေသာတာပန္တည္ျပီးေသာ အရိယာပုဂၢိဳလ္တဦးႏွင့္ ဆတၱာသည္တဦးတို႔သည္ ေလွအတူစီး၍ ခရီးထြက္ခဲ့ၾကသည္။ ခရီးမထြက္ခင္ ဆတၱာသည္၏ဇနီးက သူ႔ခင္ပြန္းကို ေစာင့္ေရွာက္ပါရန္ ေသာတာပန္ပုဂၢိဳလ္ထံ ေျပာဆိုအပ္ႏွံလိုက္သည္။
ခရီးထြက္၍ ခုနစ္ရက္ေျမာက္ေသာေန႔တြင္ သမုဒၵရာအလယ္၌ ေလွပ်က္ေသာဒုကၡႏွင့္ ႀကံဳႀကရသည္။ ထိုအခါ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ ပ်ဥ္တခ်ပ္ကိုတြယ္ကပ္ျပီး လိုက္ပါသြားရာ ကၽြန္းတကၽြန္းသို႔ ေရာက္ရွိၾကသည္။ ထိုကၽြန္းေပၚတြင္ ဆတၱာသည္က ေက်းငွက္တိရစၧာန္တို႔ကို သတ္ျဖတ္၍ စားေသာက္သည္။ ေသာတာပန္ပုဂၢိဳလ္ကိုလည္း ငွက္သားတုိ႔ကို ေပးသည္။ ေသာတာပန္ပုဂၢိဳလ္က လက္မခံေပ။
ေသာတာပန္ပုဂၢိဳလ္သည္ ကၽြန္းေပၚ၌ သရဏဂံုသံုးပါးကိုသာ အဖန္ဖန္အထပ္ထပ္ ဆင္ျခင္ေအာက္ေမ့ေနသည္။ ဤကုသိုလ္ကံ ေစတနာေၾကာင့္ သမုဒၵရာေစာင့္နတ္မင္းႏွင့္ နဂါးမင္းတို႔သည္ ေသာတာပန္ပုဂၢိဳလ္ကို ကယ္တင္ရန္ နဂါးမင္းက ေလွႀကီးသ႑ာန္ဖတ္ဆင္းျပီး နတ္မင္းက ေလွသမားဟန္ ဖန္ဆင္း၍ ေရာက္ရွိလာၾကသည္။ ရတနာေတြလည္း တင္ေဆာင္လာသည္။ ထိုပုဂၢိဳလ္အနားသို႔ေရာက္ေသာ္-ဇမၺဴဒိပ္ကၽြန္းသို႔ သြားမည္သူရွိပါသလား-ဟု ေလွသမားဟန္ ဖန္ဆင္းထားေသာနတ္က ေၾကြးေၾကာ္၍ အသံေပးေလသည္။ ေသာတာပန္ပုဂၢိဳလ္က အကၽြႏ္ူပ္ သြားလိုပါတယ္-ဟု ေျပာေသာအခါ ေလွႀကီးကို ရပ္ေပးသည္။
ဤတြင္ ေသာတာပန္ပုဂၢိဳလ္က ဆတၱာသည္ကိုပါ ေခၚခဲ့ပါရန္ ခြင့္ပန္ေျပာဆိုသည္။ ထိုအခါ ေလွဦးစီးက ဆတၱာသည္မွာ အက်င့္သီလမရွိေသာေၾကာင့္ မေခၚႏိုင္ပါ၊ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ေလွသည္ကား အက်င့္သီလရွိသူကိုသာ ေခၚျခင္းျပဳပါသည္။ ဤသို႔ဆိုလွ်င္ ကၽြႏ္ုပ္ျပဳေသာ ကုသိုလ္အဖို႔ကို ဆတၱာသည္အား အမွ်ေ၀လွ်င္ ေခၚခြင့္ျပဳမည္လား-ဟု ေသာတာပန္ပုဂၢိဳလ္က ေျပာဆိုသည္။ အမွ်ေ၀၍ သာဓုေခၚရင္ေတာ့ ေခၚခြင့္ျပဳပါမည္။
ထိုအခါ ေသာတာပန္ပုဂၢိဳလ္က သူ၏ကုသိုလ္အဖို႔ကို ဆတၱာသည္အား အမွ်ေပးေ၀လိုက္သည္။ ဆတၱာသည္ကလည္း ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ သာဓုသံုးႀကိမ္ေခၚဆိုလိုက္သည္။ ဤသို႔ အမွ်ကုသိုလ္ရျပီးေသာအခါ ထိုပုဂိၢဳလ္ႏွစ္ဦးတို႔ကို သူတို႔ေနထိုင္ရာ ဗာရာဏသီျပည္အေရာက္ ပို႔ေဆာင္ေပးေလသည္။ ရတနာတို႔ကိုလည္း ေပးသည္။ ဗာရာဏသီျပည္ေရာက္ေသာအခါ သမုဒၵရာေစာင့္နတ္မင္းႏွင့္ နဂါးမင္းတို႔က ကိုယ္ထင္ရွားျပ၍ ဆတၱာသည္အား သူေတာ္ေကာင္းႏွင့္ ေပါင္းေဖာ္ပါ။ အက်င့္သီလျမဲပါ။ သင္ကား အခု သူေတာ္ေကာင္းႏွင့္ ေပါင္းေဖာ္၍ အသက္ခ်မ္းသာသည္။ ဥစၥာရတနာမ်ားလည္း ရသည္-ဟု ဆံုးမေျပာဆို၍ သူတို႔ေနထိုင္ရာ သမုဒၵရာသို႔ ျပန္သြားၾကေလသည္။

အကိုး။ သီလာနိသံသဇာတ္။
Credit to ျမတ္မဂၤလာ

သား ၄-ေယာက္တို႔၏ ဖခင္

ျမတ္စြာဘုရား သာဝတၳိျပည္ ေဇတဝန္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသုံးေနစဥ္ မဟာသာလအမည္ရွိေသာ ပုဏၰားတေယာက္သည္ ေဟာင္းႏြမ္းစုတ္ျပတ္သည့္ အဝတ္မ်ားျဖင့္ ျမတ္စြာဘုရားကို ဝင္ေရာက္ဖူးေျမာ္သည္။ ဗုဒၶက အသင္ပုဏၰား၊ ခ်မ္းသာစြာ ေနရပါ၏ေလာ-ဟု ေမးရာ ပုဏၰားလည္း ျမတ္စြာဘုရား တပည့္ေတာ္၏ သား ၄-ေယာက္တို႔သည္ မိမိတို႔၏ မယားမ်ားႏွင့္ တိုင္ပင္၍ ကြၽန္ုပ္ကို သူတို႔ေနေသာအိမ္မွ ႏွင္ထုတ္လိုက္ၾကပါသည္ဘုရား-ဟု ေလွ်ာက္၏။
ထိုအခါ ဗုဒၶသည္ မဟာသာလပုဏၰားအား သား ၄-ေယာက္တို႔ ဝင္ေရာက္ေနထိုင္ေသာ မ႑ပ္ထဲတြင္ ႐ြတ္ဆိုရန္ ဂါထာေလးပုဒ္ကို သင္ၾကားေပးလိုက္၏။ ထိုဂါထာမ်ား၏ အဓိပၸါယ္ကား- အၾကင္သားတို႔ျဖင့္ ငါသည္ ႏွစ္သက္ဝမ္းေျမာက္ခဲ့ရ၏။ အၾကင္သားတို႔၏ ႀကီးပြားျခင္းကို ငါသည္ အလိုရွိခဲ့၏။ ေခြးမ်ားသည္ ဝက္ကို ေမာင္းႏွင္ထုတ္သကဲ့သို႔ ထိုသားတို႔သည္ မိမိတို႔မယားမ်ားႏွင့္ တိုင္ပင္ကာ ငါ့ကို အိမ္မွ ေမာင္းထုတ္လိုက္ၾကကုန္၏။
ယုတ္မာေသာ ရကၡိဳသ္တို႔သည္ သားအသြင္ ဖန္ဆင္းကာ ငါ့ကို အဘ အဘ-ဟု ေခၚၾကေလေယာင္တကား။ ထိုသားတို႔သည္ အ႐ြယ္လြန္ေသာ ငါ့ကို စြန႔္ပစ္ထားၾက၏။
အိုမင္း၍ အသုံးမျပဳနိုင္ေသာျမင္းကို အစာမေကြၽးဘဲ ထားသကဲ့သို႔ သားမိုက္တို႔၏ ပစ္ထားျခင္းခံရေသာ အဘအိုသည္ သူတပါးအိမ္တို႔၌ ေတာင္းစားရ၏။
ငါ၏ လက္စြဲေတာင္ေဝွးကပင္ ျမတ္ေသး၏။ ငါ့ကို ရိုေသက်ိဳးႏြံျခင္း မရွိေသာ သားတို႔သည္ မျမတ္ကုန္။ ေတာင္ေဝွးသည္ ၾကမ္းၾကဳတ္ေသာ ႏြားေခြးတို႔ကို တားျမစ္နိုင္၏။ ေမွာင္ထဲ၌ ေရွ႕သြားျဖစ္နိုင္၏။ ေခ်ာ္လဲသည္ရွိေသာ္ ေတာင္ေဝွး၏အစြမ္းအားျဖင့္ ရပ္တည္နိုင္၏။
ဤသို႔ ပုဏၰားက ႐ြတ္ဆိုေသာအခါ သားေလးေယာက္တို႔က အသီးသီးငိုေႂကြးၾကၿပီး မိမိတို႔ အမွားမ်ားကို ေတာင္းပန္ၾကေလသည္။ သားေလးေယာက္တို႔သည္ တလွည့္စီ ေကြၽးေမြးျပဳစု ေစာင့္ေရွာက္ၾကသျဖင့္ မဟာသာလပုဏၰားလည္း ျမတ္စြာဘုရား အဆုံးအမႏွင့္အညီ အသက္ထက္ဆုံး ခ်မ္းသာစြာ ေနထိုင္သြားေလသည္။
က်မ္းကိုး-သံယုတၱနိကာယ္။
( အကၤုရ-ဘီေအ )
Ref-နည္းစနစ္က်က်အေတြးအေခၚ
 

”ေဗဒင္ကိုယုံမွာလား ကံကိုယုံမွာလား”

သတၱဝါတို႔မည္သည္ ကံသည္သာလွ်င္ ကိုယ္ပိုင္ဥစၥာမည္၏။ ကံသာလွ်င္ အမိ၊ ကံသာလွ်င္ အဖျဖစ္၏။ မိမိ၏ကံသုံးပါး(ကာယကံ ဝစီကံ မေနာကံ) အျပဳအမူမ်ားျဖင့္သာ မိမိ၏ ဘဝ႐ုပ္ကို ပုံေဖာ္ထုဆစ္ေနၾကျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
အသက္ရွည္တာ-တိုတာ၊ အဆင္းလွတာ-မလွတာ ခ်မ္းသာတာ-ဆင္းရဲတာ၊ အၿခံအရံေပါတာ- အၿခံအရံမရွိတာ၊ စတာေတြက မိမိျပဳလုပ္သည့္ ကံကသာ ထုဆစ္ပုံေဖာ္ေပးျခင္းျဖစ္ၿပီး မည္သည့္ တန္ခိုးရွင္ ဖန္ဆင္းရွင္ကမွ ထုဆစ္ပုံေဖာ္ေပးေနျခင္း မဟုတ္။ မိမိ၏ ကံမွတစ္ပါး အားကိုးရာမရွိပါ။
ဗုဒၶဘာသာဝင္ေကာင္း တစ္ေယာက္ျဖစ္လိုေသာ္ ရတနာသုံးတန္ႏွင့္ ကံ၊ ကံ၏အက်ိဳးမွအပ အျခားအျခားေသာ ေဗဒင္ နကၡတ္၊ ၿဂိဳလ္သြား စသည့္အေပၚ ယုံၾကည္မႈမရွိရေပ။
ဤသည္ႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ေက်းဇူးရွင္ နမၼားဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ အဆုံးအမေတာ္ မွတ္သားနာယူအပ္ပါ၏။
အေဟာင္းဘဝႏွင့္ အသစ္ဘဝ ျဖစ္သမွ်ဥႆုံ အလုံးစုံကုန္ေသာ သတၱဝါအနႏၲ မွန္သမွ်တို႔သည္ ကံႏွင့္သာ တြဲေပ်ာ္ အေဖာ္သဟဲ ၿမဲၿမဲခိုင္ခိုင္ ကံသာလွ်င္ ကိုယ္ပိုင္ဥစၥာ ရွိေလကုန္၏။
ေကာင္းမေကာင္းႏွင့္ ေသာင္းေျပာင္းမ်ားျပား ကံတရားသည္ သတၱဝါအနႏၲမွန္သမွ် ဇာတိမသန႔္၊ မ်ိဳးယုတ္ညံ့ႏွင့္ သန႔္ျပန႔္မ်ိဳးႏြယ္ ဂုဏ္သိန္ႂကြယ္၍ တင့္တယ္ပါေစျခင္းအက်ိဳးငွာ အလိုက္အထိုက္ ထိုက္သလိုပင္ ျပဳျပင္စီမံ ေဝဖန္တတ္ေလ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ေမာ္ေတာ္ကားစီး၊ တိုက္ႀကီးႀကီးႏွင့္ အနည္းနည္းေပ်ာ္ အေဖာ္စုံညီ ေနခ်င္သည္ဟု ႀကံစည္စိတ္ကူး ဘဝင္ျမဴးသျဖင့္ ေတာင္းတိုင္းမရ၊ တတိုင္းမေပၚ၊ အႀကံေခ်ာ္သျဖင့္ အေမွ်ာ္စြမ္းဟုန္ မျပည့္စုံဘဲ ရွိၾကကုန္သည္သာလွ်င္တည္း။
ကဲ-ဘယ္မွာလဲကြယ္ နဂါးခံတြင္းက်ရင္ ပ်က္စီးတတ္တယ္လို႔လည္းမပါ။
မသာကို စုံခ်ရင္ တစ္ေလာင္းနဲ႕ ကိစၥမၿပီးတတ္ဘူးလို႔လည္း မပါ။
အိမ္တိုင္ထူကာ နကၡတ္မေကာင္းရင္ ပ်က္စီးတတ္တယ္လို႔လည္း မပါ၊
မဂၤလာေဆာင္တာ ရက္မေ႐ြးမိလို႔ ပ်က္စီးရတယ္လို႔လည္းမပါ၊
ဓမၼာေသာက အင္းဝရာဇက်လိဳ႕ ပ်က္စီးတာလည္းမပါ၊
သားဦးစေန မီးလိုေမႊဆိုတာလည္း မပါ၊
တနဂၤေႏြ ၊ တနလၤာ၊ အဂၤါ ဆိုတာေတြဟာလည္း ပညတ္သေကၤတေတြပဲ၊
လူကို ေကာင္းေအာင္ ဆိုးေအာင္ မလုပ္နိုင္ပါဘူး။ ကုသိုလ္ကံကသာ ေကာင္းေအာင္ လုပ္နိုင္၍ အကုသိုလ္ကံက မေကာင္းေအာင္ လုပ္နိုင္နိုင္တယ္။ ဒီေတာ့ အကုသိုလ္ဆိုရင္ ေႁမြဆိုးကင္းဆိုးကဲ့သို႔ ေၾကာက္လန႔္ၿပီး ကုသိုလ္ကို ဣစာၦသယပတၳျမားကဲ့သို႔ သေဘာထားကာ အားကိုးၾကမွ “ဓမၼံ သရဏံ ဂစာၦမိ” မွာ မဟုတ္လား။
အခုေတာ့ အကုသိုလ္ကံ လုပ္မယ္ဆိုရင္ အလြန္ေပ်ာ္၊ ကုသိုလ္လုပ္မယ္ဆိုရင္ အလြန္ပ်င္း၊ ေၾကာက္တာက ဓမၼာေသာက အင္းဝ ရာဇာကိုး၊ ဘယ္မွာ ဂစာၦမိမွာလဲကြယ္၊ ဥသာစိန္ပန္းေၾကာင့္ မိန္းမဆိုးေတြနဲ႕ ညားၾကတဲ့ ေယာက်္ားေတြဟာလည္း မနည္းၾကပါဘူး။
(ေက်းဇူးရွင္ နမၼားဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး)
မွတ္ခ်က္။ ။ မင္းနန္(ေမာ္ကြၽန္း)၏ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား၏ ၾသဝါဒေပါင္းခ်ဳပ္မွ ေကာက္ႏႈတ္ပူေဇာ္ ျဖည့္စြက္ေရးသားသည္။

လႉတတ္ၾကရဲ႕လား၊ ယူတတ္ၾကရဲ႕လား

ကၽြန္ေတာ္သည္ အလုပ္တာဝန္မ်ားေၾကာင့္ FM ေရဒီယိုမ်ားကို နားမေထာင္ႏိုင္သူတစ္ဦးျဖစ္ပါသည္။ တစ္ေန႔တြင္ Facebook ေပၚ၌ ဓမၼမိတ္ေဆြတစ္ဦးက အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ေထရဝါဒ ဗုဒၶတကၠသိုလ္မွ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာ နႏၵာမာလာဘိဝံသ ေဟာၾကားထားသည့္ တရားတစ္ပုဒ္ကို ႐ိုက္တင္ထားျခင္းအား ဖတ္လိုက္ရပါသည္။ ပညာလည္းတတ္၊ က်မ္းဂန္လည္း နားလည္၊ ဘုရားေဟာကို ေသခ်ာစြာသိၿပီး ေဟာတတ္ေျပာတတ္သည့္ ဆရာေတာ္မ်ား သည္ ျမန္မာတို႔၏ လႉဒါန္းမႈအလြဲ၊ ကုသိုလ္အလြဲ၊ ေစတနာအလြဲ၊ ဒါနအလြဲမ်ားကို ရဲဝံ့စြာ ထုတ္ေဖာ္ေဟာၾကားသျဖင့္ သာဓု ေခၚမိပါသည္။
ဆရာေတာ္က တရားပြဲတြင္ အလႉခံဖလားခ်ထားျခင္းကို ပိုက္ဆံေပးမွ တရားနာရသကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနေၾကာင္း ထို႔ျပင္ ဘုန္းႀကီး မ်ားသည္ ကိုယ္မေဟာၾကားသည့္ ဗုဒၶေျပာစကားမ်ားကို တရားေရာင္းသကဲ့သို႔ မျပဳလုပ္သင့္ေၾကာင္း ေဟာၾကားသြားသည္မွာ တရားတစ္ပြဲကို ဘယ္ေလာက္ေၾကးမွ မရလၽွင္ လိုက္မေဟာဆိုသည့္ သံဃာမ်ားအတြက္ စဥ္းစားဆင္ျခင္စရာျဖစ္သည္။
ထို႔ျပင္ တရားေဟာရာတြင္ လာဘ္လာဘကို ေမၽွာ္ကိုးျခင္း မဟုတ္ဘဲ ေဒသနာစဥ္အတိုင္း ေဟာၾကားရန္၊ အေၾကာင္းျပခိုင္လုံ ေသာ တရားကိုသာေဟာၾကားရန္၊ တရားနာသူမ်ားအေပၚ ေမတၱာျဖင့္ ေဟာၾကားရန္၊ မသိေသးသည္ကို သိပါေစဆိုသည့္ ေစတနာျဖင့္ ေဟာရန္၊ ကိုယ္ဂုဏ္ကိုယ္ေျမႇာက္ၿပီး သူတစ္ပါးကိုႏွိမ္သည့္ တရားမ်ိဳးမေဟာရန္ ဘုရားရွင္က တိုက္တြန္းခဲ့ ေၾကာင္း ဆရာေတာ္က ေဟာေျပာဆုံးမခဲ့သည္မွာ ဗုဒၶဘာသာဝင္စစ္စစ္ျဖစ္ေရး လမ္းၫႊန္ေပးခဲ့သလိုျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေက်းဇူး ႀကီးလွပါေတာ့သည္။
ဆရာေတာ္က
“တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ လမ္းကို ပိတ္ၿပီးေတာ့ေတာင္ အလႉခံတာေတြ႕ရတယ္။ သဒၶါရွိတဲ့လူက လာလႉတာမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ ႀကိဳေန၊ ေစာင့္ေန၊ ေျပာဆိုအလႉခံေနရင္ ဒါေတာင္းေနတာနဲ႔ အတူတူပဲ။ ဒါကို လက္ခံရင္ ဘုန္းႀကီးတို႔ သူေတာင္းစားျဖစ္သြားမယ္” ဟု မိန္႔ၾကားခ်က္ကား တန္ဖိုးရွိလွသည္။
ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားသည္ “တစ္မူးရလို႔ တစ္ပဲလႉ” ဆိုသည့္စကားကို အတြင္ ေျပာေလ့ရွိၾကသည္။ တစ္ပဲလႉ လိုက္လၽွင္ ကုသိုလ္ရၿပီထင္ကာ အကုသိုလ္ေတြ က်ဴးလြန္တတ္ၾကသည္။ အကုသိုလ္မ်ားကို မည္မၽွက်ဴးလြန္သည္ ျဖစ္ေစ လႉလိုက္လၽွင္ ေျပေပ်ာက္ႏိုင္သည္ ထင္တတ္ေသာေၾကာင့္လည္း ကိုယ္က်င့္သီလ ထိန္းသိမ္းသူ နည္းပါး လာသည္။
ဇာတ္ နိပတ္ေတာ္မ်ားတြင္ ဆြမ္းတစ္အုပ္လႉဖူးသူမ်ား၊ ပန္းတစ္ပြင့္လ်ဴဖူးသူမ်ား အပါယ္မလားေၾကာင္း ေရးခဲ့ သည္ကို အျပင္ပန္းေလာက္ဖတ္ကာ လႉလိုက္လၽွင္ၿပီးေရာဆိုသည့္ သေဘာမ်ိဳးမ်ား ထားလာေတာ့သည္။ အမွန္ေတာ့ ထိုပန္း တစ္ပြင့္ေလာက္လႉဖူးသူမွာ အပါယ္မလားဆိုျခင္းသည္ အေျခခံငါးပါးသီလကို ေစာင့္ထိန္းႏိုင္ေသာေၾကာင့္သာ နိဗၺာန္ ေရာက္သည္အထိ အက်ိဳးမ်ားျခင္းျဖစ္သည္။
မိမိကိုယ္တိုင္က ငါးပါးသီလ မလုံၿခဳံဘဲ သူ႕အသက္သတ္ျခင္း၊ သူတစ္ပါးဥစၥာခိုးျခင္း၊ သူတစ္ပါး သားမယား ျပစ္မွားျခင္း၊ မူးယစ္ေသာက္စားျခင္း၊ လိမ္လည္ေျပာဆိုျခင္းျပဳလုပ္ေနၿပီး အလႉႀကီးေပးကာ ကုသိုလ္ယူတိုင္း ေနာင္တမလြန္ ဘဝ မဆိုထားႏွင့္ လက္ရွိဘဝမွာပင္ စိတ္ၾကည္လင္ ခ်မ္းသာစြာျဖင့္ ေနထိုင္ေနမည္လားဆိုသည္မွာ စဥ္းစားစရာျဖစ္သည္။
မဟာဂႏၶာ႐ုံဆရာေတာ္ အရွင္ဇနာကာဘိဝံသက “ေန႔စဥ္ စိတ္ေကာင္းထား၍၊ ေန႔စဥ္ဒါနဝတ္ႏွင့္ ကိုယ္က်င့္သီလ ေကာင္းျခင္း ကိုသာ အရာရာဝယ္ သာယာေအးျမလ်က္ ေနာက္ဘဝ၌ မုခ်ဂတိေကာင္းေၾကာင္း အလုပ္ျဖစ္၏” ဟု ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ ပါသည္။
ဆရာေတာ္သည္ ပကာသနအလႉကိုလည္း လက္မခံေပ။ သားရွင္ျပဳကို ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားစြာ က်င္းပသည့္ အလႉႏွင့္ စပ္လ်ဥ္းၿပီး ဆရာေတာ္က ထိုသို႔ ႀကီးက်ယ္စြာလႉျခင္းေၾကာင့္
– အလုပ္အကိုင္ မအားလပ္ေသာ္လည္း ဖိတ္ၾကားသျဖင့္ အားနားစြာလာၿပီး စားေသာက္ျပန္ၾက အဘယ္မွာ ကုသိုလ္ရမည္နည္း။
– ဘုန္းႀကီးမ်ားကို ပင့္ေသာေၾကာင့္ ဘုန္းႀကီးမ်ားကလည္း ပရိယတ္၊ ပဋိပတ္အလုပ္ကို ဖ်က္ကာ အလႉရွိရာသို႔ လာၾကရသျဖင့္ အဘယ္မွာ ကုသိုလ္ရမည္နည္း။
– သိန္းရာေထာင္ခ်ီၿပီး အလႉကို ပကာသနဖက္ကာ က်င္းပလိုက္ျခင္းသည္ အဘယ္မွာလၽွင္ သာသနာေရးကို အမွန္ တကယ္ အားေပးရာ ေရာက္မည္နည္း။
– အလႉမတိုင္မီ အလႉတြင္ ေကၽြးေမြးရန္ ဝက္သားမည္မၽွ၊ အမဲသားမည္မၽွေပးပါဟု ေတာင္းဆိုထားၿပီ အလႉအတြက္ ထိုအသက္မ်ားကို သတ္ျဖတ္ရျခင္းသည္ အဘယ္မွာလၽွင္ကုသိုလ္ရေတာ့မည္နည္းဟု မိန္႔ၾကားခဲ့သည္ကို ဆင္ျခင္ ၾကည့္ေစခ်င္ပါသည္။
ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက “ေလာဘသမားသည္ ဘုန္းႀကီးျဖစ္လၽွင္ ပစၥည္း လာဘ္ကိုလိုခ်င္၏။ မိမိကို လႉခ်င္ လာေအာင္ ဆြယ္တရားေဟာ၏။ ရျပန္လၽွင္လည္း ထိုပစၥည္းကို မလႉရက္၊ မေပးရက္ အလြန္မက္ေမာ၏။ ထိုပစၥည္းရမႈကို အေၾကာင္းျပဳ၍ “အာဂငါပဲ” ဟုစိတ္ႀကီးဝင္လိုက္ေသး၏။ လႉဒါန္းႏိုင္ေသာ ဒကာ ဒကာမမ်ားကို ေအာက္က်ိဳ႕၍ ဆက္ဆံရ သျဖင့္ မိမိ၏ေအာက္က်ပုံကိုကား သတိမရရွာေခ်” ဟုဆိုထားပါသည္။
ဆရာေတာ္ႀကီးက “တစ္ေန႔အဖို႔ ကုသိုလ္၊ ဥစၥာ၊ က်န္းမာေရး၊ အတတ္ပညာ၊ တန္ခိုးဂုဏ္သိန္ ဤငါးမ်ိဳးတြင္ တစ္မ်ိဳးမ်ိဳးမွ အက်ိဳးမရဘဲ ကုန္သြားေသာေန႔သည္ ဝမ္းနည္းစရာ၊ လြန္စြာ အသုံးမက်၊ မေသခင္က အေသျဖစ္ရေသာေန႔ပင္တည္း” ဟု ဆိုထားသည္ကို ဆင္ျခင္ၾကရန္သာျဖစ္သည္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔တြင္ မဟာဂႏၶာ႐ုံဆရာေတာ္ အရွင္ဇနာကာဘိဝံသႏွင့္ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာ နႏၵာမာလာ ဘိဝံသကဲ့သို႔ မည္သည့္ လာဘ္လာဘမၽွ ေမၽွာ္ကိုးျခင္းမရွိဘဲ ရဲဝံ့စြာ အလႉမွားျခင္းမ်ားကို ေထာက္ျပသည့္ တရားမ်ားကို နားၾကားခြင့္ရေသာေၾကာင့္ ဝမ္းေျမာက္မိေတာ့သည္။
ဘုရားေဟာတရားေတာ္စစ္စစ္ကို ရဲဝန္႔စြာျဖင့္ သာသနာေတာ္အက်ိဳးႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာကို အဓြန္႔ရွည္စြာ တည္တံ့ႏိုင္ေရးအတြက္ ေဟာေျပာေပးေသာ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား ေပၚထြန္းပါေစဟုသာ ဆုေတာင္းရေတာ့မည္။
Credit to ကပၸိယေမာင္ေမာင္ 

ျမန္မာ႔ေဆးဖက္ဝင္ မုန္ညင္းျဖဴပင္


ျမန္မာႏိုင္ငံအႏွံ႔အျပားတြင္ ဟင္းသီးဟင္းရြက္အျဖစ္ စိုက္ပ်ိဳးသည္။အထူးသျဖင့္ ေအးျမ ေသာ ရာသီဥတုရွိသည့္ ေတာင္တန္းေဒသမ်ားတြင္ ပိုမိုျဖစ္ထြန္း၏။
စိုက္ပ်ိဳးပင္ ျဖစ္သည္။
၃ ေပ x ၂ ေပ ရွိေသာ ပ်ိဳးခင္းတြင္ မ်ိဳးေစ့ ငါးမူးသားခန္႔ ပ်ိဳးပါ။
မ်ိဳးေစ့ခ်ၿပီး ေရျဖည္းျဖည္းႏွံ႔ေအာင္ ခပ္ရႊဲရႊဲေလာင္း၍ ေကာက္ရိုးျဖင့္ ၄ရက္ခန္႔ အုပ္ထား ရသည္။
ေျမကို ေကာင္းစြာထြန္ယက္၍ တစ္ဧကလွ်င္ ေျမၾသဇာလွည္း ၁၀ စီး မွ ၁၅ စီးခန္႔ ထည့္ၿပီး သမေအာင္ျပဳ
ျပင္၍ တစ္ပင္ ၈ လက္မ တစ္တန္း ႏွင့္ တစ္တန္း ၁၂ လက္မ ခြာ၍ ေျပာင္းေရႊ႕ စိုက္ပ်ိဳး ရမည္။
ေရကို လိုအပ္သလိုေလာင္း၍ ေပါင္းျမက္မ်ားကို ရွင္းလင္းထားေပးရမည္။
စိုက္ၿပီး ရက္ေပါင္း ၄၅ မွ ၆၀ အၾကာတြင္ ဆြတ္ခူးႏိုင္ပါသည္။
• အပင္
ရာသီပင္မ်ိဳး ျဖစ္၍ အျမင့္ ၂ ေပခန္႔ရွိသည္။
• အရြက္ ေျမမွကပ္၍ ထြက္သည္။
ရြက္ရင္းပိုင္း မာ၍ ရြက္ျပား ရြက္နား အ၀ိုက္မ်ားရွိသည္။
ရြက္ရိုး ျဖဴသည္။
ရြက္ၫွာ ရွည္၍ အသားပြၿပီး အလယ္တြင္ ေျမာင္းကဲ့သို႔ ျဖစ္ေန၏။
• အပြင့္
ပန္းခိုင္ ရွည္လ်ားသည္။ ပန္းပြင့္ေလးမ်ား အ၀ါေရာင္ရွိသည္။
• အသီး အလြန္ေသးငယ္သည္။
လံုး၀ိုင္း၍ ႏွမ္းေစ့ခန္႔ ရွိသည္။
အေမြး ထူသည္၊ ႏႈတ္သီး ရွည္သည္၊ အေစ့ျပား ၍ အၫိုႏုေရာင္ရွိသည္။
►အသံုးျပဳပံု အေစ့ ၊ အဆီ။
• အာနိသင္ ျမန္မာ ေဆးက်မ္းမ်ား လိုအရ မုန္ညင္းသည္ စပ္ခါးေသာ အရသာရွိ၍ ပူေသာသတၱိရွိ၏။
ထက္ျမက္၏ ၊ ၀မ္းမီးကို ေတာက္ေစ၏ ၊ သလိပ္တို႔ကို ကင္းၿငိမ္း ေစ၏။
ေသြးအန္ ။ေသြးက် ၊ ႏူနာ ၊ ယားယံျခင္းကို ေပ်ာက္ကင္းေစ၏ ။
►အေစ့အသံုးျပဳပံု
၁ ။ မုန္ညင္းျဖဴ ေစ့ကို ကြမ္းစားဂမုန္း ႏွင့္ ေသြးၿပီးလိမ္းေသာ္ အဆစ္ေရာင္ျခင္း ေပ်ာက္၏။
►အဆီအသံုးျပဳပံု
၁ ။ မုန္ညင္းဆီ အနည္းငယ္ကို အေအးလြန္၍ ကိုက္ေသာ နားနာကို ခတ္ေပးပါ က ေပ်ာက္ကင္း၏။
၂ ။ မုန္ညင္းဆီ ၊ မရိုးရြက္ရည္၊ နႏြင္းတက္ ၎သံုးမ်ိဳးကိုေရာခ်က္၍ ဆီက်န္လွ်င္ စစ္ယူၿပီး ေပြးနာ ၊ ယားနာ
မ်ားကို လူးေပးပါက ေပ်ာက္ကင္းသည္။
၃ ။ မုန္ညင္းဆီကို ပရုတ္ႏွင့္ခ်က္၍ ကေလးမ်ား ဗိုက္နာျခင္း ၊ အဆုတ္အေအးမိျခင္း ၊ ႏွာေစးေခ်ာင္းဆိုးျခင္း
မ်ားအတြက္ လိမ္းေဆး သို႔မဟုတ္ အုပ္ေဆးအျဖစ္ အသံုးျပဳ ရ၏။
၄ ။ ေဘလံုးေရာဂါ ၊ ေသြးဖ်ဥ္းေရာဂါ ၊ ျမင္းသရိုက္ေရာဂါ ၊ ေလထိုး ေလေအာင့္ေရာဂါ
မုန္ညင္းဆီကို အနည္းငယ္ေသာက္ေပးျခင္း ၊ ေရာဂါ ျဖစ္ရာ ေနရာတြင္ပြတ္၍လိမ္းေပးျခင္းျဖင့္ ေပ်ာက္
ကင္း၏။
၅။ ထိပ္ကပ္နာ
ညအိပ္ရာ၀င္ခ်ိန္ ႏွာေခါင္းတြင္းသို႔ မုန္ညင္းဆီ အနည္းငယ္ထည့္ေပးက ေပ်ာက္၏။
၆ ။ ကေလးမ်ား မကၡရုနာ ေပါက္လွ်င္
မုန္ညင္းဆီျဖင့္ သံုးခါမွ် လိမ္းေပးရံုႏွင့္ မကၡရုမ်ား ေၾကြက် ေပ်ာက္ကင္း၏။
၇ ။ေခါင္းကိုက္ ေခါင္းအံု
ဦးေခါင္းတြင္ မုန္ညင္းဆီထည့္လိမ္းေပးျခင္းျဖင့္ ေပ်ာက္ကင္း၏။
၈ ။ ဇက္ေၾကာတက္ ၊ မ်က္ရိုးကိုက္
တက္သည့္ေနရာ၊ ကိုက္သည့္ေနရာမ်ားတြင္ မုန္ညင္းဆီလိမ္းေပးက ေပ်ာက္ကင္း၏။
၉ ။ အထံု အက်ဥ္ ၊ အခ်ိအနဲ႔ ၊ အေၾကာဆြဲ ၊ လက္ကပ္ ေျခကပ္
မုန္ညင္းဆီတစ္ဆ ၊ ႏွမ္းဆီတစ္ဆ ကို ေတာင္ဆိတ္ဆီ သို႔မဟုတ္ ေတာဆိတ္ဆီႏွင့္ ေဖ်ာ္၍ ပြတ္လိမ္းေပး
က ေပ်ာက္၏။
၁၀ ။ လည္ပင္းႀကီး ေရာဂါ
မုန္ညင္းဆီ တစ္္ဆ ၊ ႏွမ္းဆီ တစ္ဆကို စပါးႀကီးသည္းေျခႏွင့္ ေဖ်ာ္၍ လည္ပင္းတြင္ စုတ္ႏွင့္ထိုးၿပီး ပဥၥကာ
နီသီး သို႔မဟုတ္ ဖရဲသီးကို အေျခာက္လွန္း ေသြးလိမ္းက ေပ်ာက္၏။
၁၁။ အနာပ်က္ ၊ အနာေဆြး
မုန္ညင္း ဆီ လိမ္းက ေပ်ာက္၏။

၁၂ ။ မုတၱက် သူမ်ား
မုန္ညင္းဆီ ျဖင့္ ႏွိပ္နယ္လိမ္းေပးက ေပ်ာက္၏။

၁၃ ။ ကိုယ္တြင္ လိမ္း၍ အိပ္ပါက ၀ဲနာ ၊ ယားနာ ၊ ႏူနာ ၊ ေလနာ မ်ားမွ ကင္းေ၀းေစ၏။

ျမန္မာ႔ေဆးဖက္ဝင္အပင္မ်ား

Ref-က်န္းမာေရးအတြက္ေဆးတစ္ခြက္