သတိတစ္လံုး အဆံုးနိဗၺာန္

ဘုရားဆြမ္းေတာ္ကပ္တာကအစ
အားလံုး သတိႏွင့္, အသိႏွင့္ လုပ္ရတယ္။

ဘုရား႐ွိခိုးရင္းတန္းလန္းက

` ဟိုမွာ ေၾကာင္ဆြဲေနၿပီ၊ ႏြားဝင္ေနလား´

ထ ေအာ္တာ ၾကားဖူးမွာေပါ႕။
သတိ, အသိ ပါရမယ္။
ပါးစပ္ပိတ္ထားရမလား။
သတိတံခါး ပိတ္ရမလား။

အာရံုေတြကို ပယ္တာ မဟုတ္ဘူးေနာ္။
သက္သက္လြတ္ဆိုၿပီး အာရံုေတြပယ္တာကိုး။
သရက္သီး မခ်ိဳေအာင္ စားလို႔ရမလား။
အစြဲကင္းေအာင္ စား။
သတိႏွင့္စားရင္ ငါးက်ည္းလည္း မစူးေတာ႔ပါဘူး။

ကိေလသာဝဋ္ကြၽတ္ရင္
ေနာက္က ကမၼဝဋ္, ဝိပါကဝဋ္ေတြ အလိုလို ကြၽတ္တယ္။

ဗုဒၶသာသနာမွာ
ၾကံၾကံဖန္ဖန္ ႐ွာရွာေဖြေဖြ ကုသိုလ္ေတြ လုပ္ၾကတယ္။
ကုသိုလ္လုပ္လို႔ အျပစ္အႏၱရာယ္ကင္းတယ္။

ကံကုသိုလ္မလုပ္ႏိုင္ရင္ ဥာဏ္ကုသိုလ္ ရေအာင္လုပ္။
သတိပါရင္ ဥာဏ္ပါတယ္။ သတိကင္းၿပီဆိုရင္ ဥာဏ္မျဖစ္ဘူး။
ေက်ာင္းမွာသတိကင္းေနရင္ ပညာသင္လို႔ မရဘူး။
ဆရာမေျပာတာမွ မသိဘဲ။
​ေလာကုတၱရာမွာလည္း သတိလက္လြတ္ျဖစ္ေနသူ ဘာမွ် မရဘူး။

ဘုရားက `အပၸမာေဒန´ အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ထပ္ခါထပ္ခါ
ေဟာသြားတယ္။ ဒါလည္း အားမရေသးဘူး။
ပရိနိဗၺာန္ စံခါနီးထိ ေဟာသြားတာ။

သတိဟာ မဂၢင္ပဲ။ ဓမၼစၾကာမွာ အတိအလင္း ေဟာတယ္။
အဝတ္ကို ပယ္ရမွာလား၊ သာယာမႈကို ပယ္ရမွာလား

`သာယာမႈကို ပယ္ရမွာပါ ဘုရား ´

တပ္မက္သာယာတာေတြ ပယ္ရမွာလား။ သားငါးေတြ ပယ္ရမွာလား။
` တပ္မက္သာယာတာေတြ ပယ္ရမွာပါ ဘုရား´

အစားကို ပယ္ရမွာလား၊ သာယာမႈကို ပယ္ရမွာလား
`သာယာမႈကို ပယ္ရမွာပါ ဘုရား ´

အဝတ္ေတြ စုတ္တီးစုတ္ျပတ္ေနရင္ အထင္ႀကီးတယ္။
အသားမစားရင္ အထင္ႀကီးတယ္။

က်န္းမာေရးနဗင္ ညီၫြတ္ေအာင္ မစားလို႔ေတာ႔ ရပါတယ္။
အသားကို ပယ္တာ မဟုတ္​ဘူး။
ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ ကို ပယ္တာ။

*ကုသိုလ္အေရျခံဳ၊ ေငြေတြကုန႔္၊ ေပ်ာ္ရံုသက္သက္ပဲ။
ကုသိုလ္လြန္ကဲ ေငြကုန္နည္း ဥာဏ္ထဲ ယွဥ္ေစခ်င္။
ဤကုသိုလ္ေရး အက်ိဳးေပး၊ ၿငိမ္းေအးနိဗၺာန္ဝင္တဲ႔။

သတိေလးႏွင့္_အသိေလးႏွင့္ ယွဥ္။
ဝဋ္ဒုကၡေတြ လြတ္ေၾကာင္း ကုသိုလ္လုပ္ၾက။

{ေရႊဥမင္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး}

.
Thanks:

#Words_of_Buddha