ျမတ္စြာဘုရား သာဝတၳိျပည္ ေဇတဝန္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသုံးေနစဥ္ မဟာသာလအမည္ရွိေသာ ပုဏၰားတေယာက္သည္ ေဟာင္းႏြမ္းစုတ္ျပတ္သည့္ အဝတ္မ်ားျဖင့္ ျမတ္စြာဘုရားကို ဝင္ေရာက္ဖူးေျမာ္သည္။ ဗုဒၶက အသင္ပုဏၰား၊ ခ်မ္းသာစြာ ေနရပါ၏ေလာ-ဟု ေမးရာ ပုဏၰားလည္း ျမတ္စြာဘုရား တပည့္ေတာ္၏ သား ၄-ေယာက္တို႔သည္ မိမိတို႔၏ မယားမ်ားႏွင့္ တိုင္ပင္၍ ကြၽန္ုပ္ကို သူတို႔ေနေသာအိမ္မွ ႏွင္ထုတ္လိုက္ၾကပါသည္ဘုရား-ဟု ေလွ်ာက္၏။

ထိုအခါ ဗုဒၶသည္ မဟာသာလပုဏၰားအား သား ၄-ေယာက္တို႔ ဝင္ေရာက္ေနထိုင္ေသာ မ႑ပ္ထဲတြင္ ႐ြတ္ဆိုရန္ ဂါထာေလးပုဒ္ကို သင္ၾကားေပးလိုက္၏။ ထိုဂါထာမ်ား၏ အဓိပၸါယ္ကား- အၾကင္သားတို႔ျဖင့္ ငါသည္ ႏွစ္သက္ဝမ္းေျမာက္ခဲ့ရ၏။ အၾကင္သားတို႔၏ ႀကီးပြားျခင္းကို ငါသည္ အလိုရွိခဲ့၏။ ေခြးမ်ားသည္ ဝက္ကို ေမာင္းႏွင္ထုတ္သကဲ့သို႔ ထိုသားတို႔သည္ မိမိတို႔မယားမ်ားႏွင့္ တိုင္ပင္ကာ ငါ့ကို အိမ္မွ ေမာင္းထုတ္လိုက္ၾကကုန္၏။

ယုတ္မာေသာ ရကၡိဳသ္တို႔သည္ သားအသြင္ ဖန္ဆင္းကာ ငါ့ကို အဘ အဘ-ဟု ေခၚၾကေလေယာင္တကား။ ထိုသားတို႔သည္ အ႐ြယ္လြန္ေသာ ငါ့ကို စြန႔္ပစ္ထားၾက၏။

အိုမင္း၍ အသုံးမျပဳနိုင္ေသာျမင္းကို အစာမေကြၽးဘဲ ထားသကဲ့သို႔ သားမိုက္တို႔၏ ပစ္ထားျခင္းခံရေသာ အဘအိုသည္ သူတပါးအိမ္တို႔၌ ေတာင္းစားရ၏။

ငါ၏ လက္စြဲေတာင္ေဝွးကပင္ ျမတ္ေသး၏။ ငါ့ကို ရိုေသက်ိဳးႏြံျခင္း မရွိေသာ သားတို႔သည္ မျမတ္ကုန္။ ေတာင္ေဝွးသည္ ၾကမ္းၾကဳတ္ေသာ ႏြားေခြးတို႔ကို တားျမစ္နိုင္၏။ ေမွာင္ထဲ၌ ေရွ႕သြားျဖစ္နိုင္၏။ ေခ်ာ္လဲသည္ရွိေသာ္ ေတာင္ေဝွး၏အစြမ္းအားျဖင့္ ရပ္တည္နိုင္၏။

ဤသို႔ ပုဏၰားက ႐ြတ္ဆိုေသာအခါ သားေလးေယာက္တို႔က အသီးသီးငိုေႂကြးၾကၿပီး မိမိတို႔ အမွားမ်ားကို ေတာင္းပန္ၾကေလသည္။ သားေလးေယာက္တို႔သည္ တလွည့္စီ ေကြၽးေမြးျပဳစု ေစာင့္ေရွာက္ၾကသျဖင့္ မဟာသာလပုဏၰားလည္း ျမတ္စြာဘုရား အဆုံးအမႏွင့္အညီ အသက္ထက္ဆုံး ခ်မ္းသာစြာ ေနထိုင္သြားေလသည္။
က်မ္းကိုး-သံယုတၱနိကာယ္။

( အကၤုရ-ဘီေအ )

Ref-နည္းစနစ္က်က်အေတြးအေခၚ